De mannen in de regen

31 Jul

Alles is al gezegd.

Alle superlatieven zijn al opgebruikt.

En ja, ik kan me in vrijwel elke recensie prima vinden. Want ook ik heb meer dan genoten van U2 in de Johan Cruijffarena in Amsterdam, een concert waar ik maar al te graag mijn vakantie voor onderbreek. Voor mij is én blijft het de grootste en beste live band van dit universum en ook afgelopen zaterdagavond was elke noot raak, rechtstreeks mijn hart in.

Maar toch…

Het lag niet aan de arena, al heb ik he-le-maal niets met die hut. En nee, dat is geen 010/020 kwestie, maar dat komt gewoon door de akoestiek (welke akoestiek?) van die enorme bak cement. Om nog maar te zwijgen over de dramatische infrastructuur er omheen. (een compliment voor alle verkeersregelaars die in weer en wind alle concertbezoekers in goede banen wisten te leiden….zo fijn, echt waar!).

En nee, ik heb me ook niet laten ontmoedigen door de zeikregen die met bakken uit de lucht kwam zetten, waardoor ik als een verzopen kat bij het stadion arriveerde en samen met de andere vijftigduizend bezoekers ontzettend naar natte hond rook. Schept wel een band, eigenlijk.

Het lag zeker ook niet aan de keuze van de nummers. Sowieso stond 2/3 van de setlist (integrale weergave van het album the Joshua Tree) vooraf al vast en beginnen met een warming up van ‘Sunday bloody sunday’, ‘Bad’, ‘Pride’ en ‘New Yearsday’ is natuurlijk fabeltastisch. Nee, met de muziek zat het wel snor, ik heb voor het eerst ‘Red hill Town’ en ‘Exit’ live mogen horen en stiekem wat tranen gelaten tijdens mijn absolute favoriet ‘Running to stand still’. Mooiste moment van de avond wat mij betreft.

Het lag ook niet aan de omlijsting. Natuurlijk, twee jaar geleden werden we getrakteerd op een visueel spektakel dat zijn weerga niet kent. Maar de sobere omlijsting waar nu voor was gekozen, die enkele, zo kenmerkende boom en de -in al hun eenvoud- treffende beelden van Anton Corbijn, pasten gewoon heel goed bij de nummers. Bij dit album, deze show. Het was prachtig. Groot waar het kon, maar vooral heel klein waar het moest. Het kwam echt wel binnen. Snoeihard.

Maar aan het eind van de avond had ik toch het gevoel dat het ’t ‘m ergens aan ontbrak. Dat ik iets had gemist. Iets dat er de vorige keer wel was, maar ik nu niet kon vinden. Natuurlijk, een stadion is veel groter ten opzichte van het wat intiemere Ziggodome. En ja, tussen deze twee concerten zat ‘maar’ twee jaar, terwijl 2015 echt een reünie na zeer lange tijd was. Dan ervaar je het weerzien misschien ook veel intenser. Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik een ontzettende topavond heb gehad en dat het (ondanks het baggergeluid van die bunkerbak, waardoor de toegift bij vlagen echt niet om aan te horen was) gewoon ontzettend goed was. Beste. Live. Band. Ever.

Nagenietend liepen we, wederom in de stromende regen, hand in hand richting de brug over de weg die ons naar het parkeerterrein zou leiden. En terwijl de regen onze wangen striemde hoorden we ergens in de verte de melodie van ‘One’, het nummer waarmee de show ook was afgesloten. Eerst dachten we nog dat iemand een kleine speaker met zich mee droeg, maar hoe dichter we bij de brug kwamen, hoe helderder de noten klonken. En toen opeens zagen we ze zitten. Twee jongens, twee akoestische gitaren, een versterkertje en een lege gitaarkoffer. Waar meer water in stond dan dat er kleingeld in lag. Misschien dat er een traan langs mijn wang gleed, al kan het ook een druppel regen zijn geweest. Kippenvel tot aan mijn kruin, maar ik was dan ook doorweekt. Nee…ontkennen heeft geen zin. Dit was het moment van de avond.

Want dát moment, waarop die prachtige melodielijn zich vermengde met het hemelwater en twee jongens vol overgave speelden alsof zij daar helemaal alleen zaten, dat deed het ‘m voor mij. Ik had een topavond gehad. En dit was het gouden randje waar ik naar op zoek was.

Sleep
Sleep tonight
And may your dreams
Be realized
If the thundercloud
Passes rain
So let it rain
Let it rain
Rain on him
Rain on him

Advertenties

Eén reactie to “De mannen in de regen”

  1. Bernard 1 augustus 2017 bij 08:48 #

    Heb zelf nauwelijks verstand van muziek, maar dit snap ik.
    Mooi geschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: