Duitsers dansen niet

21 Jun

ghana-362338_640Ik zal heel eerlijk zijn, ik had mezelf een vrije avond beloofd. Na een druk dagje uit vandaag en alweer een ruime week non stop voetbal (en dus slaaptekort) dacht ik dat dat wel kon. Vooral toen ik bij thuiskomst in de wedstrijd Argentinië tegen Iran viel. Toen wist ik het zeker…hier ga ik geen letter aan verspillen.

Ik bedoel, wat een saaie, vlakke wedstrijd was dat, zeg. De Argentijnen waren ‘aanwezig’ en dat was wel genoeg had ik het idee. De mannen van Iran kregen daardoor volop de gelegenheid om te scoren, wat ze ook echt wel probeerden (gelukkig maar, bleven wij tenminste ook wakker) maar wat niet echt wilde lukken. Niet iedereen is even goed in countervoetbal, zo bleek maar weer.

De negen mannen van de Argentijnse wekdienst liepen dus alleen maar een beetje in de weg om in de negentigste minuut hun geheime wapen Messi wakker te maken zodat hij er even een doelpuntje in kon schieten, zo vlak voor het fluitsignaal. Toch weer drie punten gepakt. Sneu voor het vechtende Iran, onverdiend voor het luie en vlak spelende Argentinië. Nee, daar ging ik echt niet over bloggen. No way.

Wakker geschud

Maar ja, toen kwam de wedstrijd Duitsland tegen Ghana….en tja, wat er toen gebeurde, dat veranderde alles. Vanaf minuut één werd er door beide partijen gevochten, ieder op hun eigen manier. Prachtig om te zien, het deed me even denken aan die fantastische wedstrijd Brazilië tegen Mexico. De eerste helft kwam vooral Ghana steeds beter in het spel en werd het op laatst een paar keer echt gevaarlijk. Duitsland kon alleen maar anticiperen op dat moment. En, hoewel het een Duits woord is, bij die manschaft ontbrak de eerste 45 minuten toch een beetje het fingerspitzengefühl.

Maar dat kwam al snel weer goed in de tweede helft, toen Duitsland op een 1-0 voorsprong kwam, na een goal van Mario Götze. Nu zijn ze los, die Duitsers, dacht ik nog. Maar nee….the black stars from Ghana gingen ondanks het feit dat het 180 graden was daar in Brazilië gewoon nog een stapje harder lopen. Zo hard, dat er binnen drie minuten 1-1 op het scorebord stond vermeld. Go Ghana, go Ghana!

Dans voor mij Ghana, dans….

De Ghanezen leken vleugels te krijgen en dansten over het veld, met die prachtig gekleurde WK bal als de ultieme danspartner. Wat een voetenwerk, wat een ritma…Euvgenia Parakhina zou er trots op zijn. En met hun lichtvoetigheid, een beetje chacha en een quickstep, zorgden deze mannen voor een geweldige sensatie. Met een kopbal van Ayew kwam Ghana op een 2-1 voorsprong. Wat een held! En wat mooi ook, dat vreugdedansje daarna, wat een choreografie, Mr Bojangles tot de zesde macht zullen we maar zeggen. Zelfs Duitse supporters werden er vrolijk van. Moest ook wel, zo aanstekelijk!

Natuurlijk gun je Ghana, als underdog van deze wedstrijd, de winst. Omdat een sensatie á la Costa Rica nou eenmaal te leuk is voor het spelverloop op zo’n toernooi. Maar tegelijkertijd was dit niet de uitslag die bij deze wedstrijd hoorde. Het hoge tempo, het aanvallende voetbal van beide partijen, het feit dat het een cleane wedstrijd was zonder onsportiviteit…deze wedstrijd hoorde gewoon te eindigen zoals hij werd gespeeld: gelijkwaardig. En dus had ik er vrede mee dat Klose juist deze wedstrijd uitkoos om zijn 15e WK doelpunt te scoren en daarmee voor de 2-2 te zorgen.

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg…

De halve salto daarna had alleen niet gehoeven. Sowieso overtreft niks, maar dan ook niks het dansje van Ghana, maar man oh man…je achillespezen ! Je moet nog een paar wedstrijden denk ik dan. Laat die Epke Zonderland acties gewoon uit je hoofd en juich. En natuurlijk wil je misschien wel de euforie van Ghana overtroeven, maar dat lukt je niet. Je moet ook niet willen dansen als dat niet in je genen zit. Duitsers dansen niet. Punt. Die voetballen op hun eigen, strak geregisseerde manier (en kunnen daardoor nog wel eens heel ver komen als je het mij vraagt) maar ze dansen niet.

Mooi om te zien hoe Ghana geen genoegen wilde nemen met deze uitslag en nog een keer of wat uitbrak. Helaas ontbrak de scherpte, maar ja zoals gezegd, na 75 minuten voetballen in een heteluchtoven, is alle scherpte er ook wel een beetje uitgezweet. Toch bleef het tempo hoog, ook bij de Duitsers. Maar het mocht niet baten. Het lot had beslist; er gaat geen bal meer in. Zelfs niet door een vrije trap in de laatste dertig seconden van de blessuretijd. Al zorgde deze laatste actie wel voor het ontbrekende ingrediënt in dit bloed, zweet en tranen duel met een hoofdwond(je) voor Peter Müller na een kopduel.

Wat een wedstrijd. Wat een toernooi. Wat een WK. En dan moeten de beslissende wedstrijden nog komen. Daar gaat mijn slaap….. daarom maar snel nu mijn mandje in, dromen van Mr Bojangles. In een tenue van Ghana.

PS: hebben jullie die streaker nog het veld op zien rennen tijdens de tweede helft? Niet? Dat heb je dan te danken aan meneer Blatter…die wil dat soort dingen niet in beeld hebben. Tja, dan vind ik het op mijn beurt weer niet vreemd dat er stiekem foto’s worden gemaakt van naakte voetballers. Toch? Het WK moet voor de vrouwen toch ook leuk blijven!

 

Bron foto: Das Wortgewand

Advertenties

Eén reactie to “Duitsers dansen niet”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Dante’s inferno | feetjeblogt - 9 juli 2014

    […] maar daarmee vat je precies samen wat er hier gebeurde. Zoals ik in een eerder blog al zei: Duitsers dansen niet. Maar ze marcheren wel….zo over het gastland heen. Structuur, regelmaat en één ritme. En […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: