Doorschieten

22 Sep

Jullie mogen het best banaanweten, maar ik was doodsbang vanochtend. Ik zweette peentjes toen ik zo nonchalant mogelijk de NS poortjes van station Schiedam CS door ging. Onopvallend keek ik om me heen; de eerste horde was genomen. Niemand die acht sloeg op die verregende vrouw die nogal paranoïde om zich heen kijkend, schichtig tussen de perrons door bewoog. Waarom was ik nou niet gewoon omgelopen? Moest ik per se door het station heen? Tja, de kortste weg en zo….mijn luie inborst wint wat dat betreft altijd.

Enfin, ik passeerde wederom de gele poortjes, dit keer aan de achterzijde van het station en stond weer buiten. Opgelucht, met de straaltjes zweet nog over mijn rug, haalde ik heel voorzichtig de banaan uit mijn binnenzak. Dit had zo anders kunnen aflopen…..

Tegenwoordig moet je gewoon heel goed nadenken over wat je doet, meeneemt en hoe je je beweegt in het openbaar vervoer/openbare ruimtes. Voor je het weet is er paniek. Wordt er een heel treinstation afgezet, inclusief sluipschutters op het dak, omdat je nét even te lang op het toilet blijft zitten. Of sluiten ze een vertrekhal hermetisch af, omdat jouw telefoonhoesje wordt verward met een pistool. Terrorisme zit immers in een klein hoekje. Net als paniek.

Dun lijntje

Alle berichten van afgelopen dagen, ik vond (en vind) het enorm vermakelijk. En ik heb er ook een ontzettend dubbel gevoel bij. Er is namelijk niets mis met alertheid. En het is ook goed om te zien dat –als er echt nood aan de man is- ‘we’ in staat blijken om direct te reageren. (soms iets te adequaat, maar goed). Maar het lijntje tussen alert zijn en panikeren wordt met de dag dunner.

Mede doordat een aantal mensen in Nederland (wees maar niet bang Geert, ik noem geen namen) heel druk bezig zijn met het uitgummen van dat lijntje. Waardoor helder denken en je verstand gebruiken voor veel mensen steeds moeilijker lijkt te worden. En we straks zover zijn dat we complete stations gaan belegeren voor die ene verwarde vrouw met die banaan in haar binnenzak. Moeten we dat willen?

We’re going bananas

Eerlijk is eerlijk, ik kan vanaf mijn luie stoel niet inschatten of er goed of juist veel te overdreven is gereageerd op voorvallen afgelopen dagen. Het is mijn vak niet, ik ken de dreigingsrisico’s niet goed genoeg en het is dan ook heel makkelijk oordelen. Maar gevoelsmatig zijn we enorm aan het doorschieten met zijn allen.

Ook ik. Ik denk voortaan wel twee keer na. Morgen neem ik gewoon een appel mee.

 

Bron foto: Pixabay

Advertenties

3 Reacties to “Doorschieten”

  1. Karolien Mennes 22 september 2015 bij 10:15 #

    Leuk verhaal en zo waar. Ik zou zeggen: “gaan met die banaan”.

  2. Sabine 22 september 2015 bij 16:08 #

    🙂 Ik weet niet wat ik er van moet denken. Met name lijkt het me belangrijk om aanslagen te voorkomen, dus reageren op iets verdachts lijkt me op zich een goed idee. Alleen die paniek die meteen heerst (denk ik, ik was er niet bij) is onnodig. Als ze nou gewoon eens op elk treinstation controle gaan uitvoeren net als dat ze al jaren in Spanje doen met controlepoortjes ed, dan scheelt dat een hoop sores en onnodig paniek (en geld ook op lange termijn)

  3. Gelukkig dat alles goed is afgelopen! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: