“Wat duurt het lang hè?”

4 Mei

Een dubbele trui, uniform erover en een flinke rol druivensuiker in haar zak. Dochterlief is er klaar voor. Samen met andere scouts maakt ze deel uit van de herdenkingsdienst van vanavond.

Trots kijk ik haar na als ze wegfietst.

De opkomst is indrukwekkend. Net als de toespraak van onze burgemeester, die niet alleen herdenkt maar ook probeert te verbinden. Parallellen trekt met de tijd waarin we nu leven. Een tijd van aanslagen dichtbij en vluchtelingen ver weg én dichtbij. Een toespraak ook met een waarschuwing. Over de haat van toen versus de tijd van nu. Waarin eenzelfde haat steeds vaker de kop weer de kop opsteekt. Was het niet de bedoeling om te leren van het verleden?

“Wat duurt het lang hè?” hoor ik een vrouw (van ik schat een jaar of 50) naast me zeggen.

Na de taptoe volgt de twee minuten stilte, die me zoals elk jaar weer overvallen. Zo’n moment waarop je alleen de wind nog hoort die door de bomen ruist, je aanraakt en kippenvel bezorgt. Net als het feit dat je met een paar honderd mensen stilstaat. Stil bent met elkaar en toch alleen met je gedachten. Stilte die zo veelomvattend is dat je haar bijna aan kunt raken. Tot het Wilhelmus plots je gedachten doorbreekt.

“Wat duurt het lang hè?”

De vraag galmt nog even na in mijn hoofd. Na het Wilhelmus volgt een gedicht, een bloemenhulde en nog een aubade van het mannenkoor. Zouden de mensen dat vroeger ook gedacht hebben? Gedreven door hoop, getergd door angst…ik bedoel, als dit al lang duurt, hoelang moet het wachten op ‘de bevrijding’ dan wel niet gevoeld hebben? Er wordt een krans gelegd door de LHBT-gemeenschap van de stad. Pijnlijk mooi, want als het op vrijheid aankomt, dan kun je toch niet zeggen dat deze groep daar al ten volle van heeft kunnen genieten afgelopen jaren. Voor hen duurt het wachten op acceptatie, tolerantie en echte, ultieme vrijheid al heel erg lang.

Drie kinderen van de kindergemeenteraad leggen een krans. ik kijk om me heen en zie de erehaag van scouts staan, veelal pubers nog. Het maakt me trots. Trots en blij dat er een generatie is aan wie ‘we’ dit door kunnen en mogen geven. Met de loodzware verantwoordelijkheid om de toekomst te dragen. En als het even kan het tij te keren, voordat we verder in oude fouten dreigen terug te vallen. Goed dat ze meekrijgen hoe belangrijk en bijzonder dit is. Ik overpeins en observeer, terwijl de vraag van de vrouw zich blijft herhalen in mijn hoofd.

“Wat duurt het lang hè?”

Toch staat ze er nog. Zelfs na nóg een bloemenhulde en een laatste lied. Ze blijft staan, ondanks de kou en ondanks het feit dat het haar allemaal te lang duurt. Het is haar vrije keuze om hier te zijn. En te blijven. Waarschijnlijk de doorslaggevende factoren voor haar om uit respect tot het einde te blijven. Want wat is lang? Wat is drie kwartier op een mensenleven? Laat staan op al die mensenlevens die gegeven zijn voor onze vrijheid? Vrijheid waarmee we steeds moeilijker om kunnen gaan, die we steeds lastiger vinden om te delen. Waardoor we juist moeten blijven herdenken, al is het maar om onszelf een spiegel voor te houden. Zoals onze burgemeester dat vanavond -terecht- deed.

De herdenking is ten einde en de -voor heel even heel hechte- mensenmassa dwarrelt uiteen. Ieder met zijn eigen gedachtes, ieder met zijn eigen gevoel. Wat je meeneemt van zo’n herdenking is en blijft heel persoonlijk. Ik zoek mijn dochter op in de kluwen mensen. Onze blikken vinden elkaar. Haar lippen blauw, haar handen ook. Ze is verkleumd.

“Wat duurde het lang hè?”, hoor ik mezelf zeggen.

 

Morgen, 5 mei, vieren we onze vrijheid. Voor een columnwedstrijd van Humanity in Action schreef ik een column over de vrijheid van meningsuiting en won. Op het bevrijdingsfestival in Den Bosch mag ik ‘m morgen voordragen en hij is ook hier terug te lezen op de site van Joop.nl

 

 

Advertenties

Eén reactie to ““Wat duurt het lang hè?””

  1. André van Tessel 4 mei 2017 bij 22:37 #

    Mooi, kon ik maar zo’n bericht schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: