Archief | voetbalvrouw RSS feed for this section

Blikkie terug

30 jun

Voor wie FC Knudde kent, weet dat de titel van mijn blog een knipoog is naar het ‘Tikkie terug, Jaap’ van dit fijne stripelftal. En heeft dan ook gelijk door dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan….het kan niet zo zijn dat er een WK wordt gespeeld en ik er geen blog over schrijf. Het is hoe ik ooit begonnen ben met bloggen (als Voetbalvrouw bij viva.nl) en wat ik steeds ben blijven doen als ‘wij’ meededen aan één van de grote toernooien.

Maar ja, we doen niet mee. En dan is het animo toch wat minder. Voor het bloggen dan hè, want het toernooi blijf ik natuurlijk gewoon volgen. Al zijn er dit keer teveel landen, teveel poules en teveel tamme wedstrijden. Maar gelukkig ook verrassingen, ergernissen en bloedstollende matches. Nog steeds teveel om elke avond te bloggen, maar ik heb een tussenweg gevonden. Ik blik nog één keer terug op afgelopen dagen en laat daarna de poulefase achter me. Tenslotte gaat het nu ook pas écht gebeuren!

Een blikkie terug dus, per poule. En dan even niet de geijkte momenten, maar net de puntjes die het verschil maakten en/of opvielen.

Daar gaat ie: Lees verder

Buiten de lijnen…

12 jun

H20160611_191327et EK is begonnen. Zelfs als je geen voetballiefhebber/-hebster bent, kan het je haast niet ontgaan zijn. Al was het maar vanwege alles dat buiten het veld gebeurt. Maar goed, daarover later meer. Eerst maar een waarschuwing vooraf. Toen ik het vorige toernooi besloot om mijn serie Voetbalvrouwblogs op mijn eigen blogsite voort te zetten (voorheen op Viva.nl), verloor ik best wat volgers. And that’s all in the game, dat weet ik, dus daar houd ik ook nu weer rekening mee.

Voor diegenen die ook nu bang zijn voor weer een tsunami aan voetbalblogs is er goed nieuws: de frequentie zal wat (veel) lager liggen in tegenstelling tot bij het WK. Het niet meedoen van Oranje maakt dat ik

A. nu nog meer thuis moet vechten om alle wedstrijden te mogen zien (mijn gezin is niet zo van het foeballû)

B. ietsje minder gemotiveerd ben qua ‘in het toernooi zitten’

Eigenlijk had ik me zelfs voorgenomen om het dit keer maar volledig aan me voorbij te laten gaan. Maar daarvoor gebeurde er gisteren weer teveel…..al was het maar aan randverschijnselen. Dus…..ik geef er maar weer aan toe! Lees verder

Gratuliere !!

14 jul

fanartikel-382276_640Daar sta je dan…in a room without a roof. Maar even lekker ‘along clappen’ ho maar! Het was ook wel een heel pijnlijk gezicht hoor, die teleurgestelde, Argentijnse koppies op het veld, terwijl Pharell vrolijk ‘Happy’ zong op de achtergrond. De wachttijd van tien minuten zal voor hun gevoel wel tien uur hebben geduurd. Ach het had erger gekund. Ze hadden ook ‘Don’t cry for mee Argentina’ kunnen spelen. Misschien voor ideetje voor het volgende toernooi?

Enfin, het was een prettige finale om naar te kijken. Mooie eindwedstrijd van een geweldig WK. Heb echt (bijna) elke minuut ervan genoten. En in de uitslag kan ik me eigenlijk ook wel prima vinden. Voorafgaand aan de finale lag mijn voorkeur al bij de Duitse elf. Al was het maar omdat zij dit toernooi wel mooi voetbal hebben laten zien, in tegenstelling tot Argentinië. Ik had dan ook wel verwacht dat de finale tussen beiden landen al na een minuut of 20 beslecht zou zijn. Maar niets bleek minder waar. Lees verder

Bronstijd

13 jul

9894020815_67c69e23f8_zTroostfinale. Wat een rotwoord eigenlijk. Proostfinale is wat dat betreft een veel beter woord. Alleen in dit geval bedacht door het twelftal en dan is het niet gepast om het leuk te vinden heb ik geleerd afgelopen dagen. Zodra je de boel laat sponsoren en gaat organiseren, is het blijkbaar niet meer grappig. Wat een gelul, want je vindt iets wel leuk of je vindt iets niet leuk. Of dat nou op een zolderkamertje is bedacht of door een paar gasten in dienst van Heineken. Maar goed, proostfinale is dus geen alternatief.

Laten we het daarom maar omdopen in ‘de strijd om het brons’, klinkt toch net even wat lekkerder. En weet je wat het mooie is? In de bronstijd is de leeuw op zijn gevaarlijkst! En dat bleek vanavond maar weer eens toen ‘onze jongens’ de vloer aanveegden met de kanaries uit Brazilië. Met 0-3 nog even laten zien waarom we eigenlijk gewoon in de finale hadden moeten staan morgen. Maar goed, het mocht niet zo zijn.

De wedstrijd om de 3e en 4e plaats is bijna altijd een bijzonder attractieve wedstrijd, en zo ook vanavond weer. Er staat niet meer zoveel op het spel en iedereen voetbalt wat vrijer en wat aanvallender. Leuk voor de kijker, goed voor het toernooi. Wat dat betreft hoeven ze van mij deze wedstrijd dan ook niet af te schaffen. Zelfs niet als dit soort wedstrijden gebruikt worden voor als stageplek voor scheidsrechters in opleiding. Al is dat natuurlijk wel wat onhandig. Lees verder

Bedankt, Oranje. Bedankt!

10 jul

7446599082_a548bfc840_zDat ene groene kussentje op mijn bank. Hij is niet meer. Wat hebben we een avonturen beleefd afgelopen weken, mijn kleine vriend en ik. Ik heb er mijn vreugdetranen in gedroogd toen Nederland die prachtige 5-1 tegen Spanje scoorde, mijn angstzweet mee gedept tijdens die bloedstollende wedstrijd tegen Mexico en hem meerdere malen als gigantische stressbal gebruikt op de momenten dat het echt, echt spannend werd. En dat was best vaak.

Eigenlijk dreigde het een paar dagen geleden al mis te gaan, toen de wedstrijd tegen Costa Rica eindigde in penalties. Mijn kleine, groene vriend fungeerde zowel als blinddoek (durfde jij wel te kijken?) als ook als boksbal (Yes! Yes! Tim Krul hield ze tegen) om te eindigen met een vlucht richting plafond, toen hij in alle euforie na de laatste strafschop de lucht in werd gegooid. Al die wedstrijden van Oranje hield hij stand, mijn katoenen steun en toeverlaat. Tot gister.

De halve finale tegen Argentinië is hem fataal geworden. Nadat ik eerst in alle opwinding mijn tanden in het kussen had gezet (het zal toch niet…het zal toch niet….), trok ik hem tijdens de penaltyserie totaal uit elkaar. Stress, frustratie en verdriet…een kussentje kan veel aan, maar zoveel emotie? In een verloren hoekje van de kamer trof ik vanochtend de sloop en de vulling aan. Stille getuigen van een uiteen gespatte Oranje droom. Lees verder

Dante’s inferno

9 jul

14225228565_2ba0660108_qIs het een tennisleraar? Is het een makelaar? Nee, het is Joachim Löw, die ziet hoe zijn Mannschaft op geheel eigen wijze invulling geeft aan de term ‘knock out fase’. Frank Snoeks (jawel, hij was er ook weer bij) had moeite om in deze keurig geklede man een bondscoach te zien, maar moest toch ook toegeven dat deze man zijn elftal ontzettend goed voorbereid en gemotiveerd het veld op had gestuurd.

Man, man, man, wat een wedstrijd was deze eerste halve finale weer. Het begon als een staande receptie maar dan zonder koffie en cake, ter nagedachtenis aan de beroemde Braziliaanse speler Neymar Junior, met een ietwat afwijkend en schreeuwerig rouwmuziekje. Niet dat hij dood is trouwens hoor, dat niet, maar je zou het wel bijna denken als je de levensgrote kartonnen beeltenissen in het publiek zag of het melodramatisch ophouden van zijn shirt tijdens het zingen schreeuwen van het volkslied. Lees verder

Tien met een krul !

6 jul

aaaaaaWat een Houdini is die Van Gaal toch.  Daar waar het onderbuikgevoel in de Lage Landen steeds meer richting buikkramp ging en wij er na 120 minuten eigenlijk niet meer in durfden te geloven, toverde hij op zijn dode gemak nog maar eens een konijn uit zijn hoge hoed. Of konijn, eerder een reserveleeuw die voor de ploeg het doel mocht bewaken. De meeste ongelofelijke wissel ooit, kwam op het meest volstrekt onverwachte moment ooit en alleen daarmee al stond Oranje mentaal gezien plotseling op 1-0 voorrang.

En tja, als dat leeuwtje dan ook nog eens zijn nagels uitslaat en twee ballen tegenhoudt in de penaltyserie, dan weet je dat er wéér een jongensdroom is uitgekomen daar in Brazilië. En wij dromen hier thuis gewoon met onze jongens mee. Kan ons het schelen dat we bijna twee uur in de zenuwen hebben gezeten…het soms zo slordige voetbal van Nederland werd uiteindelijk beloond met een krul. Tim Krul wel te verstaan. Lees verder

Terug in de doos!

5 jul

1812246945_4b76d0101a_zAls een duveltje uit een doosje waren ze er weer, na 12 jaar afwezigheid op een WK. Als slogan kregen de Rode Duivels van België het toepasselijke “verwacht het onmogelijke” mee, wat met grote letters op de spelersbus stond. Dat het in eerste instantie verkeerd werd vertaald, daar hebben we het niet meer over, want zoals ik al zei, het was een zeer toepasselijk motto.

Niemand had enig idee waartoe het Belgische team precies in staat was, maar gaandeweg het toernooi zagen we ze wel warmdraaien en groeien, met een spectaculaire wedstrijd tegen de Verenigde Staten als voorlopig hoogtepunt. Maar nu, in de kwartfinale, ging het helaas mis. Met een 1-0 overwinning voor Messi & Co is het over en uit.

Het duiveltje kan terug in het doosje. Lees verder

Spelbederf

5 jul

14227981108_59f3a6a36a_zHet blijft gek, dat er bij voetbal sancties als een gele kaart verbonden zijn aan spelbederf voor de spelers, terwijl de scheidsrechter en coaches dit wel ongestraft kunnen doen. Stel je voor dat zij hier ook voor beboet zouden kunnen worden. Man oh man, dan had het wat kaarten geregend gisterenavond.

Om te beginnen had ik een flinke gele (liefst rode) kaart uitgedeeld aan Deschamps, puur en alleen omdat hij het in zijn hoofd had gehaald om dit keer Giroud niet te laten starten in de basis. JA HALLO!! Dat is nou juist de reden waarom ik zo graag kijk naar Les Bleus! Maar goed, dat is misschien een persoonlijk dingetje, laat ik proberen het vooral over het voetbal te hebben.

Ook Joachim Löw vond ik beetje triestig met zijn pogingen tot stemmingmakerij. Want oh, oh, wat waren zijn mannen ziek. Maar liefst zeven spelers hadden een zware griep te pakken. Als dat maar goedkwam…. Lees verder

De laatste acht…..

2 jul

 

soccer-155947_150Voor het eerst in de historie van een WK voetbal zijn alle acht groepswinnaars ook door naar de kwartfinales. Als je zonder enige voorkennis deze zin nog eens leest, dan zou het kunnen overkomen alsof deze acht ploegen zo goed waren dat ze niet alleen hun poule wonnen, maar ook nog eens op hun sloffen de 1/8 finales hebben afgewerkt. Appeltje, eitje of zoiets. Nou, niet dus!

Want, man oh man, wat is dit een heerlijk WK. De 1/8 finales werden door bijna alle zestien deelnemers gespeeld alsof het een finale was. Een alles-of- niets- wedstrijd, wat een geweldige mentaliteit! En dan de doelmannen….het leken haast wel de eindrondes voor ‘So you think you can keep’. Topwedstrijden, wat heb ik genoten. Er was eigenlijk maar één wedstrijd die mij persoonlijk niet kon bekoren, maar voor de rest….wat een traktaties, wat een verwennerij, wat een FAN-TAS-TISCH WK !!

En omdat er nu twee dagen geen wedstrijden gespeeld worden, leek het mij een mooi moment om alle 1/8 finales nog even kort door te nemen. Al is het maar omdat ze stuk voor stuk de moeite waard waren. Had ik al gezegd wat een fantastisch WK dit is? Lees verder