BZV 2020: beter één koe in de wei dan…

5 apr

Foto: beeldbank KRONCRV, Linelle Deunk

…ja dan wat eigenlijk? Best een rare keuze die Vera aan Geert gaf. “Of de koeien naar buiten, of geen seks?” Waarop de goedlachse Geert direct met een compromis kwam van één koe naar buiten. Kon hij toch één keer in de week van bil was zijn redenatie. Nee, niks mis met dat boerenverstand van hem.

Zo kijkt hij volgens mij ook niet naar welke vrouw hij het leukst vindt, nee hij laat de vrouwen om hem vechten met hem flirten en dan ziet hij wel waar de meeste potentie zit. Op dit moment heeft hij een lichte voorkeur voor Vera en dat snap ik wel. Die timmert lekker aan de weg, letterlijk zelfs deze week. Vindt het geen probleem om een billenmeisje genoemd te worden, nee sterker nog, ze gooit haar kadetten gewoon zelfs in de strijd. Al zorgt ze er wel voor dat ze gewapend is als ze dat doet. Hooivork, hamer, maakt niet uit, als het maar werkt om de anderhalve meter afstand te bewaren zeg maar.

Geert, die overal ‘ja, ja’ op zegt om van het gezeik af te zijn (wat hij ook gewoon hardop toegeeft) vindt het allemaal prima. Naast boer is hij ook professioneel bankhanger (I feel you Geert) en wie er dan naast ‘m ligt, maakt hem eigenlijk niet uit. Als hij maar af en toe een tukkie kan doen, de TractorPlayboy kan lezen of een kietelsessie kan verzorgen. Hij vindt het dan ook geen probleem dat Vera aan karaoke koken doet, maar bij Angela kwam het bloed uit haar oren. Zo erg zelfs, dat ze ervoor naar de huisarts moest. Lang verhaal nog langer: Vera twijfelt, want haar balans slaat nergens door (WEL! WIJ ZIEN HET TOCH!) en Geert lijkt vooralsnog blind voor de uitnodiging ‘say yes to new adventures’ die Angela pontificaal op haar trui heeft staan. Toch die leesbril hè.

Trouwens, iemand die zwarte kat gezien bij Geert’s boerderij in het allerallerallereerste shot vanavond? Ik weet dat je spiritualiteit niet uit een boekje haalt (geleerd van Geert vanavond) en dat zal ook voor bijgeloof gelden, maar ik ben toch heel benieuwd hoeveel invloed dat beestje nog gaat hebben. En op wie….

Manege á trois

Ze zijn heel lief en ze zetten koffie. Tot zover de evaluatie van Annemiek over haar twee logees. Nee, ik voel ‘m ook niet als ik dat zo teruglees. Was dan ook niet verbaasd dat Annemiek in de put zat. De melkput that is, maar oké. Zo twijfelt ze over Erik die eigenlijk precies hetzelfde leven leidt, maar dan 1,5 verder. Hoe kun je het dan nog samen leuk hebben met 1,5 uur afstand ertussen? Afgelopen weken hebben wij al geleerd hoe moeilijk dat is met slechts 1,5 meter, dus ik snap die twijfels wel. Erik zelf kijkt ondertussen naar eigen zeggen ‘de kat uit de boom’. Tja, dat betekent in dit geval dat hij zomer, herfst, winter en lente al voorbij heeft zien komen vrees ik.

Lang leve Jelte wat dat betreft. Want die worstelt eigenlijk met hetzelfde en heeft het maar gewoon uitgesproken. Hij zag zijn kans schoon toen Erik boodschappen ging doen (want gado gado maak je blijkbaar niet met kruimige maar met vastkokende aardappels). Jelte heeft niks met paarden en Annemiek  heeft ‘m bovendien nog niet één keer gevraagd naar zijn hobby’s. En hij heeft er zoveel dat hij er wel een week mee zou kunnen vullen! Zonder gekheid, ze kon het wel waarderen die eerlijkheid. En het leek ook wel bijna een wake up call…een soort wederopstanding. Past mooi ook bij deze tijd. Met de koeien achter zich aan liepen ze in processie (yes! toch nog een beetje the Passion dit jaar) terug. En haalde ze Jelte over om nog één avondje te blijven, in de hoop dat die avond het er zo ontspannen aan toe zou gaan dat er toch nog ergens een vonkje over zou springen. We gaan het zien.

Schenkstroop met een strafblad

Bij Jan moest er nog een keuze gemaakt worden, daar liepen gewoon nog drie dames rond. Dus kregen we eerst de geijkte gesprekjes met Yvon waaruit bleek dat alles zo lekker vertrouwd voelt daar bij Jan. En die ogen hè…volgens de één heeft hij sterretjes in zijn ogen, de ander noemt het weer vrolijke ogen en Tyra Banks zou zeggen dat Jan kan smizen….ik geloof het allemaal wel. Jan zelf heeft het maar druk in zijn hoofd, want terwijl hij zijn vastpakimpulsen al dagen aan het onderdrukken is worstelt hij ook met de vraag wie hij nou toch moet wegsturen? Het antwoord bleek achteraf toch kinderlijk eenvoudig. Het werd Froukje. Die wat mij betreft won, want hoe erg Yvon ook aan haar tranen aan het trekken was, ze hield het gewoon droog. Met je kijkcijfertrucje, bah. Gevieren (kijk Annemiek, zo kan het ook) zwaaiden Jan, Yvon en de andere twee dames Froukje vervolgens uit.

Tijd om Vera en Nienke beter te leren kennen, dacht Jan de volgende dag bij het ontbijt. Maar daar moet je bij Vera niet mee aankomen hè. ’s Ochtends heeft ze liever niet dat er mensen met haar praten, laat staan dat er gelijk sprake moet zijn van diepgang. Met je ‘heb jij broers of zussen’? De rest van het ontbijtgesprek heb ik niet meegekregen omdat ik afgeleid werd door de schenkstroop die als enige geanonimiseerd was. Afgeplakt. Zwarte balkjes en al. Terwijl de Calvé pindakaas er gewoon ongegeneerd naast stond hè. Met zijn etiketje te shinen. Kan me zo boeien, dit soort tafereeltjes. Zeker een keer de verkeerde pannenkoek getroffen ofzo…enfin, ik dwaal af. Vera en Nienke mixten leuk met de cliënten van de zorgboerderij en Jan zag dat het goed was. Ondertussen kreeg Nienke de golfkar plus van Jan aan de praat en vond Vera het leven op de boerderij tot haar verbazing wonderschoon. En ondertussen wachtte ik op de biecht van Jan, want dat leek een soort van ritueel te worden, maar die kwam niet.

From Bastiaan with lof

Goed. Even over witlof dan. Wat een vreselijk egoïstisch stuk groente is dat dan? Die houdt dus gewoon geen rekening met logeerpartijen van vrijgezelle dames. Nee, die wil gewoon dat je (terwijl er twee blonde vrouwen gewillig en al in je boerderij rondhupsen) in het holst van de nacht je nest uitkomt om 10 hectare aan pennen te oogsten! Ben je dan een lompe groente of wat?

Ach, goed voorbeeld doet goed volgen denk ik. Want Bastiaan blijkt een boer bij wie je de romantiek moet aanwijzen. Zelfs als die gewoon onder zijn neus staat (och ja, kijk nou een kaarsje…). Om dan vervolgens gewoon de telefoon aan te nemen als Rinus belt hè. Tja Rinus, zelfde categorie als witlof gok ik.

Ondertussen doen Milou en Elise enorm hun best, ieder op hun eigen manier. Milou stelt intelligente, inhoudelijke vragen, waar Bas eigenlijk wel een beetje van schrok (CHRISTUS TE PAARD! Een vrouw die echt wel slimme vragen stelt! HELP). Elise ziet dat ook wel, maar wacht gewoon haar kansen af. Vergiftigen lukte helaas niet, maar ze heeft nog wel andere methodes. Bijvoorbeeld Bastiaan één kus geven in plaats van de onpersoonlijke drie zoenen die Milou gaf. Want zeg nou zelf…drie zoenen is de standaard verjaardagsbegroeting. Eén kus daarentegen doet veel persoonlijker aan. Slim. En als Milou dan een keertje oppert dat ze wel heel graag een keer op die grote machine wil zitten zet Elise haar met ‘ja, het is hier geen kinderfeestje hè’ terug in de hoek. Niemand wil een slimme werkster. Niemand.

Campingsmoking

Tot slot Geert Jan. Die deze week iets meer van zichzelf bloot gaf. Letterlijk. Kan Jacqueline wel beginnen over zijn joggingsbroek, maar ik had liever gezien dat hij een iets langer overhemd had aangetrokken. Sorry. Verder gebeurde er deze week niet veel en tegelijkertijd alles. Geert Jan is wat rustiger en probeert de boel wat te overzien. Hij vindt beide dames heel aangenaam gezelschap en zou ze zo vol trots aan zijn moeder willen voorstellen als ze nog had geleefd.

Zijn zoon kwam op bezoek, met vrouw en kind en het was mooi om te zien wat daar gebeurde. Even met zijn vertrouwde familie praten over de situatie. En dat zij dan hun zegen geven over zijn keuzes. Mooi man. Andersom ook, dat de zoon nog even een analyse over zijn vader over de brunchtafel gooit. Niets wat we nog niet wisten, maar toch. Nu alleen nog even kijken of er genoeg diepgang te vinden is voor Karine daar….zij wacht nog op iets van een teken. Ik denk namelijk dat Geert Jan bij haar het meeste zichzelf kan zijn. En blijven. En gewoon in campingsmoking naar de supermarkt mag. Want hé, je bent een boer of niet*.

*disclaimer: IEDEREEN mag in zijn joggingsbroek naar de supermarkt. Laat je nooit door een vrouw (of man) vertellen dat je geen recht hebt op een comfi outfit bij het boodschappen doen! Zorg alleen gewoon dat je overhemd lang genoeg is. Echt.

 

3 Reacties to “BZV 2020: beter één koe in de wei dan…”

  1. Renate 5 april 2020 bij 23:31 #

    Weer een geweldige blog. Dank je wel.

  2. Ineke 6 april 2020 bij 15:16 #

    Echt….ik lig dubbel!!

  3. Anne 6 april 2020 bij 20:43 #

    Gé-wél-díg!! Echt heel leuk geschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: