Hetzelfde maar dan anders

1 Jul

In juni 2015 had ik de eer om aan te mogen schuiven bij de Somertijd barbecue in de tuin van Radio 10 in Naarden. Een barbecue waarmee Rob van Someren (en de hele crew van Somertijd) hun luisteraars wilden bedanken voor alle steun na een turbulente periode. Het was een dusdanig bijzondere, unieke en bovenal onvergetelijke belevenis daar in Naarden dat ik er een blogje over schreef.

[Nog even voor diegenen die geen idee hebben waar dit over gaat: Somertijd is de moeder der middagshows op de radio, ooit op Veronica nu iedere dag op Radio10 van 16.00 tot 19.00 uur. Ik ben fan van het eerste uur en verslaafd aan het spelletje ‘heb je het al gehoord…’ Enfin, teveel details, lees vooral het hiervoor genoemde blog voor de nodige achtergrondinfo.]

Goed, de barbecue. Het bleek het begin van een traditie, want ook in 2016 ging -wegens het grote succes van de eerste editie- de Somertijdbarbecue in de herhaling. En ja, bofbips als ik ben, ook hier was ik bij. Het was even groots en meeslepend als de allereerste keer, maar tegelijkertijd een stuk minder emotioneel beladen en overweldigend als het jaar daarvoor. Een eerste indruk maak je nou eenmaal maar één keer mee. Dus, los van de foto’s, geen verder verslag. Alles was al gezegd en benoemd het jaar daarvoor.

En toen werd het juni 2017. En rees de grote vraag: zou er een derde editie van de Somertijdbarbecue komen nu Radio 10 niet meer uitzendt vanuit de grote, luxe boerderij in Naarden? In oktober 2016 werd Radio 10 namelijk overgenomen door Talpa en is de zender ingetrokken bij Radio 538 in Hilversum. En ja, dat gebouw heeft een tuin. Niet te vergelijken met het enorme ‘landgoed’ in Naarden, maar hé…een tuin is een tuin. En dus was het antwoord: ja! Er komt gewoon weer een Somertijdbarbecue! En vraag niet waar ik het aan verdiend heb, maar ook dit keer was ik weer ingeloot en mocht ik erbij zijn. En werd het een dusdanige andere ervaring als de eerste en de vorige keer, dat ik er toch even kort (nou ja, kort) verslag van wil doen…want ook nu was het weer onvergetelijk.

Thuiskomen….alleen op een ander adresje

Mochten er zuurpruimen zijn (en die zijn er altijd, weet ik uit ervaring), dan heb ik slecht nieuws voor hen. Want ja, het was heel anders dan de vorige twee edities.  Nee, het Remiameisje was er niet (ik zag de teleurstelling bij sommige heren duidelijk aanwezig) en er was geen luxe vervoer van en naar een parkeerplaats bij één of ander stoffig pretpark. Dat laatste was locatietechnisch ook helemaal niet nodig…want zelfs na al het fileleed dat mij ten deel viel (een ritje Schiedam-Hilversum is op vrijdagmiddag dus gewoon bijna twee uur rijden weet ik nu) had ik gewoon nog een parkeerplaats op loopafstand (of twee keer vallen, maar dat was op de terugweg) van de feestlocatie.

Het was anders. En tegelijkertijd was het zo ontzettend thuiskomen.

Ik ga ook niet uitgebreid uit de doeken doen hoe fijn het weer was. Hoe lekker het eten, hoe geweldig de cocktails (al was dit niet oude vertrouwde Hector, ook deze bartender shakete ze heerlijk) en hoe verzorgd de entourage. Been there, done that en heb ik al eens opgeschreven. Nee, het verrassingseffect zat hem in twee heel andere onverwachte dingen: het zat hem dit keer in de intimiteit en de details.

Lex bleek best heel leuk

Oké, voordat ik daaraan toekom nog een hele kleine sfeerimpressie dan. De mannen (mag ik ‘mijn mannen’ zeggen?) van Somertijd waren weer op hun best. En goddank compleet nu Dingmans weer terug was van vakantie. Piet Paulusma was ingeruild voor Lex Gaarthuis, die een aantal gastoptredens gaf. En eerlijk is eerlijk, al moet ik heel erg aan hem wennen in de ochtend, als typetje vind ik hem geweldig. Het aanstekelijke ‘Biertje-Barbecue’ was leuk, maar zijn uitvergrote Amsterdamse versie van Peter Beense (in dit geval dus Beter Peense), was ronduit hilarisch.

DJ Galaga was ook weer aanwezig, nog even aantrekkelijk..eh..kundig als altijd. En dit keer had hij versterking meegenomen in de persoon van Anita Doth (voor de jongeren onder ons….de helft van het succesvolle duo 2Unlimited uit de jaren ’90). Ze gaf -op nog geen 5cm van mijn snuitje vandaan- een weergaloos optreden waar de vonken vanaf spatten. Kortom, we hebben ons meer dan prima vermaakt de hele middag.

 

Het was, ondanks de andere setting dus gewoon weer als vanouds. Het was hetzelfde, maar dan anders. Sowieso was er heel erg nagedacht over de details en sijpelde het wit en het groen (dé kleuren van Radio10) overal door. Van de servetten tot aan de cocktails, van de kaarsjes tot aan het ijsje na afloop. Ik hou ervan. Geeft aan dat er meer dan over nagedacht is. Dat er aandacht is. Love it. En ook het nieuwe gebouw was leuk om te mogen ontdekken (waarbij ik per ongeluk nog een YouTuber tegen het lijf liep, waar ik mijn puberdochter best jaloers mee heb gemaakt, maar dit terzijde…). Al ging mijn man wel heel vaak naar de wc die middag. Later begreep ik pas waarom….

Wat. Een. Fijne. Vakmensen.

Zoals gezegd, het was hetzelfde maar dan anders. Mooier wat mij betreft. Omdat de grootste meerwaarde van deze editie ‘m zat in het feit dat de opzet, mede door de andere locatie, veel intiemer was. De volledige radiouitzending vond buiten plaats en ik zat er van het begin tot het einde helemaal in. Zat er met mijn neus bovenop, was er onderdeel van, van begin tot het einde. Daar, waar je in Naarden, als je naar de barbecue liep, het contact met de uitzending behoorlijk verloor, was er nu geen ontkomen meer aan. Het was 3 uur lang, jezelf onderdompelen in Somertijd. Kijken, meeleven en genieten met de mannen die het allemaal zo makkelijk laten lijken. Alles ogenschijnlijk eenvoudig uit hun mouw schudden, terwijl de humor en het plezier er vanaf spatten. En tussen de plaatjes door voor iedereen tijd hadden voor een praatje, een gebbetje en een fotootje.

Als ik dat zie, kan ik alleen maar genieten. Wat moet het heerlijk zijn als je vakmanschap en plezier in je werk zo kan combineren dat het er niet meer uitziet (en misschien zelfs niet meer voelt?) als werk. Dat je onderdeel bent van zo’n fantastisch team en lekker jezelf kunt zijn en blijven. En dat die ontzettend fijne vibe ook als een soort epidemie uitstraalt naar je omgeving. Niemand die elkaar echt kent, maar iedereen die wel iemand herkent. Gewoon even ongedwongen kletsen met Anita Doth. Andere DJ’s die even een kijkje komen nemen. De warmte van Somertijd, daar kan geen zomer tegenop. En dat meen ik uit de grond van mijn hart.

Oké, één kritisch puntje dan

Ik zei het al eerder, ik zet het hier weer…het is alsof je op visite bent bij oude vrienden. En zo was het nu weer. Als ik dan één kanttekening mag plaatsen, dan is het het feit dat ik had gehoopt Cobus nog te treffen. De man, naar wie ik bijna mijn kind (maar na uitblijven van een zoon, werd het de kat) had vernoemd. (Lang verhaal, stamt nog uit het Veronica-bakvissentijdperk, ga ik hier verder niet op in…). Maar helaas, ik heb hem niet gezien, al schijnt hij er wel te zijn geweest. Waarschijnlijk ben ik ook de enige die ‘m gemist heeft, wellicht zocht ik te hard. Ach, misschien ook maar beter zo.

Nee, er was geen reden tot klagen. Verre van, het was wederom ontzettend genieten. En daarom langs deze weg: Rob, Sven, Menno, Luuk, Dingmans, maar ook Edo en Bernard, onze Somertijd social media opperhoofden, weer bedankt voor een onvergetelijke ervaring waar ik deel van uit mocht maken. Ik durf bijna niet te hopen op volgend jaar, al doe ik het natuurlijk stiekem toch.

En mochten jullie Cobus nog spreken…doe hem de groeten van mijn kater!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: