Doodlopers?

16 Sep

CAM02510Het epicentrum lag gisteren ergens in de nabijheid van Station Schiedam Centrum. Excuus voor de overlast nog overigens, ik hoop niet dat er heel veel treinen ontspoord zijn.Maar hé, het viel voor ons ook niet mee hoor. Maar laat ik vooral voor mezelf spreken als ik verslag doe van mijn eerste schreden op het hardlooppad….

De uitdaging begon al in de benauwde toiletruimte van 1,5 x 1,5 waar ik met heel veel spastische bewegingen probeerde alle sinaasappel- en reservehuid in het katoenen omhulsel van een joggingbroek probeerde te proppen. Waar was ik aan begonnen? Maar goed, ik zou me niet laten kennen, zoveel stond vast. Met twee andere collega’s had ik me laten verleiden tot een hardlooptraining door een zeer ervaren collega die al menig marathon had volbracht. We waren in goede handen dus.

Natuurlijk stelden we een aantal voorwaarden. Zoals dat we het vooral in eigen tempo wilden doen. En er plezier in wilden houden, wat bij voorbaat al een uitdaging leek, aangezien sommigen van ons zich al niet voor konden stellen dat dat lopen überhaupt leuk kon zijn. En belangrijkste voorwaarde: geen andere leden, althans, geen collega’s die er een maatje 36 op nahouden. Het grootste gedeelte van ons clubje blinkt namelijk uit in zowel kwaliteit als in kwantiteit, dus het laatste wat we willen is iemand die in onze schaduw komt lopen zullen we maar zeggen.

Gister was dus de dag en het moet gezegd, ik had er stiekem, eigenlijk toch wel een heel klein beetje zin in. Al was het maar omdat ik een paar hele hippe roze hardloopschoentjes had gescoord (hé, ik blijf een vrouw hè). Ook onze trainert (zo noemen we dat in Rotjeknor) had er zin in, getuige het motiverende krantenartikel wat hij bij het koffiezetapparaat had opgehangen. ‘Lunchlopen loont’, of iets van die strekking. Ja, ja….eerst zien, dan geloven.

En toen sloeg de klok dus twaalf. En toog ons illustere gezelschap naar buiten (nee, nee, niet met de lift! Kom op, traplopen!) om aan de allereerste training te beginnen. Maar niet voordat we buiten het gezichtsveld van kantoor waren uiteraard. Voor je het weet staan je lillende dijen op YouTube, met die lollige collega’s van ons sluit ik niets uit. Safety first dus.

Maar goed, de training dus. Die viel al met al heel erg mee. Sterker nog, het was zelfs een soort van leuk. Ja, ja, u leest het goed. Het was een voorzichtig begin, maar het was vooral, toch wel, overwegend leuk. We waren zelfs een soort van verbaasd over onszelf en onze eerste ‘prestaties’, ook al stellen die in de ogen van anderen waarschijnlijk nog niet heel veel voor.

We hebben vooral oefeningen gedaan, gewandeld, gedribbeld, gewandeld, gedribbeld en gedribbeld. Voor mijn gevoel hard genoeg: de schaamte voorbij in ieder geval.

Terwijl onze trainert ons okseltjesfris aanmoedigde, voelde ik hoe ik op steeds meer plaatsen zichtbaar vocht begon vast te houden. En ook al protesteerden mijn kuiten ietsjes, hadden we die trap terug naar boven (5e verdieping mensen! Applaus alstublieft!) liever niet genomen, moest ik eerst een half uur aan de zuurstoftank voordat ik weer een fatsoenlijk gesprek kon voeren….het voldane gevoel overheerste. En….wat nog veel belangrijker was: het was leuk. Ik herhaal…we vonden het leuk. Onvoorstelbaar hè? (wie mij een beetje kent, knikt nu meer dan bevestigend ja)

Hoe lang het leuk blijft kan ik natuurlijk niet voorspellen, maar ik ben maar wat trots op mezelf en mijn loopmaatjes. Ik hoop dat we dit samen kunnen opbouwen en volhouden. En dat onze trainert het ook leuk blijft vinden om dat losgeslagen vee in goede banen te leiden. Want het is niet alleen techniek aanleren, het is ook omgaan met giebelende vrouwen en geduld bewaren. Heel veel geduld.

Misschien zijn hardlopers doodlopers, spreekwoordelijk gezien, maar het voelde eerder als een nieuwe weg die we ingeslagen zijn. Laten we hopen dat het verkeer niet tegenvalt onderweg, wie weet hoever we nog komen samen!

Advertenties

Eén reactie to “Doodlopers?”

  1. Karolien Mennes 16 september 2014 bij 17:46 #

    Heel erg leuk geschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: