BZV: potten en pannen

18 Jan

bzvrouw

Tjonge jonge, jonge….wat een deceptie. Wist ik na vorige week 500% zeker dat Bertie en Rosita gingen voor een ‘happily ever after’, blijkt Rosita aan risicospreiding te hebben gedaan en heeft ze haar hart verloren aan een andere vrouw. Dit vertelde ze overigens pas aan het eind van de date aan Bertie. Op zich niet zo netjes, eerst een uitje op kosten van de KRO meepikken, als je toch weet dat het niks wordt. Maar voor de date an sich was het wel prettig. Anders was Bertie helemaal dichtgeklapt vrees ik. En het wilde nu al niet zo vlotten…..

Zo lekker vlot als Bertie tegen de camera babbelt, zo stroef gingen haar gesprekken met de vijf dames die ze had uitgenodigd. Ze bleef eigenlijk continue, veilig op de achtergrond, quasi nonchalant met haar beide handen in haar zakken. (ach, ze is natuurlijk al een tijdje alleen en waarschijnlijk dus ook gewend om op die manier voor zichzelf te zorgen. Alhoewel dat een gokje is hoor, beetje natte vingerwerk zullen we maar zeggen).

Hartige borsten
Jammer, want het was best een spannende date, waar iedereen geboeid aan meedeed. Letterlijk wel te verstaan. Om vervolgens een kamer in te worden geloodst waar binnen een uur uit ontsnapt moest worden, want anders zou deze vol met koolmonoxide zou worden gepompt. De KRO wil duidelijk af van haar tuttige imago.

Enfin, gooi vijf vrouwen in één kamer met een onduidelijke opdracht en het hek is van de dam. Er moest gezocht worden naar sleutels, codes en er moesten puzzels worden opgelost. En iedereen deed maar wat, niemand nam de leiding. Laat ik het zo zeggen….er zat duidelijk geen mannetje bij. Bertie observeerde alleen hoe en wat iedereen deed. Ze was, zo zei ze zelf, nu eenmaal gewend om personeel voor haar te laten werken. Gelukkig wist dit ongeorganiseerde zootje op tijd te ontsnappen en een wisse dood te ontvluchten. Maar had Bertie vooraf van Rosita’s verraad geweten, dan had ze haar vast en zeker weer teruggeduwd die escaperoom in!

Om van de schrik te bekomen mochten de dames even ontspannen in de nabijgelegen kookstudio. Ook hier kwam Bertie niet lekker uit de verf. Als je weet dat ze eten normaliter ‘voer’ noemt en een snufje zout bij haar gelijk staat aan ‘flikker er maar wat in’, dan snap je waarom er blinde paniek in haar ogen verscheen toen ze de opdracht kreeg om hartige soezen te maken. Soezen die er overigens, toen ze klaar waren, uitzagen als miniborstjes. Dus die gingen er wel in bij de dames!

Toch werd het tijdens het koken hier en daar behoorlijk ongemakkelijk, ondanks Berties poging om met haar frivole shirt (she’s a lesbian, met pijl naar links-,shirt wat overigens hilarisch werkte toen Yvon naast haar zat, maar goed….) het ijs wat te breken. Want potten en pannen, dat gaat nog prima samen, maar verrichtingen met een spuitzak…dat wordt al knap lastig. En het werd pas echt akward toen ze aan elkaar vroegen wat ze ‘in vredesnaam met dat vlees moesten’. Echt…de afkeurende blik in hun ogen…priceless!

Tussen de gangen door zag Katherine nog haar kans schoon om wat achterstallig knutselwerk in te leveren bij juf Bertie. Die deze kunstvorm beloonde met een plek op haar boerderij tijdens de logeerweek. En als Ciska en Esther toevallig, eventueel ook tijd en mogelijkheid hadden, dan waren ze ook welkom. Aldus een doortastende Bertie. Dat voorspelt nog wat voor de logeerweek……vooral als je weet dat Katherina en Esther nog maar net buiten de kast aan het spelen zijn. Ik ben benieuwd!

Echt waar KRO? Aardvarkens? WAAROM?
Maar goed, ook voor Theo was dit allemaal nieuw….vijf vrouwen. Alleen voor hem! En waar neem je een man mee naar toe die al tijden geen vrouw meer heeft gehad? Juist. Naar de bush. Burgers Bush in dit geval volgens mij, alwaar hij samen met de vrouwen de zeekoeien mocht voeren. Of, zoals hij ze zelf noemde…ceekoeien. Te schattig, deze man. Hoe hij het eten van de zeekoeien eerst voorproefde ook (volgens mij was dat het eerste moment waarop Karin begon te twijfelen).

Na de zeekoeien waren de aardvarkens aan de beurt. Ik ben toch benieuwd hoe de gedachtekronkel van zo’n KRO redactie werkt overigens hoor…ah, koeien, varkens….één pot nat, laten we Theo maar in zijn comfortzone houden. Nou, lieve mensen, ik kan u vertellen: aardvarkens passen niet in een comfortzone. Wel in een psychedelische roadmovie of een B-film in het horrorgenre. Ik bedoel, het is een kruising van een Vlaamse reus met een wallaby, maar dan nog met een huidziekte en trompetneus. Dat dus. Dan valt elk gesprek dood volgens mij. Geen wonder dat Theo het moest doen met oogcontact. Wat op zich niet erg was, want hij had genoeg gezien, vertrouwde hij Yvon toe.

Karin en Miranda ook, want zij haakten voortijdig af. Ik denk niet dat het aan jou lag hoor Theo, want zoals gezegd, jij bent een schatje. Ik geef de aardvarkens de schuld. Er zijn gewoon grenzen. Al gooi je er daarna nog 50 maki’s tegenaan, dat komt niet meer goed. Maar goed, het kwam goed uit, want TOEVALLIG viel zijn keuze ook op de andere drie dames. (had ik ook gezegd). Benieuwd hoe de logeerweek met deze staptijger (met minimaal één verjaardagsfeest per week) eruit gaat zien. Hoop in ieder geval dat de vrouwen doortastend genoeg zijn om die clownskapstok direct naar het grofvuil te verbannen.

Boer Jan en zijn grote tent
Over clowns gesproken….boer Jan werd met zijn dates naar het circus gestuurd. Best een aardig idee, gelijk maar de ring in en vechten voor je man! Of misschien is dit het antwoord op het verbod op wilde dieren bij het circus. Paar van die gepassioneerde dames lijkt een goed alternatief. En die waren al gauw onder de indruk van Jan en zijn grote tent.

Ze begonnen op het slappe koord. Met behulp van wat bezemstelen wisten de dames én oogcontact te maken met hun veilige haven Jan aan de overzijde én bijkomend voordeel, ze vlogen er niet op weg. Stuk voor stuk vijf hele leuke meiden. Die heel evenwichtig bleken, want niemand flikkerde er vanaf. Chapeau!

En waar je dan vervolgens als kijker voor vreest….dat gebeurt dan ook. Er wordt een clown bijgehaald. Iemand dacht waarschijnlijk ‘hoe zie je of een vrouw humor heeft?’ en een collega redactielid had gelijk de alles-is-voor-Bassie theorie paraat. Met gekromde tenen zag ik hoe de vrouwen elkaar mochten schminken. Heb je vijf uur in de make up gezeten om indruk te maken, wordt na een half uur je neus rood geverfd. Of geel, als je, zoals Marieke, de pech had om door Jan zelf geschminkt te worden. Of de goede jongen is kleurenblind, of hij ging voor een horrorclown. Met haar gele neus, een smurfensmile en een stoppelbaard, gaf Marieke een heel bijzondere invulling aan de term circusclown.

De gênante mime act die volgende zal ik iedereen verder maar besparen, evenals een verslag van Jan, die al rennend een groep eenden door een hoepel heen joeg. Uiteindelijk mochten Rianne, Vivian en Marieke mee naar de logeerweek. Al heb ik het vermoeden dat hij deze laatste twee vooral heeft uitgenodigd omdat hij nieuwsgierig is naar hun enorme tatoeages. En ik ook trouwens.

Falende Femke
De date van boer Tom verliep op rolletjes. Waarschijnlijk was deze linedance workshop op wieltjes op zijn eigen verzoek, zodat de dames letterlijk voor hem zouden vallen. Maar ze hielden zich aardig staande op hun rolschaatsen. Helaas kostte het Femke zoveel moeite om overeind te blijven, dat dit ten koste ging van een ontspannen uitdrukking op haar gezicht. Waar vorige week nog een stralende glimlach zat, was nu alleen een verbeten streep te zien. Arm kind.

Na het rolschaatsen kon ze zich dan gelukkig wel ontspannen, maar ook toen kwam ze niet aan bod. Nadat Léonie haar Sonja Barendapproach losliet op Tom met allerhande vragen, ging daarna Lotte een half uur los over ‘haar ding doen, zijn ding doen, hem zijn eigen ding gunnen en nog meer dingen’. Tom luisterde aandachtig. Blijkbaar zeer geïnteresseerd in dingen. Hij hield overigens dit keer wel heel goed de namen uit elkaar. (Verdenk de KRO ervan de dames een badge op te hebben gedaan die tijdens het monteren weg gefotoshopt is)

Terwijl Tom vanaf een bank goed uitzicht had op het achterwerk van de dames, mochten zij een cocktail voor hem maken. De laatste kans voor Femke om er nog vol voor te gaan. Ze ging voor een tropische verrassing met ananas, maar ja, ook de andere dames maakten er werk van. Zo ging Lotte voor passievrucht, Rimke voor een mysterieus likeurtje (waarschijnlijk kon ze het etiket niet lezen) en Lieke voor een oer Hollandse cocktail. Gewoon jenever waarschijnlijk, aan Toms blik te zien bij het proeven. Léonie had er van alles en nog wat zomaar wat ingeflikkerd, die geloofde het wel. Deed daar niet geheimzinnig over verder. Mooi is dat.

Zij mocht uiteindelijk mee uit logeren, samen met Rimke en Lotte. Jammer voor Femke (en ook voor Lieke natuurlijk) want ik vond het wel een mooi stel samen.

Hole in one….
Tot slot is er dan natuurlijk nog Geert. Hij kreeg niet zoveel zendtijd en ik vermoed met een reden. Want wat is die man druk. Gezellig druk. Maar wel druk. Hij maakt zelfs een potje midgetgolf nog vermoeiend. Een baasje is het overigens wel hoor, met zijn ruiken, voelen en proeven van de dames. Ach, het kon de vrouwen zelf niet schelen. Ze werden vrolijk van hem, aldus Ada. En ja, dat geloof ik dan ook wel weer.

Een vooruitblik naar volgende week leert ons al dat Geert er geen gras over laat groeien, maar dat bleek nu eigenlijk ook al. Ook al koos hij niet voor Geertje, hij nam nog wel even zijn kans waar om samen met haar de bosjes in te duiken. Onder het mom van ‘een uit de baan geslagen bal’. Hij bood zelfs zijn eigen ballen nog aan. Ieder andere man zou een klap in zijn gezicht krijgen, Suske Senior komt er mee weg. Lekker gek, lekker guitig.

Ja, laat Geert maar schuiven. Hij geeft zelf ook eerlijk toe een ‘aandachttrekker’ te zijn en praat over zijn toekomstige liefde continu als ‘die vrouw’. En het voelen hè. Dat is ook heel belangrijk. Om te weten hoe ‘die vrouw’ voelt. Nou ja, voor nu heeft hij eerst geproefd en zijn Ada,  Mary en Hetty goedgekeurd. Al hoopt hij met de andere twee wel vrienden te blijven. Dat is de leeftijd hè, geleerd om altijd iets achter de hand te houden. Ik snap dat wel.

Ik twijfel nog of hij er goed aan heeft gedaan om voor Hetty te kiezen. Ik vatte haar poëtische ‘als je jong bent groei je in elkaar, als je wat ouder bent, leef je met elkaar’ op als een ‘ik doe niet meer aan seks’-quote. En dan wordt dat hele voelen tijdens die logeerweek nog knap lastig, vrees ik…..

 

 

Bron: KRO
Fotograaf: Hans-Peter van Velthoven
Programma/onderwerp: Boer zoekt Vrouw

Advertenties

Eén reactie to “BZV: potten en pannen”

  1. Claire Tetteroo 19 januari 2015 bij 23:59 #

    Geweldig geschreven weer! Ik lag in een scheur!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: