Ondergrondse post: briefje aan Rik

8 Jan

rik Bedankt Rik!

De hele week speel je al door mijn hoofd. Om meerdere redenen overigens. Normaal gesproken hoorde ik, als ik jou zag, automatisch de tune van het journaal in mijn achterhoofd. Maar sinds vorige week hoor ik plotseling een heel ander deuntje. Want mén, wat zie jij er goed uit zonder driedelig pak. Me like!

Maar er was nog een reden. Uiteraard, want naast vrouw ben ik ook gewoon nog molloot natuurlijk. Ik probeerde een verklaring te vinden voor de tussenshots van vorige week, waarin we steeds weer die kraaien/raven te zien kregen. En plotseling vond ik een spoortje! Dat wees naar…..juist. Naar jou. Laat jij nou in je studententijd, voorzitter zijn geweest van een dispuut binnen ALSV Quintis. Dé studentenvereniging met in hun wapen de raven van Wodan, Hugin en Munin.

Oké, oké….heel ver gezocht. Ik weet het. En dus wilde ik er nog niet helemaal in geloven. Tot vanavond. Toen jij mij met hele brute kracht jouw tunneltje in trok. Niet onaangenaam trouwens 😉 Naast speciale aandacht voor jou, had ik ook speciale aandacht voor het cijfer 3. Aangezien de titel van deze aflevering ‘scheepsrecht’ was, hoopte ik hier wat aanknopingspunten te vinden….en die vond ik ook. Bij jou én bij Victor.

Kunst met een grote K
Laat ik bij het begin beginnen. Er was post. Voor Marlijn. Maar omdat jij half ontbloot mee mocht lezen met haar brief, heb ik het niet helemaal meegekregen. Ze moest € 100 uit de pot kijken of zoiets? Iets terug doen voor de mol? Ondertussen keek ik er voor 500 euro af bij jou, toen je je in je rode onderbroekje in een jeans worstelde. Prima televisie!

Voor kunstliefhebbers werd het zelfs nog beter, want jullie mochten de complete National Art Gallery gaan reconstrueren. Na een observatie van maar liefst 30 seconden, mochten jullie al die fantastische resultaten van schilderen-op-nummer op de goede plek en in de goede volgorde gaan hangen. Dat viel nog niet mee. Want hing Ghandi nou naast Pietje Puk met vlechtjes, of kwamen die grote tieten eerst? Of toch die twee mannen op een bankje?

Af en toe werd er gegluurd in de andere zaal, maar dat was wel een hele dure peepshow hoor. € 100 voor 10 seconden. Ik ken goedkopere gelegenheden. Enfin, Marlijn kon op deze manier haar schuld bij de Mol aflossen en ik was vooral aan het tellen wie er als derde ging kijken. En dat was dus Victor, hup, streepje achter zijn naam. Nadat Eveline Ajouad ervan had overtuigd dat zekerheden van 100.000% niet altijd waterdicht zijn, werden er nog wat schilderijen verplaatst en waren jullie klaar. Wat restte was geen reconstructie van het museum, maar een tentoonstelling, ingericht door een zwaar verwarde, dronken slechtziende hooligan met Parkinson. Hoe scheef wil je het hebben…..

Opzij Rik!
54 knutselwerkjes hingen er goed, maar omdat er nogal vaak gegluurd was, ontvingen jullie maar €100 voor de pot. Die jij bijna mocht bewaren als toekomstig penningmeester, maar ja….zij van Opzij hè. Die stak daar toch maar mooi een heel agressief stokje voor. (Even tussen jou en mij, neem het haar niet kwalijk. Moest van de Mol. Of wist je dat al?)

Enfin, tijdens het ontbijt de volgende dag was er telefoon van Art. En volgens mij zijn jullie de enige groep tot nu toe, die door hebben dat er zoiets als een speakerfunctie op een telefoon zit. Chapeau! Martine, Carolina en Marlijn werden door Art uitgenodigd voor een voorstelling, terwijl de rest in duo’s de stad in ging.

Wat jij niet zag? In het Regal theater worstelden de dames zich door de reclames heen om daarna ongegeneerd te gaan zitten bellen tijdens de voorstelling voor een joker. Daarna kwam de hoofdfilm, een roadmovie, waarin jij en de rest van de kandidaten de hoofdrol speelden. De dames zagen drie filmstrips en moesten naar aanleiding daarvan jullie telefonisch naar het theater toe loodsen. Het viel mij op dat jouw route het 3e (scheepsrecht!) filmpje was.

Drie vrouwen. Die de weg moeten uitleggen. In een soort overspannen callcenter tussen het pluche. En daar ben jij dan afhankelijk van. In je Tuk Tuk. Ik gok zomaar dat jullie dat woord buiten beeld een paar keer achterstevoren hebben uitgesproken. Ik had zo met je te doen, tussen de schreeuwende vrouwen (oké, ik was jaloers). Maar het kwam goed. Marlijn sprak één keer de magische woorden ‘Grote Witte Eikel’ uit en jij veranderde ter plekke in de eekhoorn van Ice Age, met nog maar één doel voor ogen. Die eikel dus. € 1500 in de pot.

Laden en lossen, the Sri Lanka way
Tijd om uit te rusten was er niet, hooguit tijd voor een klein potje voetbal. Want er moest gewerkt worden. In het handelscentrum Pettah moest er 800 kilo rijst worden gelost uit een vrachtwagen, zodat er plek vrijkwam voor andere goederen. Oh en of jij en de anderen die even wilden ophalen. “Eitje, koekie”, zou Victor zeggen. Het lossen was het probleem niet. Martine, Chris en superpuppy Ajouad hadden de wagen zo leeg. Maar wat duurde het lang voordat de vracht binnenkwam, man!

Terwijl een plaatselijke schrielkip liet zien hoe je met één pink een wagen vol goederen kunt optillen, zag ik hoe jij zocht naar een mogelijk verborgen camera. Was dit Banana Split? Die wagen woog tonnen! Volgens jou dan. Na veel geschuif en gedoe lukte het om de kar te verplaatsen met een snelheid van 33 mm per minuut. Onder luid gejoel van de plaatselijke winkeliersvereniging. Die hebben volgens mij nog nooit zo’n leuke middag gehad.

Eén had het heel erg naar zijn zin en vergreep zich aan de billen van Marlijn. Maar ja, dan had ze ook maar niet zo’n buktechnisch onhandig hemdje aan moeten trekken hoor. Victor genoot met volle teugen van zijn portie lichamelijke arbeid, al was het maar omdat al die (ik quote) “arme mensen en zwerfhonden” zo enthousiast aan het supporten waren. (Nee Victor. Dat waren ze niet. Ze lachten jullie uit. Keihard!)

De haan kraaide….
Maar ook deze opdracht wisten jullie ondanks alles tot een goed einde te brengen en bracht weer € 1500 in de pot. Ik zag hoe jij zeiknat (heerlijke beelden weer, dank Avro-Tros!) met de kar op je bult aan kwam strompelen, terwijl ‘zij-van-Opzij’ even helemaal geen zin had in emancipatie. Maar weet je wat ik zag, luttele seconden voordat jij in beeld kwam? Een bak met gebraden haantjes. Mmmm….hoe zat dat ook alweer met die haan die drie keer (scheepsrecht!) kraaide? Juist ja….

Het feit dat jij bij de executie ook nog eens een matrozen-achtig shirt aan had (scheepskledij?) hielp niet echt, maar toen je ook nog als 3e (!) werd uitgekozen om de uitslag te zien, zat ik definitief in mijn tunnel. Frappant ook dat je Evelien troostte toen zij de afvaller bleek. Moet je de beelden eens terug zien/luisteren, toen je dat deed. Ik zweer dat ik kraaiende vogels hoorde.

Maar goed, mocht jij de Mol inderdaad blijken te zijn, dan ben ik daar alleen maar blij om. Betekent in ieder geval dat er mooie beelden behouden blijven voor WIDM. En omdat ik je graag zie, zal ik kort nog even delen wat mij verder nog opviel. Zo zag ik bij Victor vanavond tot 3 keer toe (!) een ander borstzakje op zijn shirt, heeft Margriet stiekem € 200 uit de pot gehaald in ruil voor twee jokers voor haar en Martine en moet Art zich nodig scheren. Jij niet trouwens. Staat je heerlijk, dat schaduwbaardje.

Jij en Victor hebben mijn buitengewone aandacht. En Ajouad ook een klein beetje trouwens. Want ook hij had een matrozen-achtig shirt aan. En is nu al twee keer door op een vrijstelling. Gaat het hem volgende week ook lukken om door te gaan? Of wint hij dan misschien weer een vrijstelling? Want hé….drie keer is immers scheepsrecht.

Dag lekker ding, tot volgende week!

Advertenties

7 Reacties to “Ondergrondse post: briefje aan Rik”

  1. Nina 8 januari 2015 bij 23:29 #

    Ik ben ook fan van Rik, helaas geen partij voor ons vrouwen en gaat hij zelf liever met Victor het tunneltje in 😦

  2. Nel 9 januari 2015 bij 09:31 #

    Weer geweldig uitgediept, weer heerlijk de donderdag avonden en vrijdag om jou uitleg te lezen. Waren toch weer verhelderend!

  3. caroliendegraaf 9 januari 2015 bij 10:42 #

    Hahah ik heb me ook smakelijk vermaakt deze aflevering! Niet verkeerd natuurlijk! Ben ook erg benieuwd naar de hints die deze week nog gaan komen, want daardoor wist ik dat Evelien af ging vallen. Altijd mooi die hints die in andere programma’s/radio voorbij komen!

  4. Angela 12 januari 2015 bij 14:41 #

    Alleen was het Marlijn die het riep over de witte eikel. En niet Martine..

Trackbacks/Pingbacks

  1. Ondergrondse post: briefje aan Marlijn | feetjeblogt - 15 januari 2015

    […] weet dat ik weer krijsende, zwarte vogels voorbij zag komen (zie briefje aan Rik) en dat er in een tussenshot twee mannen heel opvallend hun hoofd omdraaiden. Kijk even naar het […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: