Trots, maar met een lege maag

16 Mrt

5927888378_917e9e055aVooropgesteld: ik ben niet goed met cijfers. Dus dat zou het ook kunnen zijn, ik snap het namelijk gewoon niet. Maar toch denk ik niet dat het daaraan ligt. En anders mogen jullie het mij uitleggen.

Ik lees dat er in Nederland 200.000 kinderen onder de armoedegrens leven. Zonder eten naar school gaan, honger hebben zelfs. Tegelijkertijd lees ik ergens anders dat er vanuit een nieuw Europees fonds 3,5 miljoen euro voor armoedebestrijding beschikbaar wordt gesteld aan Nederland. Zoals gezegd, ik ben geen wiskundige, maar het lijkt me toch dat je aardig wat monden kunt voeden van dit bedrag.

Blijven dweilen….
Groot is dan ook mijn verbazing dat Nederland van deze 3,5 miljoen geen cent besteedt aan voedselhulp. Mijn gemoedstoestand sloeg om van euforie naar verbazing. Dit is ongeveer hetzelfde als tegen kinderen in Limburg zeggen dat ze gratis paaseieren mogen gaan zoeken, alleen  hebben we ze in Groningen verstopt. Het is er wel, maar we doen er niets mee, beetje dat gevoel. Dat rommelt. En daarmee bedoel ik niet alleen die lege maagjes.

Nou is het natuurlijk niet zo dat er niets gebeurt met dit geld. Natuurlijk niet. Nee, onze regering vindt dat dit geld beter ingezet moet worden voor initiatieven die burgers in armoede uit hun sociale isolement halen. Dat is volgens hen een effectievere manier van armoede bestrijden dan gratis voedsel verstrekken. En weet je, dat ben ik eigenlijk best met ze eens. Maar het één sluit het ander toch niet uit? Het klinkt nu net alsof het verstrekken van voedsel wordt gezien als dweilen met de kraan open. Natuurlijk moet die verdomde kraan ook gerepareerd! Natuurlijk is dat je hoofdprioriteit! Maar laten we in godsnaam wel dweilen om de ergste waterschade te voorkomen, toch?

Niet trots op Nederland
Uit de berichtgeving begrijp ik overigens dat Nederland tot voor kort helemaal geen gebruik maakte van geld uit Brussel voor hulp aan armen. Waarom? Omdat ‘zij’ armoedebestrijding een nationale aangelegenheid vindt. Weet je hoe we dat noemen? Misplaatste trots. Schone schijn richting de buitenwereld. ‘Wij hebben jullie hulp niet nodig, wij doppen onze eigen boontjes wel’. WELKE BOONTJES? Waren er maar boontjes!

Ook moet er veel meer gekeken worden naar de overschotten vanuit supermarkten en horeca en hoe geregeld kan worden dat dit niet in de container verdwijnt maar doorvloeit richting voedselbanken. Prima plan Den Haag! 200% voor! Maar verandert u dan ook even alle verstikkende regelgeving waardoor dit allemaal wat soepeler zou kunnen verlopen? Een groot deel van de oplossing heeft u namelijk in eigen hand.

Afgesproken?
Wat ik nu eigenlijk wil met dit blogje? Dat onze regering even uit haar eigen schaduw stapt en die 3,5 miljoen aanneemt en goed besteedt. Waarbij het merendeel inderdaad moet gaan naar bestrijding van de oorzaken van armoede, maar waar er volgens mij ook echt wel een miljoentje af kan om de voedselbanken te bevoorraden. En laten we daarbij ook gelijk één ding afspreken…als duizenden mensen in Nederland wekelijks hun trots opzij moeten zetten als zij hun voedselpakket afhalen bij de voedselbank (want hé newsflash…dat doen ze echt niet voor hun plezier) wees als Nederlandse regering NOOIT te trots om hulp voor je eigen inwoners te accepteren. Nooit!

Bron foto: Caza_no_7

Advertenties

3 Reacties to “Trots, maar met een lege maag”

  1. Tineke Jongenotter 17 maart 2014 bij 11:36 #

    Hoi Yvette,

    Uit mijn hart gegrepen. Heb zelf de PvdArmoe al eens een mail gestuurd hierover. Toen had ik gelezen dat 1 op de 5 kinderen in Rotterdam met honger naar bed gaat, vreselijk is dat, heb hen voorgesteld op de scholen in achterstandswijken tussen de middag een gezonde warme maaltijd aan te bieden. Er is een programma om kinderen uit achterstandwijken gratis een instrument te laten leren bespelen, maar volgens mij dit geld beter besteden aan een volle maag voor die kinderen. Heb nooit meer iets hierover gehoord, buiten een mail dat ze mijn mail in goede orde hadden ontvangen en ik bericht terug zou krijgen,

    Groetjes Tineke

    • feetjeblogt 17 maart 2014 bij 23:21 #

      Tja…het is een rare wereld wat dat betreft 😦

      En af en toe word ik er heel verdrietig van….

Trackbacks/Pingbacks

  1. Wat een armoe | feetjeblogt - 3 mei 2015

    […] Topje van de ijsberg Het is misschien niet een heel representatief onderzoek, gelet op het aantal scholen dat is geconsulteerd. Aan de andere kant….misschien is het wel het topje van de ijsberg. Ik kijk namelijk niet op van de armoedeverhalen, al veel eerder werden hier schrijnende cijfers over gepresenteerd (lees mijn blog ‘trots, maar met een lege maag’). […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: