BZV 2020: post!

23 feb

 

Fotograaf: Linelle Deunk, beeldbank KRONCRV

Een beetje verbaasd was ik wel, toen ik vanavond hoorde dat boer Frans niet bij ‘de laatste 5 boeren’ zat. Hij had niet genoeg brieven gekregen om mee te mogen draaien in de logeerweek.

Ik had het niet verwacht en ik had het hem ook zo gegund. Dacht ik. Totdat ik hem vanavond weer terug zag bij Boer zoekt vrouw. Nu weet ik. Het is beter zo.

Als je nog eigenlijk niet zo lang uit de kast bent, je na 20 jaar huwelijk net weer een beetje de draad hebt kunnen oppakken samen met je twee thuiswonende kinderen, dan is zo’n camera op je snufferd misschien wel het laatste dat je kunt gebruiken. Zo’n ontdekkingstocht is al doodeng zonder telelens zeg maar.

En met 37 mannen die hebben geschreven ligt er best een interessante ontdekkingsreis in het verschiet. Zeker als Yvon alle 37 tegelijk uitnodigt op jouw boerderij voor een ‘breng allemaal wat mee’-feestje. Eten, drinken, statafels, slingers, zelfs aan een bak aardbeien was gedacht. Het eerste pre-songfestival feestje was een feit zeg maar. “Hoef je ze ook niet allemaal te bellen”, aldus een praktisch ingestoken Yvon. Ondertussen had Frans het hele hok vol. Stond hij dan. Met zijn kriebels. Ik hoop dat het nog lang onrustig bleef in Friesland. Het is ‘m zo gegund.

Bastiaan

Wie wel door is naar de laatste vijf is Bastiaan, onze boer uit Zeeland. Hij kreeg maar liefst 167 brieven. Gevuld met zelfgeknutselde huisjes,  lego (nu nog leuk, maar wacht maar tot hij er de volgende ochtend met zijn blote voeten op gaat staan) en kaas. Een soort stinkbombrief zeg maar, gelukkig was het allemaal keurig gevacumeerd. Dat scheelt. Wat ook scheelt, qua lezen dan, zijn de video’s die blijkbaar ook mochten worden ingestuurd. Waar papier nog een soort van romantiek en mysterie met zich meebrengt, laat een video geen ruimte voor nuance. Al zat het met de eerste indruk hier wel goed volgens mij, aan de glimmende oogjes van Bastiaan te zien die boven de laptop uitstaken.

Kort samengevat: allerhande reislustige types zien het wel zitten met Bastiaan. Waarop Yvon zich terecht afvroeg waar hij voor zou gaan: voor de leukste of voor degene waarvan het het meest waarschijnlijkst is dat ze blijft. Bastiaan belooft niet op safe te gaan spelen, maar 10 dames uit te kiezen waarvan zijn hart sneller gaat kloppen. We gaan het zien volgende week. Voorlopig moet hij nog zijn ‘snel scannen, maar waarschijnlijk nee’ en zijn ‘bijna ja’ stapels doorlopen.

Annemiek

Natuurlijk is ook Annemiek met vlag en wimpel door naar de laatste vijf. Dit boerinnenkalendermodel (yeah, nieuw scrabblewoord) mocht een ware pakjesavond vieren, met maar liefst 633 pakketjes en enveloppes. Nu heeft ze een 11,5 voor dyslexie (haar woorden), dus dat lezen was wel even een dingetje. Daarom deden haar vriendinnen gelukkig een groot gedeelte van de voorselectie voor haar. Kon zij zich op haar dooie gemak verbazen over ingezonden alarmlichten, melkbussen en nepbloemen. (Even! Welke man heeft plastic rozen ingestuurd? Nooit meer doen. Echt nooit meer. Alleen een goochelaar komt daar mee weg. Echt.)

Wel leuk om te zien hoe sommige mannen rekening hadden gehouden met haar dyslexie en korte, krachtige en in koeienletters geschreven boodschappen hadden ingestuurd. Zelf enorm gelachen om de kalender van Zeger, die het portret van Annemiek (slechts gekleed in een bolletje wol) na had gemaakt. Met zoveel humor maakt het wat mij betreft niet uit dat je wat jonger bent, maar ja, Annemiek moet kiezen.

Haar video’s waren ook hilarisch, van een goedbedoelde Guus Meeuwisachtige ballade tot aan een rocknummer waar Peter Koelewijn jaloers op had kunnen zijn. Oké, ik moest er heel hard om lachen, maar hé je moet het maar durven ! Uiteindelijk heeft Annemiek een keuze gemaakt, waarbij ze vooral gekeken heeft of iemand niet op een boerderij werkt, een boer of boerenzoon is. Zo iemand als Erik bijvoorbeeld, die werd uitgelicht in een filmpje. Die naast zijn baan ook een paardenpassie heeft (heerlijk woord om uit te spreken by the way) en graag een potje met Annemiek wil gaan springen. Oh met Annemiek en met een paard natuurlijk. Anders zou het maar raar zijn.

Was ik in het voorstelrondje nog heel enthousiast over de koeienpumps van Annemiek, plaats ik wel wat vraagtekens bij haar koeienpantoffels. Moodkillers, niet doen zou ik zeggen. Of Mooo killers, ook goed. Laten we volgende week maar eens kijken welke man haar zenuwachtig krijgt. Want dat zou dan zomaar eens de goede kunnen zijn volgens haar.

Willem

De lange, lieve, verlegen Willem reageerde zo oprecht op de komst van Yvon. Het had een beetje het aandoenlijke van een aflevering van het Sinterklaasjournaal. Hij is ook de enige man in Nederland die weg komt met een tekst als “Oh, jij bent plotseling aangekomen Yvon?”. Smelt je al niet van zijn charmante onhandigheid, dan heeft hij -slim!- altijd nog wel een pasgeboren kalfje (nog warm!) achter de hand.

Zonder gekheid, iemand als Willem gun je de wereld. En dat die wereld in dit geval ‘slechts’ zes vrouwen zijn die hebben geschreven, dat maakt hem niet uit. Hij had hier zo enorm naar uitgekeken. Yvon had de dames verzameld in een cafeetje om de hoek, waar deze vrouwen ongeveer net zo nerveus waren als Willem. “Ik concentreer me gewoon even op deze appeltaart”, aldus één van de dames toen Yvon de komst van Willem aankondigde.

Hoe het is verlopen in dat cafeetje kunnen we lezen op de website, ga ik van de week maar eens doen. Maar ik denk dat het wel goedkomt. Zes nerveuze vrouwen zonder enige date ervaring en een grote vriendelijke reus die hardop overlegt met hen wat een goede openingszin zou kunnen zijn. Iets met een moeilijk handschrift misschien?

Zoals gezegd, iemand als Willem gun je de wereld. Of in ieder geval een badkamerspiegel die net even 10 centimeter hoger hangt.

Ronald

Ook Ronald had niet genoeg brieven om door te mogen. Al had hij het aantal wel goed geraden, met zijn ‘ergens tussen de 25 en de 30’. Het werden er 28. En hij dook er meteen in. Hij heeft geen Doutzen Kroes nodig om gelukkig te worden, maar een beroep wat een beetje handig uitkomt is wel mooi meegenomen. Gelukkig voor hem schreven zowel een accountant als een dierenarts en iemand wiens vader trekkermonteur is.

Uiteindelijk koos hij Eveline uit om even mee te bellen. Zijn woorden ‘Hoi met Ronald, boer Ronald voor jou’, vond ik even briljant als hilarisch. Na een geanimeerd gesprek bood hij Eveline aan om een keer samen de Elfstedentocht te schaatsen. Versprak hij zich daarmee of was dit gewoon een niet zo subtiele hint van ‘ik hoef je de komende 20 winters niet te ontmoeten?’. Want iedereen weet dat de eerstvolgende tocht der tochten pas in 2040 wordt gereden. Op zijn vroegst.

Maar misschien wist hij dat wel niet. Net zoals hij niet weet hoe je een videogesprek moet beëindigen. Gewoon het toestel uit het raam gooien. Klaar.

Johan en John

Ook de 2 J’s gingen niet door. Johan kreeg 14 brieven en eigenlijk wist hij nu al niet wat hij er mee aan moest. Verder dan ‘oké’ op ieder complimentje kwam hij niet en als hij wel verder kwam dan maakte hij er maar een grapje van. De dame met herten en een ezel? Die zou wel van wild houden. Of hij vaak lieve dingen over zichzelf leest? Nee, dat lees je niet in de krant. Ik vond het pijnlijk en ontroerend tegelijk. Johan verdient iemand die hem een complimentje maakt. En hij verdient het ook om ze te leren ontvangen. Ik hoop dat één van die 14 vrouwen hem dat kan leren.

John had 24 brieven ontvangen van vrouwen die wel vers voor hem wilden komen koken. Yvon gaf ‘m alvast een indruk van hoe dat er dan ongeveer uit zou zien door een pannetje verse soep voor hem te maken. Laten we hopen dat John niet al te lang meer alleen achter de geraniums cactussen hoeft te zitten. Ook hem gun ik een leuke vriendin.

Geert

Geert, de boer die een boerderij annex kringloopwinkel erfde, gaat met 79 brieven wel door naar de laatste 5. “Even kijken of hier een wouw in zit”, zei hij toen hij de eerste enveloppe opende. En ik dacht alleen maar….hoe kan er in godsnaam een vogel in zo’n klein envelopje zitten?  Maar toen wist ik het plots weer…hij is op zoek naar een vrouw met de WAUW-factor. Ook hier enorm gelachen om alle post. Iemand had zelfs gewoon haar kijkdoos opgestuurd.

Maar Geert bleek niet zo van de verhaaltjes, hij keek liever naar de plaatjes. Want daarop kon je gelijk zien of iemand een fijn karakter had blijkbaar. Er was ook post uit de webshop van het Vaticaan: de Vroomshop. Al denk ik dat het een brief uit Vroomshoop was. Dat hoop ik althans. Volgens vriend Pierre moet de vrouw die bij Geert past eigenzinnig zijn, maar ook flexibel. Want de ene dag gaat Geert linksaf, maar de volgende dag gewoon rechtsaf. Kortom, Geert is een Snollebolleke. Blijkbaar is hij ook aardig door zijn servies heen, want de vrouw in kwestie moet ook over koppie-koppie beschikken. We gaan het meemaken!

Jan

Natuurlijk is boer Jan ook van de partij volgende week. Al hoopte hij op net genoeg brieven zodat hij wat te kiezen had, maar net te weinig om door te gaan. Zodat hij in alle rust zijn keuze kon maken zeg maar. Jammer joh, je bent er gewoon bij volgende week. Waar zijn 120 dames het met 3 rammen moeten doen, moest hij het in zijn eentje opnemen tegen 63 briefschrijfster. Welke tien blijven erover? En wie heeft een flesje extractie van haar lichaam opgestuurd? Of was het toch parfum? Zoveel vragen…..

Geert-Jan

Tot slot Geert-Jan. De boer die één dag in de week een friettent runt. Bij het portetje leek hij mij nog in #teampatat te zitten, maar deze keer had hij het telkens over friet. Verwarrend wel.

“Kom maar op met die brieven”, aldus Geert-Jan bij het zien van Yvon. Onder het genot van een patatje (ik blijf gewoon patat zeggen hoor) met zelfgemaakte uiensaus vertelde Yvon dat hij maar liefst 56 brieven had ontvangen en dus ook door is naar de logeerweek. De selectie van die brieven ging trouwens uiterst voortvarend. Waar de meeste boeren twijfelen, was het voor Geert-Jan vrij duidelijk wie er op de NEE, NEE, NEE stapel kwam te liggen.

Tussen alle grappen en grollen (gaat het toch nog gebeuren voordat ik mijn aanleunwoning inga) en grote woorden werd Geert-Jan best even emotioneel. Dat hij dit nog mag meemaken. Maar hij grijpt dit avontuur met beide handen aan. Wat zeg ik, volgens mij grijpt hij het leven met beide handen aan. Mooi om te zien. Helaas verbrak hij het moment met zijn belofte om zijn zwembroek aan te trekken naar de speeddates. Ik hou mijn hart vast.

Wel goed om te zien hoe de boeren al voorbereid zijn op eventuele vonken die over kunnen vliegen straks. Ik zag zeker bij 2 van de 10 een brandblusser in de gang hangen.

 

 

2 Reacties to “BZV 2020: post!”

  1. Renate 24 februari 2020 bij 00:02 #

    Geweldig, met zoveel humor geschreven. Kijk nu al uit naar volgende week.

  2. As 24 februari 2020 bij 09:19 #

    Ge-wel-dig! Ik heb er van genoten! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: