Wat een gedoe…

3 Jun

2590789994_244a2e6d36_qPfff….ik vind het nog een hoop werk, zo’n WK. Het begint al over 9 dagen en mijn to do lijstje is nog niet helemaal afgewerkt. Of zeg maar gerust, helemaal niet. Om nog maar te zwijgen over alle keuzes die ik nog moet maken.  Ik ben er nu al moe van. Hoog tijd voor een planning, want een goede voorbereiding is het halve werk, toch? Gelukkig heeft de buurman het mishandelen versieren van de wijk met oranje vlaggetjes al op zich genomen, dus die taak kan ik van mijn lijstje afstrepen.

Eerst ga ik deze week in de stemming komen door dinsdagavond het Mens-erger-je-wel spel van de Lidl te spelen met vrienden. We wilden dit eigenlijk in de foyer van het Kurhaus doen, maar na alle negatieve berichtgeving van de afgelopen dagen zien we daar maar van af. Grappig overigens dat Johan Derksen zich zo ontzettend kwaad maakt over de slechte arbeidsomstandigheden van het personeel aldaar terwijl we weinig tot niets horen over de arbeidsomstandigheden van de stadionbouwers in Brazilië, maar dit even terzijde.

Uitzwaaien!
Woensdagavond natuurlijk voor de buis voor de uitzwaaiwedstrijd tegen Wales en de donderdag daarna snel een filmpje opnemen  waarmee we ‘onze jongens’ uit kunnen zwaaien op Schiphol. Ik denk trouwens dat hun vliegtuig 3,5 uur vertraging heeft, als ze alle ingekomen filmpjes serieus gaan bekijken. Ik stel voor dat er gewoon een DVD wordt uitgebracht, zodat ze het allemaal nog eens op hun gemak kunnen nakijken thuis.

Dan heb ik een week de tijd om mijn oranje outfit bij elkaar te zoeken. Wat nog best een gedoe is, want de keuze is reuze. Gelukkig heeft Miss Pointwood een praktische kledingwijzer samengesteld. Handig!  Dan is het uiteindelijk donderdagavond,  dé avond waarop het WK begint en zit ik voor de buis voor de openingswedstrijd Brazilië tegen Kroatië. Alleen nog even duimen dat het stadion op tijd af is, dat schijnt nog een klein dingetje te zijn.

Het moment suprême
En dan…dan is het vrijdag de dertiende. De dag dat we tegen Spanje mogen aantreden. De wedstrijd begint om zes uur ’s middags, maar ik denk dat ik om 14.00 uur alvast begin met het afwerken van mijn checklist voor de wedstrijd. Roy Donders Juichpak van de Jumbo? Check! Afgewerkt met Croky strijkplaatjes? Check! Onder het juichpak uiteraard het Sambashirt van Heineken (note to self: niet vergeten een Samba Selfie te maken!) en op mijn hoofd een Toi Toi Tooi van de Plusmarkt met mijn bij elkaar gespaarde WK Veren.  Ik twijfel nog over mijn schoenen overigens. Zal ik mijn pumps oranje laten spuiten bij de dichtstbijzijnde Spar supermarkt of kies ik voor gemak en draag ik mijn Amstel Supporterssloffen? Mmm…daar ga ik nog even over nadenken.

Op tafel staat in ieder geval een Mac Donalds WK Snackpakket mét WK burger en een Jupiler Supportersglas, gevuld met oranje limonade. Voor de televisie heb ik rechts de Wilhelmusjes van de NS neergezet, terwijl aan de linkerkant de Hup Holland Hamsters van de Albert Heijn staan opgesteld.  Als ik zeker weet, dat alles op tafel staat, ga ik lekker zitten in mijn E-on Oranje WK stoel met mijn Praxis Kom op trommel en Kruidvat Sambaballen binnen handbereik.

Geen rust in mijn reet
In de rust is het tijd om op zoek te gaan naar de oranje Chocotoff en als ik nog trek heb verorber ik nog een Mona Oranje pudding. Al was het maar om het doe-het-zelf leeuwenmasker wat je erbij krijgt. Die heb ik namelijk nog niet. Als het een hele gekke avond dreigt te worden, pak ik zelfs mijn  WK koekblik van Verkade erbij. Kan mij het schelen. Aan de Aquarius KNVB bidon en de oranje zonnebril van Specsavers heb ik niet zoveel, dus die gooi ik maar even terug in de kast. Naast de M&M bal en de Spesjaal van Mora. Je kunt ook overdrijven.

Zoals gezegd, zo’n WK is een hoop werk. Om nog maar niet te spreken over de keuzes die je moet maken. Het lijkt wel of het steeds minder om het voetballen en steeds meer om de commercie gaat. En alhoewel ik er vrolijk aan meedoe, voel ik ergens ook dat het niet klopt. Want waar wij hier de straten volhangen met vlaggen en vaandels (nogmaals bedankt buurman!), worden de straten in Brazilië juist leeg geveegd. En terwijl mijn dochters blij zijn met hun 13e Hup Holland Hamster voor hun verzameling, worden straatkinderen in Rio hun wijk, hun geluk en hun leven afgepakt.

Relativeren kun je leren
Eerlijk is eerlijk, ik kijk er geen wedstrijd minder om, maar het blijft wel aan me knagen. Gelukkig is daar dan altijd weer good old Johan Derksen die de boel een beetje weet te relativeren voor mij. Want hé, weet je wie het pas slecht hebben? De medewerkers van het Kurhaus in Scheveningen! En weet je wat pas erg is? Als er over een paar jaar gevoetbald moet worden in Qatar, terwijl het daar veel te heet is. Nog los van de vraag of het allemaal eerlijk gegaan is. Ze moeten niet zo zeuren daar in Rio, we hebben al problemen genoeg in voetballand.

Ik neem nog een oranje tompoes. Eet smakelijk!

Bron foto: Martin Ablegger
 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: