BZV 2020: praktische liefde

12 apr

Foto Linelle Deunk, beeldbank KRO NCRV

Het kriebelt nog niet, maar het jeukt wel. Sorry voor die laatste toevoeging, maar die denk ik er zelf altijd bij als ik het cliché voor de komma weer eens langs hoor komen in Boer zoekt vrouw. Dit keer was het Nienke, die bij boer Jan logeert, die met glimmende oogjes beweert dat er nog geen kriebels zijn.

Jan zelf voelt wel al iets in zijn buik, daar zijn de kriebels al voorzichtig aanwezig. Had hij het niet gezegd, dan hadden we het wel gezien. Want welke man zet er anders zo opzichtig zijn paddenstoel voor het raam?

Zo de kop is eraf (excusez le mot, nou niet verder gaan doordenken hè), sorry voor het ietwat platte begin. Maar ik probeer er nog iets van te maken, want deze aflevering van Boer zoekt vrouw was nou niet echt het hoogtepunt van mijn Pasen moet ik zeggen.

Want over de perikelen op het erf bij boer Jan bijvoorbeeld heb ik eigenlijk al niet zoveel te melden. Behalve dat Vera niet alleen niet van praten in de ochtend houdt, ze houdt niet van praten in het algemeen. Ze duikt liever met een cliënt van Jan de wei in dan dat ze zich al hooivorkend mengt in het gesprek tussen Jan en Nienke. Lekker uitwaaien op het strand? Prima plan. Totdat Jan zijn eerste vraag stelt en hup…..daar verdwijnen de kaplaarsjes van Vera in de branding. Het maakt haar ook niet uit hoor, ze hoeft niet zo nodig 5 uur lang met Jan te praten. De klik is er toch wel, dus wat zou je dan tijd verspillen met elkaar leren kennen?

Toch blijkt het niet alleen een kwestie van een hekel aan praten te zijn, zo bleek op het strand. Ze ‘trekt Nienke niet’, zo vertrouwt ze Jan toe. Die daarop gedecideerd aangeeft dat het daar niet omgaat. Zolang ze Jan maar trekt. Nou ja, enfin….dat het om hem draait dus en niet om de andere logee. En doorrrrr.

Prins op het verkeerde paard

Bij Annemiek op de boerderij waren haar vriendinnen op bezoek voor een avondje paardenpraat. Leuk voor Jelte ook, not. Gelukkig deden de vriendinnen precies dát wat Annemiek al die dagen had nagelaten: ze toonden interesse en stelden volop vragen. En zo kwamen we er dus achter dat Jelte in bandjes speelt en eigenlijk best een gangmaker is normaal gesproken. Maar ja, als er een paard in de gang staat dan komt dat best rot uit de verf dus. Annemiek kreeg een heel andere Jelte te zien en wat ze zag beviel haar wel. Zolang hij haar maar niet aanraakt. Best een duidelijk signaal dus, qua gevoel. En dus nam ze hem mee naar de pinken voor een stevig gesprek. Gelukkig bleek het tweerichtingsverkeer, ook bij Jelte zit het er niet in. Appeltje eitje voor Erik zou je denken. Toch?

Maar nee. Alhoewel Annemiek toegeeft gevoelens voor Erik te ontwikkelen, ziet ze het niet zitten. Hij zou zomaar eens haar prins op het witte paard kunnen zijn, maar verdomme! Het is een Gelders paard. En latten tussen Gelderland en Drenthe…dat ziet ze niet zitten. Bovendien is zijn passie voor zijn eigen bedrijf precies wat hem zo aantrekkelijk maakt voor haar. Erik snapt het wel en denkt dat het ook beter is om alle passie in de kiem te smoren. En dus pakt hij zijn koffer terwijl ik naar het scherm schreeuw dat PRAKTISCHE LIEFDE NIET BESTAAT. Verdomme, wat een gemiste kans dit. Al gloort er hoop aan de horizon, gelet op de vooruitblik van volgende week. Geheel volgens de paasgedachte belooft Erik ons een wederopstanding. Toch?

Risicospreiding

Riep ik nou niet dat praktische liefde niet bestaat? Is natuurlijk helemaal niet waar, natuurlijk bestaat dat wel. Vraag maar aan Geert. Als ge d’r ééntje heb die hielemaal hoteldebotel is en ene die ietwat wispelturig is, dan ga je eerst even navragen waar je de meeste kans maakt. Angela is een garantie, Vera is een risico. En op basis van kansberekeningen gaat Geert nadenken wie er ‘het beste bij mien past’. Wordt het Angela (die met de ogen dicht wel heel erg klinkt als Natasja Froger) of Vera? Geert leeft van dag tot dag, en gaat tenslotte voor het minste risico. Ondertussen af en toe nog lekker op de billen slaand of zeikkusjes stelen. JA ONDERTITELAARS, DAT WAS HET. EEN ZEIKKUS. GEEN ZIJKUSJE.

De ongelukkige huisvrouw

Vorige week had ik het al even over die arrogante witlof hè. Hoe jaloers kun je zijn als groente dat je gewoon nog een volledige dag in beslag neemt ten koste van twee logees? Overigens niet ten koste van het huishouden, want terwijl Bastiaan lekker met zijn machientjes aan het spelen is hebben Elise en Milou het hele huis een beurt gegeven. Zelfs de plinten zijn gestoft. “Ik geloof niet dat dit het leven is wat ik wil”, klaagde Milou per telefoon bij haar vriendin. Zo’n leven wil niemand meid. Niemand. Al zat Johnny Depp op de tractor met George Clooney ernaast. Pleur op. Beetje aandacht, dat willen we, tussen het stofzuigen en dweilen door.

Elise pakte het iets slimmer aan en besloot te gaan hardlopen. De marathon van Rotterdam volgens mij, want ze bleef de halve dag weg. “Niet stiekem om verkering vragen als ik weg ben hè”, fluisterde ze Milou nog toe. Wanneer zou ik dat moeten doen? zag je haar nog denken terwijl ze samen met hond Luna op de bank lag te wachten. Ik weet nog dat ik heel erg moest lachen om een dame bij de speeddates die het jammer vond dat Luna er niet bij was omdat een klik met de hond toch wel heel belangrijk is. God was she right about that!

Paint me like one of those French girls….

Bij Geert-Jan ging het allemaal gewoon lekker zijn gangetje. Er werd een poging tot pizzabestellen gedaan (wat is sneller, telefonisch of online? En is die pizza uiteindelijk ooit aangekomen? Zoveel vragen…) en er werden ochtendknuffels uitgedeeld, compleet met bilcontact en al. Na het ontbijt wilde Jacqueline graag wat tijd voor haarzelf (alweer!) en ging met de hond een stuk lopen). Geert-Jan ging de paardenstal inrichten als geïmproviseerd atelier voor een schilderclinic met Karine.

Want laten we eerlijk zijn, niets zo geil als een Bob Rossmomentje met zijn tweeën. En als GJ dan ook nog een bijpassende baret opzet….ja, wat wil een vrouw dan nog meer? Nou, een beetje diepgang bijvoorbeeld. Niet alles weglachen. En dus werden er wat vragen gesteld en muurtjes afgebroken. Karine is wat terughoudend, die kijkt normaal eerst een kat of vier uit de boom. Een heel asiel zelfs als het moet. Maar ze blijkt steeds meer te ontdooien nu ze steeds vaker een één op één momentje met GJ heeft. Al barstte hij wel in tranen uit toen ze hem haar schilderij gaf. Blijkbaar kwam ze toch nog niet zo heel goed uit de verf….

 

Eén reactie to “BZV 2020: praktische liefde”

  1. Renate 12 april 2020 bij 22:58 #

    Whahahaha, jouw blog is leuker dan de aflevering. Er is niet heel veel gebeurd maar zoals jij het opschrijft in één woord, GEWELDIG.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: