Ondergrondse post: afscheidsbriefje

14 mrt

beeldbank AVROTROS

Hé die Rik!

Wat een leuke verrassing zo op het einde vanavond. Er komt gewoon na de zomer nóg een seizoen van WIDM. Een mooi vooruitzicht dat we in deze Corona chaos wel kunnen gebruiken: iets leuks om naar uit te kijken. En het voelt ook wel een beetje als een goedmakertje voor de wat ‘magere’ opdrachten van dit seizoen. Anyway, ik ben er blij mee!

Stiekem hoop ik dat het een seizoen wordt met alle eerste afvallers ofzo. In ieder geval met Ron Boszhard. Dat zou helemaal top zijn! Maar eerst nog maar even dit seizoen afsluiten.

Vond het een verademing dat het, net als vanouds, gewoon alleen om de kandidaten en de molacties ging dit keer. En niet om de duizenden schreeuwende molloten in het Vondelpark. Kunnen we dit niet gewoon weer in ere herstellen? En vooruit dan maar, met een plukje publiek in de studio erbij voor de sfeer.

Het gesprekje vooraf met de afvallers was al té leuk. Tina die, als wandelende juwelenkist, in een creatie van Claes aan tafel zat en ons nog wat insights gaf van haar ervaringen (Ze. Zag. Een. Fazant. In. China.) Of Léonie die te horen kreeg dat ze er eigenlijk in aflevering vier al uit had moeten liggen. Te grappig. Maar het werd pas echt interessant toen de vier finalisten aan tafel kwamen.

In vol ornaat

Opgedoft en wel schoof het vrolijke viertal aan. Rob was te paard, getuige zijn outfit, Nathan’s pak liet zich niet in één hokje vangen, Miljuschka bood volop uitzicht op haar molshopen en Buddy had geïnvesteerd in een enorm fluwelen zwarte strik. Agossie, dacht ik nog. Wist ik veel dat hij uiteindelijk de winnaar bleek te zijn van dit seizoen. Zou ik ook een strik omheen doen. Het was overigens de eerste keer dat ik een beetje kritisch naar Nathan keek. In tijden van ‘geef geen handen’ wegens besmettingsgevaar vond ik het niet heel handig van hem dat hij knuffelend en zoenend zijn medekandidaten begroette. Ik snap het zó, maar mensen hebben meer dan ooit nu goede voorbeelden nodig. Voor je het weet relativeren we ons dood met z’n allen.

Goed, eerder die dag werd in een kerkje in Amsterdam de laatste executie voltrokken. Ook dit vond ik echt veel leuker dan het basale molmomentje dat normaal plaatsvindt. Al baalde ik na de rode schermen die na alle pompeuze muziek tevoorschijn kwamen bij Mil en Nathan. Mijn verdachten van dit seizoen. Helemaal mis dus. Toen wist ik wel al dat Rob het moest zijn, want Buddy…..nee, no way.

Hoed je voor de mol

En inderdaad….al snel kwam de waarheid uit de hoge hoed (see what I did there?) Rob is de mol. Een mol die al voor het draaien van de camera’s zich manifesteerde als te fanatieke kandidaat. Die de regels brak zodat het leek alsof hij een kneus was ipv een sluwe mol. En die zijn bondje met Nathan, na het zoveelste mooie gebaar van die laatste (wat een lief briefje!), op een wat lager pitje moest zetten omdat hij het anders echt niet meer trok. Mooi stel, waarvan de beelden in de taxi ons nog lang op het netvlies blijven staan. En op Rob’s been, want hij heeft een taxi met ‘haha’ in het Chinees erbij op één van de weinige lege plekken op zijn lijf laten tatoeëren.

Leuk om wat molacties terug te zien (daar was nu ook veel meer tijd voor! fijn!), van het hacken van een tablet tot het opeisen van een sleutelpositie. En hoe tof is het om ongegeneerd wat vazen kapot te gooien. Just for fun! Ook de hoeden begrijp ik nu ietsje beter. Want daar kun je dus prima gejat geld onder bewaren.

Tot snel?

Wat ik jammer vond is dat we niets terug hebben gezien van de aanvaring tussen Rob en Mil waar vanavond over gesproken was. Had me wel leuk geleken. Ook het uitserveren van de gebakken sandalen van Léonie had ik graag willen zien. Maar helaas.

Het was leuk Rik, echt waar. Maar ik wil meer dan leuk, dus ik hoop dat het beloofde extra seizoen ‘leuk met een upgrade’ wordt. Verheug me er enorm op. Dank voor dit 20e seizoen en mocht je Buddy nog spreken, feliciteer Buddy dan van me met zijn verdiende € 13.400,= en de vaas van Johan. Trouwens net gezien op Twitter, da’s best een grote (en lelijke) vaas. Oh en de pot lijkt misschien niet zo heel veel (goed gedaan Rob), maar weet je….voor dat geld heb je al gauw 3500 pakken toiletpapier. Da’s ook goud waard tegenwoordig.

Stay home en stay safe. Zien we elkaar na de zomer weer.

Met Ron, daar reken ik op.

Groet Yvette

 

 

3 Reacties to “Ondergrondse post: afscheidsbriefje”

  1. Eddepet 14 maart 2020 bij 22:39 #

    Mager seizoen met als goedmakertje een corana-finale-aflevering, met ouderwets weer uitleg van de mol hints. Ik hoop dat er online nog meer hints verschijnen, want was de man met houd en heel shirt op de achtergrond in één van de afleveringen inderdaad Rob en waren er inderdaad opdrachten gelinkt aan de tattoos van Rob? En what about de ‘Mol no. 9’ hint.

    Yvette, ik heb weer genoten van je briefjes. Misschien kun je nog een briefje aan al de bintje wijden?

    Tot na de zomer!

    • feetjeblogt 14 maart 2020 bij 22:45 #

      Dank je wel, was weer heel leuk om te doen. Ik ga nu eerst even bijkomen en morgen inderdaad op de site kijken wat er nog meer aan hints / molacties was. Beloof niets 😉

  2. Eddepet 14 maart 2020 bij 22:47 #

    https://www.widm.nl/hints.html

    Heel knap dat de vervormde stem van, ‘terugvervormd’ werd.

    Nog even over sommige molacties. Tablet hacken, enveloppen omwisselen etc., het zou verboden moeten worden. Té makkelijke manier om te mollen IMHO.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: