Het stoere mannenparadijs

23 Dec

57418733_4bf77a958d_oAfgelopen zondag bevond ik mij in een compleet andere wereld. Een andere dimensie zelfs. Het stoere mannenparadijs. Ik heb me nog nooit zo ontheemd gevoeld. En nee, ik liep niet in een seksshop (oh, wat denken jullie toch weer simpel hè….)

Nee, geen blote vrouw te bekennen. En toch was het één groot pakhuis vol testosteron. Een survivalwalhalla voor de jager, de visser, de barbecue- annex buitenman of  de ik-had-eigenlijk-liever-in-het-leger-gezeten-man. Een winkel voor echte kerels dus. En daar liep ik rond. Met een verdwaasde blik in mijn ogen. Beetje het konijn-in-de-koplampeneffect zullen we maar zeggen.

Maar goed, ik liet me niet uit het veld slaan door al dat mannelijk geweld. Ik was op een missie. Het ultieme kerstcadeau voor de man die ik liefheb. Daar heb ik echt wel wat voor over. Heus wel. Wel waar. Welles.

Je zoekt je suf
Aangezien vrijwel de gehele winkel bestond uit camouflageuitrusting en bijbehorende netten, was het behoorlijk zoeken naar het item dat op mijn lijstje stond. Wat zeg ik…ik zag door de herfsttinten het bos niet meer. Ik baande mijzelf een weg door de kogelsleutelhangers, de magnesiumsticks, de zakmessen (waar meer functies op zitten dan op mijn wasmachine) en de kampeerspullen.

Gelukkig zag één van de verkopers duidelijk de paniek in mijn ogen, want voordat ik de schiet- en boogsportafdeling kon bereiken, werd ik al door hem getackeld.

Tarzan versus nerd
De verkopers in deze no-girls-allowed-area waren stuk voor stuk uitgedost in driedelig pak. Zo vielen ze in ieder geval wel goed op tussen alle groen-bruine kleding. Deze aardige man zag er eerder uit als een nerd dan als een ‘echte vent’. Briljante marketingtechniek, bedacht ik later. Want als je wilt dat je klanten zich ook echt een oervent voelen, dan moet je ervoor zorgen dat ze zich ook verheven kunnen voelen boven andere kerels. Zo werkt dat nu eenmaal bij Alfamannetjes. Die willen Tarzan zijn. Bovenaan de apenrots staan.

Bij mij werkte dit overigens allerminst. Ik voelde mij namelijk zo geïntimideerd door de omgeving dat ik de beste man stamelend mijn handgeschreven briefje overhandigde. “Ah, u zoekt een Fostex rugzak recon digital ACU camo van 35 liter, zie ik”. Hij sprak het uit alsof het een uiterst geheim medisch experiment betrof. “Eh…ja, ik denk het. Een rugzak in ieder geval”, piepte ik zachtjes. “Die heb ik achter liggen. Wacht u maar even HIER”, sprak hij ferm, terwijl hij mijn mijn plaats wees. (in de hoek jij vrouwmens!, nergens aankomen, alles kan stuk….)

Van huisman naar Bokito in 3 seconden
Vanaf mijn plek kon ik het territorium van de stoere mannen goed overzien. En alhoewel ik me nog altijd niet op mijn gemak voelde, kon ik een glimlach niet onderdrukken. Ik zag de meest miezerige huisvaders de drempel over stappen en veranderen in halve Bokito’s. Bij de voordeur werd alle plak van moeder de vrouw afgeschud en kon het jagen beginnen. Hier hoefden zij hun behoeftes niet meer te onderdrukken. Hier kwam de ware aard naar boven. Dit was hun terrein, hun snoepwinkel. Ik meende af en toe zelfs een zacht gegrom te horen ontsnappen uit de winkelende mannen.

Zij op hun beurt keken weer naar mij alsof ik de toiletjuffrouw was, die ondanks de aanwezige collectie kompassen, de weg naar haar wc eend niet meer terug kon vinden. Wat deed dat mokkel in hun paradijs? Gelukkig werd ik net op tijd gered door de verkoper, die met een onooglijk groot ding in zijn ene hand, zijn andere hand gebruikte om mij richting kassa te manoeuvreren. Als een mak schaap liet ik me leiden. Als ik hier maar zo snel mogelijk weg kon.

Tot ziens….?
Het onooglijke ding bleek de rugzak te zijn, die ondanks de veelbelovende naam, niet veel meer bleek te kunnen dan….eh, tja, dan als grote tas te functioneren. En oh ja, je kon ‘m op je rug dragen. Dat dan ook. Maar veel meer was het niet. Mannen maken dingen nu eenmaal groter dan dat ze zijn, bedacht ik, terwijl ik het omhooggevallen stuk handbagage afrekende.

De transactie verliep verder heel efficiënt, maar dat kwam waarschijnlijk vooral omdat de verkoper alle oestrogeen zo snel mogelijk zijn winkel uit wilde hebben. Iets wat werd bevestigd door zijn woorden bij het afscheid. “U kunt ook gewoon via internet bestellen de volgende keer hoor, mevrouw”.

Misschien voor iedereen maar beter inderdaad.

Oh enne… het is nog geen kerst, dus mondje dicht hè….tegen mijn man over zijn cadeautje!

 

Bron foto: Tim Menzies

 

Advertenties

Eén reactie to “Het stoere mannenparadijs”

  1. Harry 23 december 2014 bij 14:22 #

    hahaha
    sjiek..stom dat ik er niet heen ga ?
    moet ik dan als een stumperd …dan maar naar een sexshop gaan ?
    Of hoor ik daar ook al niet ?
    tja dus toch maar een speculaasje bij de koffie nemen ?
    hmm ik weet mijn plek ..hier op de bank.!
    ja en ook vóór de pc.!
    haha.. nee ik zal niks verraden.!
    ken je man niet eens.!
    maar hoe kan ik hem bereiken..kan ik hem eens wat berichtjes op sturen hahaha

    groetjessss

    o ja..
    voor jouw en je lezers en je alfa manneke ..
    Fijne feestdagen.
    en véél goeie wensen voor het jaar 2015 ..
    met vooral veel goede gezondheid .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: