BZV: gefrituurde vlinders

26 Feb
Fotograaf: Linelle Deunk

Fotograaf: Linelle Deunk

Dat de invulling van de dagdates bij Boer zoekt Vrouw vaak van een bijzonder niveau is (om het maar even netjes te zeggen), daar zijn we wel aan gewend. De eerste stapjes van een boer op het liefdespad horen nu eenmaal niet makkelijk te zijn, dus daar kun je dan net zo goed maar een debiele activiteit aan koppelen. Maakt het voor de tv-kijker ook leuker, dus daar hoor je mij verder niet over.

Maar what the hell happened met het budget van de catering? Of was er vanavond sprake van een eenmalig experiment met alternatieve horeca? Man, man, man… wat mij betreft is dat experiment glansrijk mislukt hoor.

Van dineren tussen de vliegen tot aan de stamppotweken van de Lidl, alles kwam voorbij vanavond. Met als dieptepunt de pogingen tot haute cuisine. Klote cuisine noem ik het liever.

Sprinkhaanwrap en meelwormensalade

Marc en zijn dames deden een spelletje mikado met bamboestokken. Uiteindelijk ging dat vervelen en besloten ze er een boot van te bouwen, die ze gezamenlijk te water lieten. Er werd unaniem besloten om gelijk ook maar een potje skinny te gaan dippen, maar dat mocht niet van de regie. Preutse prutsers. Ook Marc was duidelijk teleurgesteld. Net als ik overigens, want ik had ook wel ‘wat meer’ van deze boer willen zien. Dat bleef nu een beetje achterwege deze aflevering. Ja, ik weet dat hij het heel impressive vindt als je in Zambia woont (terwijl ik Broek op Langedijk of Wormerveer zelf ook aardig bewonderenswaardig vind) en vooral graag toekijkt hoe anderen werken, maar dat is het dan wel. Na het bamboevlechten mocht hij met zijn dames aan tafel, alwaar er amuses met een diversiteit aan insecten werd geserveerd. En alhoewel de vrouwen liever een broodje krokodil of salade met stukjes kangoeroe hadden gezien, aten ze allemaal gezellig een hapje gefrituurde vlinders en gepekeld lieverheersbeestje mee. Achteraf bleek het een proef. [quote Marc] “Blij om te zien dat ze het allemaal zonder aarzelen in hun mond staken [einde quote]. Aha. Aan tafel ontstond nog een kleine bitchfight toen Annekim vertelde dat ze niet heel veel tijd voor Marc had (want ze moet babyolifantjes redden, panda’s reanimeren en toekans spalken). De anderen waren er als de kippen bij om aan te geven dat hij bij hen wel op de eerste plaats zou komen. Fok die carrière, wij willen een lekkere vent, was zo’n beetje de strekking.

Goed. Marc moest kiezen en wou dat met zijn verstand doen, maar werd door Yvon terechtgewezen. Op gevoel, Marc. Op gevoel! Dat bleek gelukkig een stuk makkelijker. Hij koos voor Irene, Anke en superhero Annekim. Volgens mij was Nicole wel een klein beetje opgelucht, die kon weer lekker vanuit het hol van de leeuw, waar ze zich toch niet zo op haar plek voelde, terug naar het hol van de koe. Lekker verder met insemineren, er komt vanzelf wel een andere prins langs.

Paardenmiddel

Herman en zijn dates gingen paarden mennen. Volgens Herman zelf een prima keuze, want paarden schijnen van heel goede invloed te zijn op liefdesgebied. (Vandaar waarschijnlijk dat buurvrouw Jansen er één in de gang heeft staan, moest van Goedele Liekens). Herman keek vooral toe hoe de meiden met de paarden omgingen, want dat zegt veel over iemand. Zelf had hij ook nog een goede tip, die mij deed vermoeden dat hij veel meer ervaring met vrouwen heeft dan dat hij doet voorkomen. [quote Herman] “Als je erachter gaat staan, moet je altijd even een hand op de kont leggen. Dan weet ze dat je er bent” [einde quote] Na het roskammen, vlechten, optuigen en in een grote bak met zand doelloos achter de paarden aanrennen, mochten ze met z’n allen in een rijtuigje. Het bos in ! Het ging er best nog ruig aan toe en aan het eind van de dagdate hadden alle dames een natte broek. Goed werk, Herman!

Het mooie van paarden is, dat je ze kunt berijden en bereiden. En dus werden de beestje na afloop gewoon op de barbecue gegooid. Jammer alleen dat het buffet werd uitgeserveerd in de paardenstal zelf, tussen het hooi en de vliegen. Het mocht de pret niet drukken, Herman blijkt een makkelijke prater, zolang hij zelf maar geen moeilijke vragen hoeft te stellen. Aan tafel gooide Keyboard Pia haar belangrijkste troef (Componist Hans Zimmer, ik ken hem alleen als Triviant antwoord) op tafel en ze had beet. Zij mag mee naar Frankrijk, net als de eeneiige tweeling Fleur en Anne. Jammer voor die andere Anne, het topmodel dat als ze in actie is hartstikke toegankelijk wordt. Zelfs voor jongens! (haar woorden hè).

Bejaarde Bambi’s on ice

Olke verdenk ik ervan zelf de activiteit voor zijn dagdate te hebben bedacht. Niet alleen was het in zijn eigen Friesland, het was ook nog eens een uitje waarbij de dames vrijwel gegarandeerd voor hem zouden vallen. Maar dat viel tegen…want tijdens het schoonrijden/zwieren hadden ze misschien wel wat weg van Bambi op leeftijd, maar ze bleven toch maar mooi overend! De lookalike van Foppe de Haan, die de activiteit begeleidde, gaf waarschijnlijk het slechtste liefdesadvies ooit: “je gaat staan en laat hem lopen”. Nou mooi niet, dacht Alberdien, die haar zinnen op Olke heeft gezet. Hij voelt al als haar vent en ze is vastbesloten mee te gaan naar Texas.

Na een zeskoppige polonaise op het ijs en een soort estafetterijden waarbij ze allemaal even het stokje van Olke vast mochten houden, was het tijd voor het diner. Wat eten we? STAMPPOT [denk hier zelf even dat irritante kinderstemmetje bij]. Tijdens het diner ging Olke nog even (heel slim) over op een sterk staaltje verwachtingenmanagement. Waarop Alberdien brak, want ze wil zo graag. Ze mag ook. Zolang ze zich maar wel gedraagt, want snelle Jelle (de vader van Olke) waarschuwt de dames alvast. De familie staat goed bekend in Texas en ze willen dat graag zo houden! Naast Alberdien mogen ook Sandra en Harriët mee. Al denk ik dat die laatste al 2-0 achterstaat, want de andere twee dames kennen al één woordje Engels. Yes!

Kliko á la carte

De date van David begon met een mooi gedekte tafel met daarop drie plankjes met tuinafval. Iedereen hield dapper stand en probeerde er het beste van te maken. Maar man oh man wat waren ze opgelucht dat ze naar het atelier ernaast mochten. Ook al betekende het dat ze een potje moesten gaan kleien (wat ik nooit zou doen op een eerste date, al was het maar omdat dat hier in de omgeving iets heel anders betekent). Ze moesten David boetseren. Nee, niet David van Michelangelo, maar gewoon het borstbeeld van hun Roemeense boerenprins. Lekker afstandelijk ook, van 2 meter afstand kijken en kleien. Ik was gewoon af en toe even gaan ‘voelen’ en lekker samen vies geworden denk ik. Maar goed. Om het niet al te saai te maken kreeg David van een productiemedewerker een aantal stellingen om aan de dames voor te leggen. Waardoor er tijdens het handarbeiduurtje naast de klei ook opeens de kinderwens op tafel kwam. Lekker ongemakkelijk ook…

Na het boetseren had iedereen nog altijd reuzehonger (want hé, op een onsje GFT kun je niet leven) en werden er Melbatoastjes op tafel gezet. En terwijl iedereen zich als hongerige wolven op de brie stortte, nam Susan David nog even apart. Want tja, ze had net haar Kamer van Koophandelnummer opgehaald en was nog niet zeker van uitbreiding van haar business naar Roemenië. Ze twijfelde dus niet zozeer over David, alswel over wat het voor haar leven zou betekenen. Dat kon hij wel waarderen en dus mocht ze mee. Net als ik-lach-altijd-want-ik-ben-zo-lekker-enthousiast Mara en Jorien, het getallenmeisje dat aan haar rode wangen te zien al volop aan het fantaseren is over alle nummertjes die ze samen zouden kunnen maken.

Of je worst lust…

Goed. Absoluut dieptepunt qua culinair was toch wel de dagdate van Riks. Het begon veelbelovend, met een ontmoeting in Ransdorp en het uitdelen van de zwarte latex handschoentjes, maar toen bleek dat hij en zijn vrouwen het eten zelf klaar moesten gaan maken. Worst draaien. Niet alleen heel suf, maar ook nog eens dé garantie voor suggestieve woordspelingen. Die waren er dan ook volop. Met ook wat leuke tips voor thuis trouwens, zoals [quote] een beetje groen in je worst, dat ziet er leuk uit! [einde quote]. Wel werden we heel wat wijzer van Riks. Bijvoorbeeld dat als je geen goede beenwerk laat zien, je bij hem in het gehakt belandt. Terwijl de worsten werden bereid, prikten hij en zijn vrouwen alvast een vorkje. In het hooi. Soort darten in het groot zeg maar, noem het een budgetdingetje.

Aan tafel gingen de gesprekken vooral over of de dames het allemaal wel zagen zitten om te leven in Canada. En natuurlijk over het geloof. Als nagerecht gooide Riks zijn keuze op tafel. Hij koos voor Marit (zij is zoooo leuk!), Eline en Claudia. Sneu voor Catherina, want die had al helemaal butterflies in haar buik. Zo zonde. Alhoewel, die kun je natuurlijk altijd nog frituren!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: