BZV 2018: maaien in het donker

2 Dec

Fotograaf: Linelle Deunk
Bron: beeldbank KRO NCRV

Wat is het meest romantische dat jullie tot nu toe hebben ondernomen? Aldus Yvon tegen Rudie (één van de boeren die niet genoeg brieven had gehad om de rest van het programma te mogen volgen) en zijn vriendin Rianne. “Maaien in het donker”, aldus een vrolijke boer. Iets met het nuttige en het aangename verenigen, mompelde hij nog. Maar ik denk gewoon dat hij per ongeluk een driepoot gebruikte waar een tweepoot had moeten staan. Mocht het geen spraakverwarring betreffen, dan snap ik wel eindelijk waar die mysterieuze graancirkels vandaag komen.

Leuk om Rudie en alle andere boeren weer terug te zien trouwens. Ik twijfelde eerst nog wel of ik, na het afhaken vorige week, nog wel een eindblog zou schrijven over de reünie uitzending. Meestal is dat een beetje een herhaling van zetten, een samenvatting van wat we al hebben gezien. En het zou misschien ook wel, door het ontbreken van de blog vorige week, een beetje voelen als mosterd na de maaltijd. Dacht ik. Totdat ik de uitzending vanavond zag. En meteen wist waar het dit seizoen zo ontzettend aan ontbeerde.

Jan.

Ik vond het destijds al jammer dat deze humoristische ‘mopperpot’, deze ruwe bolster met enorm blank pitje, de uitzendingen verder niet haalde. Niet alleen had hij een flinke dosis zelfspot, hij blonk uit in de meest fantastische tegeltekstjes en one liners. En ook vanavond sloeg hij ons ermee om de oren. Bijvoorbeeld tegen Marit, de vriendin van boer Wim. “Als ik zulke muizen op zolder had sloeg ik de kat dood en ving ik ze zelf”. Dan kun je mij dus opvegen hè mensen. Goed ook om te zien dat hij na het ontvangen van de brieven aan het daten is geslagen. En ook al groeien de vlinders misschien niet meer zo snel bij een oude man (zijn tekst), hij geniet er in ieder geval wel met volle teugen van. Het is de kers én de slagroom op zijn taart. Want dat koeien melken en schapen tellen….tja, daar is hij wel een keer klaar mee. Ik hoop zo dat deze man zijn vrouw gaat vinden!

Welcome back

Tja, wat gebeurde er op de rest van de reünie? We zagen dus Rudie en Rianne, de eerste brievenschrijfster die Rudie destijds gelijk belde en een afspraak mee maakte. En wat denk je….het was gelijk goed. Zo kan het dus ook, zonder al die camera’s op je snufferd. Ook Wilfred zagen we terug. Hij was ook voorzichtig gaan daten, al leverde dat nog niet veel op tot nu toe. Maar hij had wel een heel flink ijzer in het vuur nog: haar naam is Doreen en ze komt een weekje bij hem wonen om te kijken of het klikt. Fok joe KRO NCRV, Wilfred organiseert gewoon lekker zijn eigen logeerweek. Goed zo! Ook Saskia was erbij en ook zij heeft nog niet echt dé man gevonden. Wel is het al een aantal keren ‘heel gezellig’ geweest, maar ze is niet op zoek naar gezellig. Tegelijkertijd sprak ze de wijze woorden dat het wel fijner is om het zo aan te pakken. Gewoon relax en op haar eigen tempo. En zonder Yvon Jaspers die nét iets te aanwezig is om hier en daar wat gevoel te forceren.

De Bouvardia Blues

Zoals vanavond, toen ze Jaap even flink aan de tand voelde over zijn gevoelens. De arme man leek overal te willen zijn behalve op de reünie, maar ja…contract hè. Zit je dan, tegenover een vrouw in paarse panty uit te leggen waarom het niets geworden is met Marian. Terwijl je het zelf ook niet zo goed weet. Maar daar neemt mevrouw Jaspers geen genoegen mee. JE MOET HET ONDER WOORDEN BRENGEN JAAP ! En dus zeg je dat je misschien wel de verkeerde keuze hebt gemaakt. En toch voor Petra had moeten kiezen. Klonk een beetje ongelukkig, alsof je wilt ruilen en vraagt of dat mag zonder bonnetje. Volgens de voice over heeft hij Petra wel nog gebeld en zijn ze samen een paar keer op date geweest, maar zonder resultaat. Ik denk dat het goed is zo. Dat het voor Jaap misschien nu pas goed gaat komen ook. De snelheid en de intensiteit van dit avontuur zijn best heftig, zeker als je nog nooit een vrouw écht in je armen hebt mogen sluiten. En dan kan ik me zo voorstellen dat twijfel en angst om voorrang vechten. Hopelijk heeft het programma hem laten zien dat de liefde echt voor hem is weggelegd vindt hij de ware jacoba nog. Als hij dan maar wel zijn ringtone verandert. Anders wordt het nooit iets.

Happy Couples

Moet ik nog iets zeggen hier over Michelle en Maarten? Over hoe het in de sterren geschreven staat dat zij elkaars chakra hebben bevoeld en goed gevonden? Dat zij voorbestemd lijken te zijn voor elkaar? Ik kan er niets spannenders van maken dan dat ze een heerlijk klef stel lijken te zijn. Verliefd en in hogere sferen verkerend. Mooi om te zien. Net als het mooi is om te zien dat je als boer en vriendin gewoon lekker allebei ‘je eigen ding kunt doen’, zoals bij Wim en Marit. Zij in Vietnam voor één of ander goed doel, hij met zijn poten in zijn oh zo geliefde klei. Een kleine terugblik van een bezoek van Yvon aan de boerderij + een live verbinding met Vietnam bevestigden het nog maar eens: ze zijn verliefd en nog samen. Sterker nog, binnen een half jaar woont Marit op de boerderij, zo schat ze in. En er is ook al sprake van gezinsuitbreiding. Een puppy weliswaar, maar dat is natuurlijk prima oefenmateriaal.

And the Emmy goes to…..

Marnix moest het ook van de hond hebben. “Jij houdt tenminste nog wel van mij”, zo fluisterde hij hardop tegen Tommy, de hond van Yvon. Een shot later zag ik hem met een twinkel in zijn ogen naar diezelfde Yvon kijken. “Liefde laat zich niet dwingen”, zo sprak hij poëtisch. Maar door die blik in zijn ogen had ik even het idee dat hij in zijn  hoofd Yvon al had gekneveld en ontvoerd naar zijn boerderij. Onterecht zo bleek later. Want ja die blik in zijn ogen was er inderdaad, hij was alleen niet voor Yvon bedoeld, maar voor Emmy. Een vriendin die hij al 20 jaar kent en waar nu plots de vonk bij was overgeslagen. Raar maar waar, maar iedereen die het vanavond heeft gezien zag ook dat het goed was. Eigenlijk vind ik dat we voor wat betreft Marnix nog wel recht hebben op een ‘hoe is het nu met’ momentje van zijn keuken. Mag toch hopen dat Emmy hier als eerste heeft ingegrepen.

Rest ons enkel nog Steffi en Roel. Nog altijd smoorverliefd en Steffi nog altijd keiverlegen en onzeker. Al wordt het minder. Ze verbaast zich nog elke dag over hoe overdreven aardig Roel is. Zo schenkt hij altijd drinken voor haar in, zonder dat ze het maar hoeft te vragen. Te schattig. Bij haar is en blijft het glas voorlopig nog wel halfvol.

Advertenties

2 Reacties to “BZV 2018: maaien in het donker”

  1. Ingrid H (@ingridwta) 3 december 2018 bij 00:10 #

    weer geweldig geschreven. enne……..laat ik nou een nestje geweldige pups hebben, dus wim en marit kunnen zo ff langs komen. tis bijna om de hoek. groetjes Ingrid

  2. Jos Hordijk 3 december 2018 bij 11:35 #

    Even reageren om je te bedanken. Gewoon even napraten zit er bij mij niet zo in. Behalve thuis met mijn partner kijkt er NIEMAND. Maar ik heb jou en ik lees je verhaal de volgende ochtend voor en dan zijn we allebei weer blij en tevreden. Hartelijk dank
    en tot volgend jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: