Nadreunen

1 jun

Alleen al het feit dat ik tot 5 minuten geleden nog twijfelde of ik dit blog wel moest schrijven is zo veelzeggend. Het ‘maar overdrijf ik niet?’ en ‘maak ik het niet erger dan het misschien is’ overheersten in mijn hoofd. En daar zit ‘m nou precies het pijnpunt. Dat is nou exact waarom ik dit blog wel moet schrijven.

En waarom die voorstelling van gisteren, waar ik eigenlijk vandaag nog steeds last van heb, zo belangrijk is. En dus doe ik het wel. Een soort van recensie. Voor wie nog twijfelt. Of niet de luxe heeft in de omgeving van Schiedam te wonen. Omdat het eigenlijk niet over de voorstelling gaat, maar om het gesprek.

Slet!

Gisterenavond zag ik namelijk, samen met mijn oudste dochter, de voorstelling Slet! Een toneelstuk over #metoo en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Twaalf jonge vrouwen speelden het verhaal van Joey, een meisje dat samen met haar vrienden op weg is naar een feest. Nadat ze zich eerst hebben ingedronken kruipen ze met zijn vieren op de achterbank van een taxi, waar er dingen gebeuren tegen Joey’s zin. En dan zeg ik het heel netjes. In het stuk zien we hoe Joey een verklaring aflegt tegen de Officier van Justitie. Maar we zien ook hoe de omgeving reageert op haar verhaal. Het relativeren, het effect op anderen, het ‘dan had ze maar niet’….etc.

Ik ga niet het hele toneelstuk ontleden, daarvoor heeft het ook teveel impact. En het gaat ook verder dan alleen het verhaal van Joey. Het gaat ook over de dubbele moraal die er nog altijd heerst. Mooi geïllustreerd in de kleedkamerscène….dat soort praat hoort niet bij vrouwen toch? Kleedkamerpraat is een mannending. Punt. Ook het feit dat Joey door 6 verschillende vrouwen wordt gespeeld is veelzeggend. Het gaat niet om haar verhaal, het gaat om ál die verhalen…..al die vrouwen. Iets wat ook wel bleek uit het nagesprek.

Pijnlijk herkenbaar

Mijn oudste vond het erg tof en dan met name het begin heel leuk. Daarna werd het wel wat heftig vond ze. Nogal een understatement. Mijn strot zat dicht. De herkenbaarheid van hoe je als vrouw zelf geneigd bent te reageren kwam mij iets te dichtbij. Normaal loop je euforisch het theater uit als een voorstelling indruk op je maakt. Nu niet. Nu zat het onder mijn huid en had ik er zelfs gewoon last van. Dat kan toneel dus ook met je doen.

Want ik ben ook die vrouw met haar sleutels tussen haar vingers als ze ’s avonds alleen op pad gaat. Of een bus deodorant, ook effectief. Want nét even teveel meegemaakt vroeger. Die vrouw die het donker mijdt, bepaalde situaties ontloopt omdat het gewoon niet handig is als vrouw zijnde om je daarin te bevinden. Wat natuurlijk klinkklare, opgelegde onzin is. Het ‘op de verkeerde plek, op het verkeerde moment’ is de laatste tijd al vaker benoemd. Het bestaat niet. Je bent niet verantwoordelijk voor wat jou overkomt. Je hebt geen splinter schuld, het is jouw lijf, jij bepaalt. Zelfs misschien als je eerst nog wel ‘in the mood’ was. Nee is nee.

Angst

Het ergste is dat ik het mijn eigen meiden aan doe. Mijn oudste dan vooral, bijna 16. Ze mag van mij niet overal alleen naar toe. In het donker niet alleen over straat. Ik beknot haar in haar vrijheid, omdat ik denk dat ik haar daarmee bescherm. Ondertussen zó jaloers op hoe zij in het leven staat: onbevreesd, voor niets of niemand bang. Wat mij weer bang maakt. Trots, maar bang.

En die angst zit ‘m aan de ene kant in dat haar misschien iets kan overkomen op dit gebied. Maar aan de andere kant vooral dat ze daardoor haar onbezorgdheid verliest en net zo wordt als ik. En vele anderen met mij.

Terwijl….het gaat niet om ons. Het gaat om hoe de maatschappij naar vrouwen kijkt, over vrouwen oordeelt. Het gaat om die ene man die achter mij zat tijdens de voorstelling en fluisterend aangaf dat hij weg wilde, want het was ‘saai’. En ik vond dat zo veelzeggend. We hebben allemaal onze verantwoordelijkheid te nemen en dat begint met je erover uitspreken. Ongemakkelijk is iets anders dan saai. Ervoor weglopen is hetzelfde als laf. Dat dan weer wel.

Dank meiden voor deze ongelooflijk beladen maar belangrijke voorstelling. Die best nog wel even na zal dreunen, maar dat is niet per se een slecht ding. Integendeel.

Dat nog maar veel mensen hem mogen gaan zien.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: