Into the wild: de herkansing

16 Aug

5227567599_2210ec2b01_zDe beste beloftes om te breken, zijn toch wel die met jezelf. De enige met wie je er herrie over kunt krijgen….juist. En daar hoef ik dan weer niet zo gek veel van te vrezen.

Weet u het nog? Twee jaar geleden rond deze tijd beloofde ik plechtig om nooit meer een georganiseerde poging tot wildspotten te doen. En toch trapte ik er dit jaar weer in. Met boter en suiker.

Maar goed, zeg nou zelf…de wervende teksten van de website waren wel heel verleidelijk. Ik citeer: De aantallen wild die gezien worden verschillen heel erg per tocht. Er zijn tochten waarbij net 10 stuks wild wordt gezien, maar het komt ook voor dat er 80 of meer stuks wild worden gezien. Gemiddeld wordt er tussen de 30 en 40 stuks wild gezien op een tocht.

Dat zijn teksten die er niet om liegen! Helaas deed deze dat wel…

Akela, aangenaam
Vol goede moed reden mijn puberdochter en ik naar de afgesproken plek. Vanaf daar zouden we met eigen vervoer richting de Kroondomeinen rijden, waar de wildspeurtocht zou plaatsvinden. Geen probleem, ware het niet dat ik de laatste auto in rij was en er geen plek meer was op de toch al geïmproviseerde parkeerplaats. Of ik mijn bolide maar in de drassige berm wilde parkeren. Een plek waar je nog niet eens je fourwheeldrive durft neer te zetten omdat je weet dat je er nooit meer uitkomt. Maar hé, ik ben een gehoorzaam typje, dus ik parkeerde mijn gezinswagen op de aangewezen plek.

Onze gids, laat ik haar Akela noemen, was een forse vrouw á la de echtgenote van wijlen Steve Irwin. Ze boezemde mij direct al veel vertrouwen in. Niet alleen was ze een imposante verschijning, ze kende het bos op haar duimpje, wist hoe ze met volwassenen én met kinderen moest omgaan en ze had er duidelijk ‘zin an’. En wij dus ook. Na een korte inleiding trokken we met ons gezelschap (circa 15 man/vrouw) het bos in. Met maar één instructie: STIL zijn.

Stille tocht
Nou was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Eén deelnemer had een lekker luchtig, maar ritselend regenjack aan (ritsel, ritsel), twee anderen hadden moeite met hun voeten optillen en sloften als bejaarden over het pad (slof, slof) en weer een ander was blijkbaar van plan elk takje in het bos met de voet te kraken (krak, krak). Daarbij hadden zowel dochter als ik (en nog 4 anderen) geen waterdichte schoenen aan, terwijl het de nacht daarvoor toch behoorlijk had geregend. Waardoor we na 10 stappen dus al soppend door het bos liepen (sop, sop)

Een stille tocht dus, ritsel, slof, krak, sop, die eigenlijk bij voorbaat al gedoemd was te mislukken. Want al ben je nog zo stil met z’n allen, door al het geritselslofkraksoppen kon alle levende have ons al van tien kilometer afstand horen aankomen volgens mij. Vlak voor ons steeg een buizerd verschrikt op. Dochterlief en ik keken elkaar veelbetekenend aan. Het zou een lange avond worden.

Special effects: regendruppels
Maar goed, de omgeving was prachtig, dus we keken onze ogen uit. Heel even verpestte ik het moment door achteloos mijn hand in de hand van dochterlief te laten glijden, waarop zij deze verontwaardigd terugtrok. Oh ja….hand in hand lopen is zooooo tweeduizendkleuterschool. Dat was ik even vergeten.

In stevige pas liepen we door. Geloof me….ik heb deze avond zoveel calorieën verbrand, dat het maar goed was dat het ging regenen. Anders hadden we een open vuur gehad, midden in het bos, ik weet het zeker. Ik voelde mijn dijen strakker worden met elke stap. Ik had ook het gevoel dat, terwijl wij naar links het bos aan het afspeuren waren, er rechts van ons een kudde herten (in poncho’s met camouflagekleuren) ons hardop aan het uitlachen was. Die stomme mensen…kijk ze nou rondsoppen hier in het bos….

Wildgarantie
Akela merkte dat met de toenemende regen niet alleen de temperatuur, maar ook de sfeer behoorlijk daalde. Ook, omdat we na 1,5 uur nog niet meer dan één konijntje hadden waargenomen. En dat terwijl er vooraf een wildgarantie was afgegeven. Tja, hoe los je dat dan op? “Kijk, daar mensen! Een reebok”, fluisterschreeuwde onze begeleidster enthousiast. “Wat? Zagen jullie ‘m niet? Hij sprong net weg, daar!” Alle verrekijkers volgenden tevergeefs haar wijzende vinger, richting imaginaire reebok.

Ondanks dat niemand het kreng had gezien, was hiermee voldaan aan de beloofde wildgarantie (tja, moet je maar goed opletten). Natuurlijk begreep Akela dat hiermee de (niet eens uitgesproken, maar wel voelbare) onvrede binnen de groep niet weg was en dus gebeurde dat wat ik al vreesde. Ze ging compenseren. Kennisdelen. En zo kwam het dat er een groep van 15 apathische stadse lieden in de zeikende regen naar haar spreekbeurt over de beukenboom stond te luisteren. Omdat we netjes zijn opgevoed. (En niemand haar ook boos wilde maken, want zij wist als enige de weg hier in het bos). De opluchting toen we onze weg vervolgden was groot. We keken niet eens meer uit naar wild, maar vooral naar onze droge, warme auto’s.

Doornroosje
Toch gebeurde een klein kwartiertje later iets, waar niemand meer op had durven hopen. Eén van de hertjes was zo sportief om zich even aan ons te laten zien (waarschijnlijk vanuit een intens medelijden met die doorregende mensjes, maar dit terzijde). Het was een jong mannetjeshert, aldus Akela, een zogeheten  spritzer sprinter sprinkler pretzel, ach what the hell, EEN HERT ! Wij waren allang blij. Toch zeker 5 seconden een hert mogen waarnemen voordat deze wegsprong (en ik zou zweren dat hij daarbij zijn tong naar ons uitstak, maar ik kan het mis hebben)

Goed. Wild gespot, dus wat mij betreft konden we naar huis. Al was het maar omdat het nog best een takken end lopen was. Het ritsel, slof, krak, sop was inmiddels veranderd in één groot melodieus gesop en ik had intens medelijden met de vrouw in haar witlinnen gympies. Haar sokken moesten inmiddels het halve Veluwemeer geabsorbeerd hebben. Niemand was meer geïnteresseerd in de biologieles over de keelzakken van de mannenherten of de lezing over tekenbeten. Toch was iedereen direct bij de les toen onze gids meldde dat zij door een tekenbeet in het verleden de ziekte van Lyme had opgelopen. En daardoor nu (I kid you not) aan twee verschillende slaapziektes leed. Waarop wij alleen maar dachten, doorlopen Doornroosje, pas in slaap vallen als je ons veilig hebt afgeleverd!

Kennen jullie die mop van dat wilde zwijn dat de weg overstak? Nee? Wij ook niet. Akela wel, die hield bij hoog en bij laag vol dat er zojuist een zwijn was overgestoken. Dat we dat niet gezien hadden!!  Oh en kijk daar….zien jullie dat boompje bewegen? Daar ging dus juist een zwijn de bosjes in. Ja, je moet het ook weten te herkennen hè? Op dat moment kregen mijn dochter en ik zwaar de slappe lach. Stonden we dan, midden in het bos, te staren naar een bewegend boompje. In de stromende regen.

Het geld meer dan waard….
Soppend en proestend kwamen we bij de auto’s aan. En Akela was zo lief om te wachten totdat iedereen zijn auto weg had weten te rijden (zoooo blij om!). Zeiknat, hard lachend en vol verhalen kwamen we thuis aan. Waarom waren we er weer in getrapt? Mijn dochter sprak de legendarische woorden “Volgende keer ga ik wel een stukje rijden met papa, die heeft gisteren veel meer gezien”, en gaf daarmee de doodsteek. Nooit meer. Echt nooit meer ga ik georganiseerd wildspotten.

Denk ik.

Want al met al was het wel een hele geslaagde avond. Al was het maar omdat:

  1. ik op de meeste prachtige plekken ben geweest die ik zelf nooit had gevonden
  2. toch maar mooi weer leuk blogmateriaal er aan over heb gehouden
  3. mijn dijen minstens 0,314 mm strakker zijn geworden door die pittige wandeling
  4. mijn puber 3,5 uur lang haar mond heeft gehouden en dat alleen al was het geld al meer dan waard! 🙂

 

Foto: Indo_girl2010

 

 

Advertenties

2 Reacties to “Into the wild: de herkansing”

  1. Karolien Mennes 16 augustus 2015 bij 15:46 #

    Wat weer een leuk verhaal.

  2. Taallent 16 augustus 2015 bij 21:17 #

    Wat een heerlijk verhaal, zeker wanneer je dit leest als de regen op het raam tikt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: