Op grootmoeders wijze

23 Jun

Kent u dat beeld van ganzen die grote hoeveelheden vette maïspap met een trechter of slang geforceerd in de maag gepompt krijgen?

Nou dat beeld ontstond een beetje bij mij toen ik het bericht las over de bewoners van een serviceflat in Groningen. De trechter is in dit geval een huurcontract waarmee ze de maaltijden van maaltijdverzorger Zinn in de maag gesplitst krijgen.

 

Denk je eens in, ben je 80+, wil je nog een beetje van het leven genieten en word je door één of ander stom contract alsnog in je vrijheid beperkt. Als een kudde koeien die alleen maar uit één trog mag eten, terwijl het gras van de buren lonkt. Terwijl, als het je nog gegeven is op die leeftijd, dan wil je maar één ding: lekker scharrelen! Doen wat je leuk vindt, waar je nog toe in staat bent, eten waar jezelf zin in hebt. Voordat je in een definitieve houten legbatterij van vier plankjes verdwijnt. Maar deze mensen mogen niet scharrelen. Punt. Contractueel vastgelegd. Eten wat de pot…eh…de maaltijdverzorger schaft.

Maar als de kwaliteit van het eten nou te wensen over laat? En er gebeurt niets om dat te verbeteren? Wat dan? Oma weet raadt: je belt gewoon een andere cateraar en laat aan huis bezorgen waar jij op dat moment zin in hebt. Appeltje, eitje. Ware het niet dat er een contract is waarin staat dat dit gewoon niet mag.

De directeur van de serviceflat heeft de bewoners nu voor de rechter gedaagd. En hen per gemiste maaltijd een boete opgelegd van € 500,= (thuisbezorgd.nl was nog nooit zo onbetaalbaar). De Kamer is in rep en roer en wil dat er bemiddelt gaat worden. Dat de Staatssecretaris ingrijpt. Want dit kan niet. Toch? Helaas het kan wel. En je zult zien…de directeur in kwestie krijgt straks nog hartstikke gelijk ook. Want contractueel vastgelegd, dus ze hebben geen poot of looprek om op te staan. Lang leve de Nederlandse betutteling en rechtstaat.

Op dit soort momenten ben ik blij dat mijn oma niet meer leeft, zodat ze dit niet mee hoeft te maken. Tegelijkertijd ben ik vooral blij voor de directeur in kwestie, dat mijn oma niet meer leeft en bij hem in de flat woont. Want zij had ‘m wel even de oren gewassen, op grootmoeders wijze. Zij had hem wel verteld dat het helemaal niet zozeer om de maaltijden gaat, maar om hoe de directie omgaat met hun ‘klanten’. Dat de bejaarden in kwestie niet het product zijn, maar de afnemer. En dat niet geld maar de klant centraal hoort te staan. En waarschijnlijk – mijn oma kennende – had ze haar woorden kracht bijgezet met een paar flinke flatsen aardappelpuree. En nee, dat is geen verspilling, want het is toch niet te vreten.

Wat mij verbaast aan het hele verhaal is over dat het om geld gaat. En om contracten. En wie er gelijk heeft. Terwijl….begin eens bij de basis. Ga in gesprek. Er ligt een klacht (=gratis advies) van jouw klant. En was de klant niet altijd koning? Ja, zelfs als hij of zij de 80 gepasseerd is en meer rimpels heeft dan jouw levensjaren bij elkaar opgeteld. Kijk hoe je het kan oplossen in plaats van het te laten escaleren. Ga in gesprek met de cateraar en geef de klachten door. Stel een ultimatum. Kwaliteit dan niet verbeterd? Dan zoeken we een ander. Zo simpel kan het zijn. Zolang je mensgericht durft te denken.

Trek in godsnaam die boetes en die rechtzaak in en neem jouw klanten mee uit eten. Naar een goed restaurant op jouw kosten. En bespreek het probleem. Doe recht aan het woordje ‘service’ en wees meer dan een flateigenaar.

Verslik je niet in het geld, maar laaf je aan tevreden klanten.

Taaie kost wellicht, maar zoveel lekkerder.

Bron foto: Kevin Dooley

Advertenties

9 Reacties to “Op grootmoeders wijze”

  1. José 23 juni 2017 bij 10:15 #

    Top!!!

  2. Karolien Mennes 23 juni 2017 bij 10:22 #

    Top geschreven en zou je zo, per direct, naar die directeur moeten sturen.

  3. mlederwerg 23 juni 2017 bij 10:38 #

    Ja ik was ook volledig oud hollands flabbergasted! Voorbeeld van klantontvriendelijkheid op zijn slechtst. Een echt bad practice!

    • Anne 23 juni 2017 bij 12:49 #

      Nogal kortzichtig gedacht!

  4. KnutzEls 23 juni 2017 bij 11:23 #

    Die directeur is een zak…..eh…. vuller. Wat een idioterie toch.

  5. Mir 23 juni 2017 bij 12:57 #

    Lieve ‘Fee’, mijn schoonmoeder zit vandaag precies 1 week in Akropolis 110 morgen, te Rotterdam.
    Het eten is er uitstekend*****+
    Alles vers, zelfs wij kunnen er tegen een
    redelijk goedkoop tarief eten.
    Zegt het voort. Mag ook weleens.
    X Mir.

    • feetjeblogt 23 juni 2017 bij 13:57 #

      Kijk, zo hoor ik het graag 🙂

      En inderdaad, dit komt gelukkig veel vaker voor. Mag ook gezegd!

  6. Marianne 26 juni 2017 bij 12:22 #

    Gelukkig gaat het meestal goed maar wat een belachelijke toestand !

  7. Mir 15 augustus 2017 bij 02:38 #

    6 plankjes, Yvette. Anders zie je het hoofd en de voeten.
    Volgens mij had ik hier al een x op gereageerd. Mijn schoonmoeder verblijft in Akropolis en elke dag wordt daar vers gekookt. Soep, 4 soorten groenten, aardappels en vlees! Tussendoor worden de ouderen enorm verwend met heerlijke tussendoortjes. Ze zou tijdelijk verblijven, maar wil niet meer weg. Kan ook niet, maar dat weet zij weer niet! 😜(Ik zie mijn reactie nu staan, maar dan ben ik voor niks bezig geweest. Als het maar geen dementie is)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: