Bungalow blues

22 Mei

20160428_145510We hadden iets in te halen, mijn gezin en ik. Door alle gezondheidsperikelen aan het begin van het jaar, had het ‘gewone leven’ even on hold gestaan. Met als dieptepunt de voorjaarsvakantie, waarin alleen ik een uitje had (inclusief overnachting in het vijfsterren hotel Vlietland Ziekenhuis).

Lang verhaal kort: de meivakantie gingen we de schade eens goed inhalen. In een subtropisch bungalowpark in België. Succes gegarandeerd.

Het werd een weekje om nooit te vergeten. Al was het maar omdat ik, vanaf het moment dat we de grens met België passeerden, de dataroaming van mijn telefoon uit moest zetten. Moest ja, ik werd door la familia op internetrantsoen gezet. Iets met aandacht ofzo. Voor de puber had ik netjes een internetbundeltje aangeschaft voor het buitenland, maar al youtubend op de achterbank was deze bundel al op voordat wij het parkeerterrein van het park opreden. Ach, het mocht de pret niet drukken. De meisjes hadden slechts twee keer ruzie gemaakt tijdens de gehele reis, niemand had hoeven plassen onderweg en we waren precies op tijd gearriveerd om in te checken. Ik heb het wel eens anders meegemaakt.

Van lits jumeaux naar twijfelaar in 7200 seconden

Bij ons huisje zelf werden we hartelijk welkom geheten door een gestresste kalkoen die ontsnapt was uit de kinderboerderij en nou nét even bij ons op het pad aan het uitrusten was. Onder luid (echt heeeeel luid) protest mochten wij erlangs van het kreng. En terwijl manlief en ik met de tassen aan het worstelen waren, hadden onze dames alleen maar oog voor die mislukte kip. Die steeds meer herrie ging maken ook, wat mij ter plekke inspireerde tot gloednieuwe kalkoenrecepten in diverse variaties.

Eenmaal binnen begon direct the battle of the bedrooms. In het kort: de kinderen verdelen de slaapkamers, krijgen ruzie, wij herverdelen en zien hoe de kinderen het binnen 5 seconden weer hebben bijgelegd maar zich nu tegen ons keren. Met allerlei KEIharde argumenten, die wij net zo keihard weer weerleggen. Alsof er überhaupt iets te kiezen valt, alle kamers zijn hetzelfde wat dat betreft.  Een verdere inspectie van ons stulpje leert ons dat het toilet gesitueerd is op de badkamer. Fijn. Als het even tegenzit ben ik straks één douchegordijn verwijderd van een poepend gezinslid. Hopelijk wint de lavendelgeur van de douchegel het van alle andere aroma’s. Ik besluit sowieso het bad deze vakantie maar gewoon te laten voor wat het is. Gezellig, dit wordt een dolle week!

Het leven offline

Hoe zo’n week er dan uitziet? Best relaxt, zonder internet kan ik je vertellen. Ik game nu offline (puzzelboekje) en behaal steeds met gemak een volgend level (nieuwe bladzijde). Ik lees zowaar weer eens een boek, voer goede gesprekken en ontpop me tot volleerd eekhoornlokker. De gouden tip: beetje pindakaas op het raam en je hebt een heuse avondvullende show (wel op de buitenkant van het raam hè…). Ik ontdek nieuwe tv programma’s omdat de keuze zeer beperkt is en werd op slag verliefd op het programma ‘Advocaat van de duivel’. Dat helaas wordt uitgezonden op een Belgisch net dat wij in Nederland niet kunnen ontvangen….

Ik vergaap me in het zwembad aan mannen die heel opzichtig hun midlife crisis in hun Speedo hebben gepropt en er volop mee te koop lopen (dat of ik ben echt heeel jaloers), klooi met zwembadkluisjessleutels (wat een goed scrabblewoord) en hobbel achter mijn kinderen aan. Het water heeft een meer dan grote aantrekkingskracht op die meiden. Nu alles in huis diploma’s heeft, is het sowieso wat relaxter allemaal. De jongste durft niet zo goed, maar aan de hand van haar vader trotseert ze vol goede moed de aanwezige glijbanen. Net zolang totdat ze ook de wildwaterbaan op durft, zolang hij haar maar beschermt. Ik sta erbij en kijk ernaar. Die hernieuwde adoratie voor haar vader ontroert me, net als de zelfstandigheid van de andere twee meiden die ons duidelijk een stuk minder nodig hebben.

Burgelijkheid troef

Als ultiem offer aan het gezin, wurm ik me in de meest lelijke schoenen en gooi (per ongeluk) een strike. Om vervolgens gewoon weer in de goot te eindigen, maar daar hebben we het maar niet over. We gourmetten de sterren van de hemel en ervaren proefondervindelijk dat je met vloeibare boter best ver kunt spuiten. De jongste twee maken de indoor speeltuin onveilig, wat hun wangen doet oplichten in wel 50 tinten rood. Ik kan niet anders dan kijken. En genieten. Terwijl de één opgaat in de trampolinehoek, zie ik hoe de ander als een baas door de ruimte loopt. She owns the ballenbak!

Met de oudste ga ik naar de bingoavond, waar we alcoholvrije cocktails bestellen en ons verlies weglachen. Met bittergarnituur natuurlijk. Met z’n allen bezoeken we in de druilerige regen de kinderboerderij en vergapen ons aan de kudde babygeitjes. We bestellen de grootste ijsjes met de mooiste parapluutjes en de meiden zoeken een souvenir uit, want dat hoort erbij als je in het buitenland verblijft. Zelfs als het ‘slechts’ België is.

Thuis (want zo noemen we het deze week) is papa pyromaantje aan het spelen en ontsteekt de open haard. Het haardvuur knettert en we kruipen met z’n allen op de bank. Buiten komt het met bakken naar beneden, maar binnen is het warm. Heerlijk warm.

We geven het haardvuur de schuld, maar stiekem was het dat eigenlijk al die tijd al.

 

 

Advertenties

3 Reacties to “Bungalow blues”

  1. mlederwerg 22 mei 2016 bij 22:16 #

    Hardop gelachen!

  2. Karolien Mennes 22 mei 2016 bij 22:51 #

    Weer een heerlijk verhaal.

  3. fradigt 22 mei 2016 bij 23:08 #

    Soms is het echt Knokke in het leven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: