Groene stroom

9 Sep

19410812246_6cb0226e82_zMensen kijken. Ik doe het graag.

Nederland is één groot schilderij wat dat betreft en er is zoveel te zien. Zoveel moois, treurigs, aparts, geks, intrigerend… ik kijk mijn ogen uit. En al helemaal sinds ik dagelijks per trein reis: stations blijken musea, met de prachtigste kunstwerken.

Nog voor ik het stationsplein opliep, zag ik hem al staan. Hij trok direct de aandacht in zijn strakke spijkerbroek, witte t-shirt met reclametekst en een kleurige rugzak. Ik keek en hij keek terug. Hij keek terug en lachte zijn tanden bloot. Zijn gebronsde huid, de dansende, bruine krullen,  zijn nog één tintje dieper bruine ogen….heel veel mooier wordt het niet, dacht ik bij mezelf, terwijl ik het station en deze man naderde.

Hij zwaaide. Geen terloops wuiven, of handopsteken, nee…hij zwaaide heel enthousiast. Alsof hij een oude vriend begroette, die hij al een half jaar niet meer had gezien. Zijn blik strak op mij gericht, zo leek het. Ik draaide me om, nieuwsgierig als ik ben, om te zien naar wie hij zo uitbundig aan het zwaaien was. Maar ik zag niks. Niemand. “Hooooooi!”, klonk het plots wel heel dichtbij. Hij was recht op me af komen lopen en stond nu een halve meter bij me vandaan. “Lekker gewerkt? Mag ik jou misschien een cadeautje geven?”

Ik keek nog één keer verbaasd om, nog altijd niemand. Verrek, hij had het écht tegen mij. Ik zag de reclametekst op zijn shirt en wist…dit is een straatverkoper/openluchtmarketeer. Wegwezen, voordat je ergens aan vastzit, schreeuwde een stemmetje in mijn hoofd. Maar ik zat al vast. Aan hem. Damn…wat een mooie ogen. Natuurlijk wilde ik een cadeautje!

Hij zette nog een stap dichterbij en bevond zich opeens met twee voeten in mijn aura. Onze armen raakten elkaar, terwijl hij mij een zakje met zaad overhandigde. Voor een boom. Voor in de tuin. Ik vond het allemaal prima, het is weer eens wat anders dan een doosje bonbons, nietwaar? Terwijl hij mij uitlegde dat hij voor een stichting werkte die zich inzet voor duurzaamheid en dan met name op het gebied van schone energie, luisterde ik vooral met mijn ogen. Zoveel perfectie, zo dichtbij. Zijn vraag kwam totaal onverwacht, en schudde mij ruw wakker uit mijn dagdroom. Of ik ook een beetje duurzaam was. Man, ik ben zo duurzaam als boter op dit moment, had ik moeten zeggen. Maar in plaats daarvan prevelde ik iets over afval scheiden en water besparen.

Het was ieder geval voor hem voldoende aanmoediging om zijn windmolen tevoorschijn te halen. De papieren versie, that is, die hij opgevouwen in zijn rugzak had gedaan. Of ik hem even vast wilde houden. Maar natuurlijk. Weer volgende een verhaal over schone energie, duurzame oplossingen en een betere wereld. Nog nooit zo opgewonden geworden van groene stroom kan ik je vertellen. Op het moment dat hij zijn tablet tevoorschijn haalde om mij voor te gaan rekenen wat ik bij mijn huidige energieleverancier kwijt ben, had ik heel kort een helder moment. “Ik moet mijn trein halen”, probeerde ik. Een smoes die hij al vaker gehoord had, want de NS planner op zijn tablet liet mij zien dat hij nog vijf minuten van mijn tijd kon gebruiken zonder dat ik vertraging zou oplopen. Ik ging overstag. Net iets te makkelijk.

Hij vroeg om mijn straat, huisnummer en postcode. Teleurstellend genoeg niet om mijn telefoonnummer. Hij liet allerlei ingewikkelde rekensommen zien en rekende voor wat ik zou kunnen besparen, als ik nu zou besluiten om over te stappen. En het mooie daarbij….ik kreeg ook een stukje van zijn windmolen cadeau! Maar ik wil geen stukje, ik wil die hele molen, dacht ik opstandig. Ben ik normaal heel adrem, assertief en vooral verstandig genoeg om NEE te zeggen tegen dit soort verkopers, het lukte me niet. Ik was aan het verdrinken in zijn ogen en bijbehorende, stralende lach. Al die tijd was hij vol in mijn aura blijven staan terwijl ik ons samen al walvissen en zeehondjes zag redden op de Rainbow Warrior. Ik in corrigerend badpak, hij in iets van een Speedo. De groene stroom vloeide door mijn aderen.

En toen ging de telefoon. Een WhatsApp, van mijn echtgenoot. Welke trein ik had en hoe laat ik ongeveer thuis zou zijn. Het was de wekkerradio die ik nodig had om wakker te worden uit deze droom. Shit, de trein…die ging ik natuurlijk nooit meer halen. Al was het maar omdat het moeilijk rennen is met weke knietjes. Mijn rationele zelf nam het weer over en ik wimpelde mijn Don Juan vriendelijk maar kordaat af. Ik ‘zou er thuis wel even induiken’, zo beloofde ik hem.

Toen duidelijk werd dat ik echt niet op andere gedachten te brengen was, verdween zijn stralende lach en maakte plaats voor een zuinig streepje. De verveelde blik in zijn ogen maakte dat ik weer scherp kon zien. Ik was niet meer interessant, dus hij ging op zoek naar  het volgende slachtoffer. Zijn marketing-flirt-strategie was opeens zo doorzichtig.

Niet dat het iets uitmaakt hoor, want ik heb genoten van het moment. Natuurlijk, vrouwen van ‘een zekere’ leeftijd, zijn heel makkelijk te imponeren door dit soort jonge goden met hen te laten flirten. En ja, soms happen we misschien nét iets te gretig. En daar speelt de markt handig op in, ik kan het ze niet kwalijk nemen.

En hé…wie lacht er nou uiteindelijk het hardst?

Ik heb heerlijk gedroomd vannacht. Over windmolens.

 

Bron foto: Peter Zoon

Advertenties

4 Reacties to “Groene stroom”

  1. KnutzEls 9 september 2016 bij 14:52 #

    Haha, super verhaal!

  2. Heuvelrugloper 9 september 2016 bij 15:31 #

    Geweldig verhaal.

  3. Ineke 9 september 2016 bij 16:52 #

    Echt….lig in een deuk hier!! Geweldig verhaal

  4. Anders Lundgren 9 september 2016 bij 16:59 #

    Oh my ik word hier ook bijna zo duurzaam als boter van zeg !! Prachtig geschreven. Serieus als ik zo’n iemand tegen kom, een mooie vrouw dan ipv een man ;), ben ik echt net zo. Alleen geef ik geen adresgegevens … wel vertel ik die persoon precies wat voor onzin hij/zij aan het vertellen is over groene stroom .. en ga ik allemaal vragen stellen waardoor die mooie verkoop dame gaat huilen zodat ik haar dikke knuffels moet geven. lol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: