BZV: Thanksgiving met worst

2 Apr

Foto: KRO-NCRV

Op veler verzoek doe ik het dit jaar gewoon weer. Een ‘tegeltjeseditie’ van mijn Boer zoekt vrouwblog.

Ook omdat dit seizoen zo ontzettend saai is (voor mij als kijker dan hè, neem aan dat de spanningen op de verschillende erven om te snijden is) dat ik het maar een beetje kunstmatig op probeer te leuken. En zelfs dat bleek lastiger dan gedacht….want zelfs een simpele tegeltekst kon ik niet overal even makkelijk ontfutselen. Maar goed, ik heb bij elke boer een uitspraak weten in te lijsten 🙂

Eigen kalkoen eerst!

Laten we beginnen bij Olke. Hier gebeurde volgens mij deze week het minst, althans in beeld. In de beperkte zendtijd die onze reus en zijn twee dames deze week kregen, zagen we hoe ze bij Olkes familie Thanksgiving gingen vieren. Een typisch Amerikaans feestje, waarbij iedereen iets te eten meeneemy. Iemand (van de redactie vermoed ik) vond het een goed plan om voor de gelegenheid boerenkool met worst klaar te maken. Met jus, anders had Alberdien niets om vast te houden. Alberdien, die zichzelf introduceerde met ‘ik kom dus ook uit Friesland’ en dacht daarmee direct een troef op tafel te leggen. Wat direct werd afgestraft door haar op een heel klein krukje te zetten waardoor ze nog maar net boven de tafel uitkwam. Met één oog kon ze toekijken hoe Sandra de hele tafel inpakte met haar spontaniteit en later ook met haar volleybalkunsten.

Volleybal, daar gaf Alberdien niet om. Gelukkig kreeg zij alsnog voldoende lichaamsbeweging toen Olke een stukje met haar ging wandelen. Elke zin die door Olke werd uitgesproken, herhaalde zij. Meepraten, bij de meeste mannen werkt het moet ze gedacht hebben. Toen ze klaar was met echoën, gaf ze toe dat ze vooral het lichamelijke contact zo ontzettend gemist had. Waarop Olke haar nog maar eens een krûpke gaf. Aan de camera vertrouwde ze toe dat ze zo graag weer even lekker tegen iemand aan wilde lopen. Ik zou zeggen, ga op koopavond in Utrecht de stad in. Succes verzekerd. Maar zonder gekheid,  het lijkt me lastig als je zo’n ander type bent als de ander (Sandra, die we verder nauwelijks in beeld zagen). Het contrast wordt door zo’n televisieprogramma alleen nog maar uitvergroot en kan daardoor nadelig uitpakken. Hoop dat Olke een objectieve keuze kan maken volgende week.

Oh enne…ik geloof niet dat de schaal met boerenkool ‘spontaan’ viel. Volgens mij schopte de kalkoen deze aanslag op de Amerikaanse cultuur van het aanrecht.

De kogel is nog niet door de kerk

Durf ik bij Olke er nog wel op te gokken dat hij voor Sandra gaat kiezen, bij Riks weet ik het echt niet meer. Het schoot deze week alle kanten op bij deze Canadese boer. Zijn kinderen kwamen op bezoek en die zijn (terecht!) ook bepalend voor zijn keuze. En tja, Eline deed het goed bij Owen, de zoon des huizes. Na zijn entree, waarbij hij vooral oog had voor de cameraploeg, kroop hij op de stoel aan tafel (“ga es even mooi zitten jong”, aldus Riks) en kwam er maar duidelijk voor uit. Hij wil een stiefmoeder en hij wil haar nu! Dochter Olivia was duidelijk minder gelukkig met de situatie en liet zich niet tot een uitspraak verleiden. Toen het eten op tafel kwam, was Owen om. Eline moest zijn stiefmoeder worden. Punt. De twijfel moet bij Riks in zijn ogen te lezen zijn geweest, want Marit schopte acuut haar schoenen uit voor een stevig potje voetjevrijen. Even weer haar plekje veiligstellen. Na het eten las Riks nog even voor uit de bijbel (oké, vingers….wie moest bij zijn voorleesskills ook even denken aan ‘Giddy up go’ van Paul de Leeuw?) en werd de afwas gedaan.

De volgende dag was het intakegesprek met de kerk. Eline schrok enorm van het feit dat het geloof zo’n groot deel van Riks leven bepaalde en begon acuut te twijfelen. Had ze de avond ervoor nog een goed en overtuigend gesprek met Riks gevoerd, nu wist ze het niet meer. Naar de kerk? Iedere week? Riks gaf haar een rondleiding door het gebouw om haar een inkijkje te geven in dit deel van zijn leven, terwijl Marit zich in de armen van de dominee stortte. Wat er precies gebeurde in dat kamertje weet ik niet, maar ze sloten af met een gezamenlijk gebed. Amen.

Ik denk dat Riks praktisch gaat kiezen en voor Marit gaat (klikt, is kerkelijk gezind en met de kinderen komt het heus wel goed), maar dat zijn hart toch bij Eline ligt. Want hij doet wel heel veel moeite om haar erbij te houden, daar waar zij dreigt af te haken. We gaan het zien volgende week.

Een praktische keuze

Op het erf bij Herman waren de vlinders niet meer te houden. We zagen de dames in huis muziekles geven aan het zusje van Herman (dankzij Anne weet ik nu dat mijn kinderen niet gillen, maar gewoon met hun kopstem praten) terwijl Herman in de stal zijn gedachten probeerde te ordenen. Met the greatest fanfarehits op zijn oortjes. Maar hoe hij het ook probeerde, zijn hart nam het steeds over. Herman is verliefd. Voor het eerst in zijn leven. En dus kwam het keuzemoment meer dan gelegen. Ook voor de dames zelf, want ik begreep dat Anne van de zenuwen al haar verliefdheid eruit had gekotst (dank KRO-NCRV dat jullie ons dit hebben bespaard bij het editen). Ik hoop dat ze op dat moment haar haren wel in een staart had. Enfin, ik dwaal af…

Na het overbodige “er zitten hier alleen maar kloppende harten aan tafel” van Yvon (ja, duh…ze leven allemaal nog, anders was het wel een heel ander programma geworden hè. CSI La Campagne ofzo…) mocht het hoge woord eruit. Hij ging voor Fleur. Niet alleen is ze op dezelfde dag jarig, ze kent al één woord Frans en dat is ook nog eens haar eigen voornaam. Hoe praktisch! Fleur was overrompeld én (niet onbelangrijk) ook enorm verliefd. Anne ging naar boven om haar spullen te pakken. Daar pakte Yvon haar beet en kneep net zolang tot er tranen kwamen (echt, kap daar nou eens mee), maar die kwamen niet. Want Anne vond het dan wel heel jammer en het moest allemaal misschien ook nog wel landen, maar ze was ook heel blij voor Fleur en Herman. Goed gesproken meid en ook jij vind jouw ware Jacob nog wel, ik weet het zeker.

Wat ik ook zeker dacht te weten, was dat nu wel HET moment zou zijn om de eerste zoen van Herman te mogen aanschouwen. Maar helaas, zover waren de tortelduifjes nog niet. Althans…niet waar de camera bij was.

De makkelijke weg is lang zo avontuurlijk niet

Bij Marc gebeurde weer zo goed als helemaal niets. Het gaat bijna wennen. Er waren kippen, die legden twee eenhapseieren en daar heb je het ochtendprogramma wel mee samengevat. Marc is al druk bezig met het keuzemoment, waarbij de keuze vooral gaat om of hij kiest voor de makkelijkste weg (Annekim) of voor de praktische bezwaren (Anke). Veel tijd om te piekeren was er niet, want blijkbaar laten ze in Zambia om de haverklap de lampen van de auto’s branden en moet er weer een voertuig uit de modder worden getrokken. Zo avontuurlijk daar, op die tilapiafarm! Anke ging in de trekker zitten, want dat vond Marc stoer en tja, dan doet ze dat graag voor hem (be aware…de volgende keer geeft hij aan dat hij verpleegsters zo opwindend vindt en heb je voor je het weet zo’n pakje aan…). Anke heeft last van tintelingen, Annekim van kriebels en Marc heeft vooral jeuk. Of het liefde is of dat het gewoon zandvlooien zijn, ik ben er nog niet over uit.

De ultieme test kwam tijdens een diner met loslopende krokodillen (maar misschien stond dat bord er alleen maar om de spanning op te voeren). Waar hij plotseling een onverstaanbare, doch serieuze vraag stelde. “Gaan we nou opeens serieus doen?” aldus de dames, die zich bijna verslikten. Wat dacht hij wel niet, ze waren net zo lekker op vakantie hier! Enfin, er werd nog even nagebabbeld over de gezellige week (waar dan? wanneer dan?) en ik meen toch dat Marc een lichte voorkeur heeft voor Anke, maar dat hij nog twijfelt vanwege de reisafstand. Maar, zo weet hij ook, Anke is wel iemand die dit avontuur met volle handen aan zou pakken. (eh…kan iemand hem vertellen dat je met volle handen helemaal niets aan kunt pakken of laten we hem in die waan?)

Supergezellig

En tot slot was daar nog David. David, die twee superleuke meiden in huis heeft. Die hij superleuk vindt en waar hij superveel moeite mee heeft om uit te kiezen. Ook omdat de één superspontaan is en de ander supergesloten. Je zou er bijna superchagrijnig van worden. Maar niet David. Nû-uh! Hij gaat het gesprek aan met Suzanne en probeert achter die metershoge muur te komen. Suzanne, die met haar brief aan David een impulsieve daad had verricht en nu plots verzeild was geraakt in iets heel heftigs. Ze weet het niet meer en nu weet David het ook niet meer. Want hij heeft kriebels in de buik. Bij alletwee.

Samen met Mara ging hij boodschappen doen en hij maakte haar deelgenoot van zijn dilemma. Ik zou het gesprek kunnen samenvatten in “ja”, “ja”, “ja” en nog 15x “ja”, maar dan mis je toch hier en daar wat informatie vrees ik. Kort gezegd, hij heeft Mara verteld dat hij haar superleuk vindt enzo. En als zij dat ook zo voelt (ja, dat doet ze), hij voor haar wil gaan. Maar nog worstelt zolang als hij niet weet hoe Suzanne er instaat.

Mara begreep het volkomen, mij klonk het in de oren als ‘als Suzanne nú zegt dat ze er voor wil gaan, ben jij af’, maar misschien ben ik te negatief ingesteld. Susanne had ondertussen haar frustraties even afgekoeld op een onschuldige watermeloen. Het hele kreng had ze geslacht en samen met David ging zij onder het mom van een picknick, zich ontdoen van het bewijsmateriaal. Bij het inpakken van het eten wisselden David en Mara nog veelbetekenende blikken uit met elkaar, maar ik vrees dat als Suzanne ook maar één opening biedt…..ach, we gaan het zien volgende week.

 

 

Advertenties

5 Reacties to “BZV: Thanksgiving met worst”

  1. Anders Lundgren 2 april 2017 bij 22:29 #

    Allememaggies wat kon jij veel over deze aflevering schrijven. Ik kon niet zoveel verzinnen wat de moeite waard was.

    • feetjeblogt 2 april 2017 bij 22:30 #

      ik maak het zelf gewoon de moeite waard…zo’n saai seizoen dit….

      • Anders Lundgren 2 april 2017 bij 22:34 #

        ja het is niet te zuinig! ik had mijn BZV blog een uur eerder online hahaha 🙂

      • feetjeblogt 2 april 2017 bij 22:48 #

        Gelukkig is het geen wedstrijd 😉

      • Anders Lundgren 2 april 2017 bij 22:58 #

        haha nee maar bedoel maar … wist zelf niet wat ik moest schrijven! jij wist er nog heel wat uit te halen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: