Niet te filmen

26 jan

Bron foto: Karen Eliot

Het is niet te filmen, wat er allemaal gebeurt.

Miljoenen mensen die al maanden thuisblijven, afstand houden, zich laten testen bij klachten. Die een mondkapje dragen ondanks dat ze daar maar een gemengd gevoel bij hebben. Maar hé, baat het niet, dan schaadt het niet. En als we allemaal even de schouders eronder, dan slepen we elkaar er wel doorheen.

Niet te filmen.

Miljoenen mensen die heus niet heiliger zijn dan de paus en soms één persoon meer ontvangen thuis, omdat het allemaal zo onrechtvaardig maar vooral onlogisch voelt. Maar tegelijkertijd hun handen stuk wassen en afstand houden. Waar zo ontzettend gesnakt wordt naar een knuffel.

Miljoenen mensen die zich zwijgend, mopperend of soms luidkeels vloekend aan de maatregelen houden. Al sinds maart vorig jaar thuiswerken, of -met alle risico’s van dien- in het onderwijs, openbaar vervoer, supermarkt etc. werken. Om nog maar te zwijgen over hulp- en zorgverleners die zich vierhonderd slagen in de rondte werken. Al 10 maanden lang. Waar ze het daarvoor ook al niet makkelijk hadden.

Niet te filmen.

Zoveel kinderen die onverwacht wel heel veel schermtijd hebben gekregen, daar waar ze stiekem toch liever naar school waren gegaan. Studenten die hun ‘grote avontuur des levens’ zien verschrompelen tot een paar pixels en online collegebanken. Zoveel ouders die zich met de situatie geen raad weten maar elkaar en hun kinderen moed inpraten en er het beste van maken.

Ondernemers die zien hoe de cijfers steeds roder kleuren terwijl voorraden werkeloos op de planken liggen. Die vanuit creativiteit en zorgen nog langere werkdagen maken dan normaal.

Miljoenen mensen die wél thuisblijven bij klachten. Klaar zijn voor hun vaccinatie en bereid zijn om te kijken naar hun kwetsbare naaste. Handen uit de mouwen steken als het moet. Bouwen in plaats van breken. Soms even buigen, maar zonder te barsten. Omdat we dit alleen samen aan kunnen.

Nee, het is niet te filmen. En ergens is dat best jammer, want het zou zoveel meer hoop en vertrouwen uitstralen dan de beelden die we nu voorgeschoteld krijgen. Waardoor je bijna zou gaan denken dat ons land stuk is. Omdat de lens is gericht op een paar duizend relschoppers.  Op de rotte appels, die wel te filmen zijn. En hoewel het filmen hier bijna het gedrag lijkt aan te moedigen, hoop ik van harte dat de beelden bijdragen aan arrestaties en veroordelingen.

Zodat de focus weer kan liggen waar hij hoort. Op al die miljoenen mensen, die hoopvol doen wat nodig is. Doen én vooral ook laten. Voor later, als alles hopelijk ooit weer normaal.

Niet te filmen die mensen.

Maar ze zijn er wel.

We zijn er wel. En we zijn met meer.

3 Reacties naar “Niet te filmen”

  1. Wim 26 januari 2021 bij 10:41 #

    Mooi verhaal weer, Yvette.
    En we zijn niet alleen met meer, maar met veeeel meer!

  2. Nel 26 januari 2021 bij 11:06 #

    Super goed verwoord’

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

  3. Ekie Schudde 26 januari 2021 bij 12:38 #

    Prachtig omschreven❣️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: