Ondergrondse post: briefje aan Muis

26 Feb

rikpersHé muis!

Gaat het nog met de zenuwen nu de ontknoping nadert? Je vindt het trouwens toch niet erg hè, dat ik je muis noem? Sinds de bekendmaking van die bijnamen gaat er geen journaal voorbij zonder dat ik aan jouw koosnaampje moet denken. Komt waarschijnlijk nooit meer goed.

Ik moet je eerlijk bekennen Rik, dat ik het niet meer zo goed weet na deze uitzending deze week. Jij was en blijft voor mij de ware (mol dan hè) maar er gaan nu zoveel pijlen richting Margriet, dat ik er een beetje confuus van ben. Alleen al de vergezochte maar ijzersterke  ‘onschuldtheorie‘ is zo goed, dat ik er bijna in zou gaan geloven. Bijna dan hè. Want voor mij bestaat er maar één en dat ben jij. Als is het maar vanwege dat sexy schaduwbaardje van je.

Het was overigens een vrij tamme uitzending vond ik. En dat voor een (halve) finale. Het enige spannende element was direct in het begin, toen Art voor een touwbrug stond en van achteren benaderd werd door een onbekende vrouw. Hoog Jan Klaassengehalte (pas op! achter je!), maar wel spannend. Zoals je zelf al zei, dit is niet ‘de echte wereld’. Wilde je daarmee zeggen dat je een rol speelt, zocht je naar excuses voor het bedrog van jouw kant of doelde je op de prachtige hemelbedden die klaar stonden voor jou en Marlijn? In vergelijking met de leatherlook slaapbankjes van Chris en Margriet natuurlijk fabeltastisch.

Jokeren met een pokerface

Wat dacht je trouwens toen je de tuin inliep en Art zag staan aan die statafel met zijn theedoos? Dat wordt een gezellig potje jokeren? Vreemd psychologisch spelletje is zoiets hè….jokers of geld op tafel leggen en niet zeggen waar het bod eindigt. Goede manier ook om te zien wie er het meest inhalig is. Doet me altijd beetje denken aan het spel waarmee de finalist wordt gekozen bij Linda de Mol’s Miljoenenjacht. Alleen was hier iets minder geld te verdienen. Geld wat jouw maatje Marlijn trouwens vrij snel van tafel griste. Dom? Ach, ongeveer net zo dom als heel snel twee jokers pakken terwijl je ziet dat Art er nog een hele voorraad van die sjoelstenen bij zich heeft. Want, zoals Chris al zo mooi zei: je moet tevreden zijn met wat je krijgt. Denkt dat die daar iets later nog wel anders over dacht.

Het is natuurlijk makkelijk praten voor mij. En voor jou, want jij kreeg het kliekje. Dat wat overbleef: de geheimzinnige enveloppe. Volgens Margriet liep het toen dun door je broek, maar volgens mij wist jij allang wat er in de enveloppe zag. Een vrijbrief voor jou om twee jokers te pikken bij….Chris. Wat de deelname van Chris aan dit spel overigens zeer zinloos maakte, om de titel van deze aflevering er maar even in te gooien. En toen had jij dus twee jokers. Niet lang overigens, want NATUURLIJK gaf je er weer eentje aan Marlijn. En dit keer had ze er echt helemaal niets voor hoeven doen. Ja, netjes dank je wel zeggen. Ik blijf deze vorm van filantropie erg vreemd vinden, Rik.

Na Chris de zondvloed

Chris gaf aan dat onder druk het beste in hem naar boven komt. Helaas gold dit niet voor de test, want hij kreeg dit keer een rood scherm te zien. Even nog over de uitslag van die test trouwens….hebben jullie hetzelfde netwerk als op mijn werk? Mijn god wat een trage verbinding…jouw baard was 3 centimeter gegroeid voordat dat rode scherm verscheen…dat moet echt beter volgend jaar hoor.

En toen zagen we gelijk hoe hoog die druk bij Chris wel niet was; in één keer kwamen alle emoties eruit en ging de kraan open….van de geboorte van zijn eerste kind tot aan de deelname van WIDM, door de tranen heen zag hij heel zijn leven aan zich voorbij flitsen. Zelf noemde hij deze tombola van emoties (mooi gezegd Margriet) ‘blijdschap’. Ik vermoed in dat geval dat hij echt heel, heel, heel blij was. En jullie mogen ook wel heel blij zijn, want omdat hij de verkiezing won een paar afleveringen terug en nu niet de mol blijkt te zijn, kwam er zowaar plotseling nog wat geld in de pot!  (Marlijn, de nieuwe penningmeesteres, huilde overigens heel hard met Chris mee en draaide zich van jullie af met het geld in haar handen. Maar goed dat zij de mol niet is, anders had ze hier mooi een greep uit de kas kunnen doen)

Een viswijf, een dove zangeres en een stralend middelpunt

Goed, na een volledig onnodige recap door Art waarbij ook de grote witte eikel nog even voorbij kwam, was het tijd voor het finalespel. Spanning! Sensatie! Zenuwslopend! Dacht en hoopte ik. Maar nee, jullie mochten als een stel viswijven elkaar wat boodschappen toeschreeuwen tussen de kraampjes op de lokale markt. Zeg maar, de Sri Lankese versie van de Albert Cuyp, maar dan maal 1000 met een hoop kleine mannetjes. Die allemaal geluid maakten waar jullie bovenuit moesten komen. Grappig dat jij in het midden stond Rik. Had jij jezelf daar gepositioneerd? Wel handig voor een mol om het communicatieknooppunt te mogen bemannen. Dan kun je eens een zin vergeten door te geven of hier en daar een voorzetsel veranderen, met je leugentje voor bestwil. Niet dat dat wat uitmaakte hoor, aangezien Marlijn voor de vrije interpretatie ging met haar “neukertje dat ik best wil”. Het maakte in ieder geval dat ik ook alles niet meer zo goed kon plaatsen. Bij de ‘harde dobber’ haakte ik in ieder geval af.

Goed, jij had een zin verkeerd, Marlijn had er één teveel en Margriet had er twee te weinig. Zij was dus op onderdelen zinloos bij deze opdracht. Ja, sorry, ik moet toch ook aandacht besteden aan hints als deze, die haar kant opgaan. Haar laatste camerashots bijvoorbeeld, waarbij ze geheel in het zwart gekleed is, tegen een zwarte achtergrond. Of ELKE keer dat rare handje waarbij de duim en pin zichtbaar zijn maar de rest van haar hand in haar broekzak verdwijnt. Nou kan het ook zijn dat ze dit doet om het kwaad buiten te sluiten natuurlijk. Ik weet het allemaal niet meer hoor.

En wat nu?

Deze aflevering sloot af met het obligate momentje waarbij Art als een soort voice over ter plaatse jullie één voor één nog even bespreekt. En daarbij vragen stelt waarvan hij niet verwacht dat er antwoord op gegeven wordt. Ik heb van je genoten hoe je daar stond, Muis. Met dat zelfverzekerde lachje, die ene mondhoek omhoog en dat kuiltje in je wang. Het zei wat mij betreft genoeg. Ook de reactie (snelle hoofdbeweging) van Margriet, toen ze dacht dat Art Marlijn als mol ging ontmaskeren was veelzeggend. Maar ja….niets is wat het lijkt hè.

Zowel jij, Marlijn als Chris zaten op Margriet. Als zij de mol is, is het logisch dat ze door is en is het ook logisch dat Chris, vanwege het feit dat hij geen jokers had, afgevallen is.

Margriet zit op jou. Als jij de mol bent (en voor mij blijf je dat gewoon) dan is het ook logisch. Zij is door en van Chris en Marlijn is de minst slechtst door (degene met joker dus).

Eigenlijk is alles logisch, behalve dat Marlijn de mol zou zijn.

Zul je zien volgende week…

Advertenties

Eén reactie to “Ondergrondse post: briefje aan Muis”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Ondergrondse post: afscheidsbriefje | feetjeblogt - 5 maart 2015

    […] de laatste twee afleveringen kwamen er (voor mij) steeds meer hints haar kant op, zoals ik in mijn vorige brief ook schreef, maar ik zat muur- en muurvast in mijn Riktunnel. Rik, ook wel de […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: