Schaamte

28 Aug

2611293086_0af324abee_zZo’n dag om nooit te vergeten. Dat moment waarop je een ‘echte Hollandse meid’ een wereldprestatie van formaat ziet neerzetten. Dafne Schippers wordt wereldkampioen sprint op de 200 meter en ik vier het voor heel even met haar mee. Natte ogen en vervuld van een groot gevoel van trots. Trots dat ik uit datzelfde kleine koude kikkerlandje kom als Dafne.

Zo’n avond om nooit te vergeten. Dat moment waarop twee kinderen door 8 man politie van hun bed worden gelicht omdat het gezin na een verblijf van 15 jaar in Nederland wordt uitgezet naar Angola. De hier geboren en getogen Claucio (13 jaar) en zijn oudere zus Márcia (18) deden niets verkeerd en zitten nu in de gevangenis. En ik huil voor heel even met hen mee. Natte ogen en vervuld van een groot gevoel van schaamte.

Schaamte, omdat we er hier in Nederland blijkbaar niet toe in staat zijn om dergelijke beslissingen eerder te nemen (en niet na 15 jaar!). Vijftien jaar waarin Claucio en Márcia hier opgroeiden, peuterden, kleuterden en nu puberen. Waar ze vrienden maakten en hé, zelfs toekomstplannen, die hen nu beiden bruut worden afgenomen.

Ik schaam me omdat er nergens ruimte lijkt te zijn voor een menselijke maat. Een beetje inlevingsvermogen. Volgens de regels vallen zij niet onder het kinder pardon en dus houdt het op. Tussen de regels door lezen of af en toe een regel aanpassen omdat het hier om mensenlevens gaat en niet om ‘casussen’ behoort nu eenmaal niet tot de opties in dit land. Hoe kijk je jezelf nog aan in de spiegel, vraag ik me af, als je hier verantwoordelijk voor bent.

Márcia had haar VWO diploma op zak en stond op het punt om te beginnen aan een studie Rechten in Rotterdam. Het werd een module onrecht.

Was ik eerder op de dag nog apetrots op het feit dat ik uit Nederland kwam….op dit moment schaam ik me kapot.

http://petities.nl/petitie/glaucio-moet-blijven

Bron foto: Anthony Easton

Advertenties

3 Reacties to “Schaamte”

  1. Lieneke van Rooijen 28 augustus 2015 bij 23:30 #

    Mooi geschreven, trieste column! Arme kinderen en arme ouders en arm Nederland dat we dit doen! Ook ik schaam me regelmatig dat ik Nederlandse ben.

  2. kitcat@planet.nl 29 augustus 2015 bij 08:07 #

    Lieve Feetje WAT GAAN WE ER MET ZIJN ALLEN AANDOEN,OM ALLE ASIELZOEKERS DIE HIER AL ZIJN, EEN MENSWAARDIG BESTAAN MET ONS TE LATEN DELEN?? EN NIET DE TERREUR VAN ONS LAND MET DIE UITZET POLITIE en een IND ,en andere ORGANISATIES,die zich bezighouden met ,WAT MEN NOEMT , ASIELBELEID. MET OP ROT PREMIES… EN BEDREIGINGEN.. elke nacht naar bed gaan, met zouden ze.. en je slaapt niet echt, je hebt één oor altijd open, voor als die mannen komen in die pakken , kleine macho mensen, be they man or woman, die je behandelen als vuil. NIET ALS MENS . af en toe(meer dan eigenlijk) denk ik het lijkt, wel op de tweede wereld oorlog..nederlanders samen werkend met de toen occupatie.. weet er wel wat van ,ben kind van die tijd. Wat je verteld over dat gezin gebeurt ook met mensen uit bijvoorbeeld, Armenia. Leerde hen 6 weken geleden kennen en het is alsof je elkaar je leven lang al kent. Met hen heb ik nu die kant waarover ik net schreef intenser leren kennen. Gezien binnen tredend met één zoon van dat gezin die even op bezoek wilde, bij ouders die ook zo opgelicht waren uit hun bed en crude behandeld( ze zijn rond de 65) Ik heb dat Detentie center Rotterdam binnen gezien, toen op dat bezoek en geschrokken en daar voor het eerst de tweede wereld oorlog opgebracht met die concentratiekampen. waar mijn vader bijna vijf jaar in verbleef(het ene na het andere kamp) All that mentioned because, de zoon mocht eigenlijk niet de tekeningen van zijn dochter van vijf,die ze gemaakt had voor haar opa en oma, mee naar binnen nemen.. tja.. toen heb ik iets over die oorlog vernoemd(groeide op zonder vader,ja, hij kwam terug, herinner me dat als de dag van gisteren.. dus kun je me mijn woder voorstellen, dat die kindertekeningen niet mee naar binnen mochten,maar een parcours moesten gaan…. kun je je dus voorstellen, dat ik tegen die achter dikglas zittende medewerkers twee vrouwen en een man, met harde ogen zei.. het lijkt wel een concentratiekamp mijn vader was een NN’r, zoals ze dat toen noemden, mocht niets ontvangen van zijn kind. dat hem alleen maar kende van een plaatje. Die ogen van hen achter dat dikke glas verschoten van heet dat kleur of kijk..anyway long story short… we mochten de tekeningen mee naar binnen nemen. Een paar dagen na dat bezoek, werd er door de rechter geoordeeld. dat die ouders niet in dat detentiecenter ,moesten verblijven

    (iets met procedure vandoen hebbende ) en nu in Ter Apel zitten, niet terug naar Amersfoort Asielcentrum, waar ze zo harsh werden opgepakt.. als je de verhalen hoort behandelen we asielzoekers als criminelen.. Ik ken deze mensen nog niet zo lang dus, net als jij verhalen horend, waar je even verdrietig van wordt en dan weer overgaat tot de orde van de dag. kan dat nu niet meer,omdat ze als familie mijn hart zijn ingekomen en ik lucky ben,ik bij hen.. Ja, ben ondertussen ook in Ter Apel geweest en meer MENSEN ontmoet in die uitzichtloze maatschappij die daar gesticht is door jawel, ons land, humaan land?????democratisch land?? een andere Armeens ouder stel een rood hartje in hun raam staande, als ik weer naar huis kan gaan, niet zoals zij en ze mij het hartje geven.. met kitty dit is voor jou, want jij hebt ons jouw hart gedeeld. tranen ? you bet! straks even met taart en bellen blazen voor die van vijf.. kitty zegt ze van de week, na me al die weken geobserveerd te hebben ze vraagt me buiten te komen spelen met haar.. ik weet een heel klein beetje hoe ze zich voelt heb een foto van mijzelf, twee/drie jaar oud.. zelfde ogen als zij, NU! straks even samen , in Amersfoort op deze zonovergoten dag taart eten bellen blazen, hugs sharen because no matter the cruelty of life THERE IS LOVE nou daar ga ik het maar bij laten, bij die liefde voor de mensheid, my whole life van dat kleine kind tot die ik nu ben, bijna zo’n zeven met een vijf.. ik hoop dat je van deze zonnige zaterdag genoten hebt. veel liefs and a hug, kitty arendse huizen

  3. Sabine 29 augustus 2015 bij 14:11 #

    Ik las het ook net en dacht en voelde precies hetzelfde als jij. Ongelooflijk dat dit kan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: