Ik heb het ‘r werm van!

8 Dec

Eindelijk weer een ouderwets ‘Boer zoekt vrouw’ avondje.  Nou ja ouderwets, dit seizoen gaat Yvon Jaspers met haar boeren ‘internationaal’.  Of dat veel verandert aan de opzet? Na het zien van de eerste aflevering lijkt het daar in ieder geval (nog) niet op. Gelukkig maar!

Alhoewel, het moet voor Yvon zelf wel wennen zijn geweest om haar busje niet op een erf maar in de parkeergarage van Schiphol te moeten stallen. Want boer Jan kwam uit Canada en de arme ziel had niemand om hem op te halen. In één van de gezellige, sfeervol ingerichte hallen van onze nationale luchthaven overhandigde Yvon hem de 238 brieven en pakjes die voor hem waren binnengekomen.

Jan is naar Nederland gekomen omdat hij een spontane meid met een boel pit zoekt. Geen Canadese, want die zijn volgens hem veel te “leejed bek”. Hij was zeer kritisch bij het doornemen van de post, het ging hem duidelijk om de inhoud. Vandaar ook dat de enveloppe met de koetjesrepen erin er als eerste aanging. Terwijl Yvon nog probeerde wat brieven voor te lezen onderbrak hij haar met het nu al legendarische “Wil oe ook een reepie?” Ik hou mijn hart vast.

Wat een leuke hond!
Aletta, de boerin uit Bonaire was ergens aan de Hollandse kust neergestreken, zo leek het. Samen met haar vriendin die verdomd veel van Irene Moors weg had dook zij enigszins beschroomd in haar 136 brieven. Ze voelde zich een naakt heremietkreeftje dat snel een ander huisje in wilde duiken. Maar ja, welk huisje? Er waren er maar liefst 136. De dames gingen de brieven selecteren op intuitie. Wat zoveel inhoudt dat “een leuke hond” best doorslaggevend kan zijn. Aletta was streng doch rechtvaardig. Zij zoekt een man met diepgang, dus als je schrijft dat je graag in de zon ligt dan zit je fout. Iemand die begrijpt wat ‘opdubbelen’ betekent en zijn brief eindigt met het filosofische “dat doen wat je bent, om te kunnen zijn’ ging direct bovenop de stapel. Want dat komt binnen, aldus de dames.

Wim, de reus uit Tanzania met charmante bovenbeet, was ook naar Nederland gekomen om zijn post in ontvangst te nemen. Maar liefst 313 dames wilden zich voor de leeuwen aan Wim’s voeten werpen. Eén Oud Hollandse mandenvlechtster had zelfs een landrover gevlochten om zijn hart te winnen. Alle vrouwen die alleen maar hebben geschreven voor een gratis safari hebben trouwens pech. Het moet om Wim gaan, net zoals het voor Wim alleen om een vrouw gaat. Hij was daar direct heel duidelijk in; een vrouw is belangrijker dan de plek. Mooie woorden, Wim!

Trek die tafel maar uit!
Hoe Jos uit Frankrijk zijn brieven krijgt aangeboden zien we pas volgende week, maar Yvon ging wel nog langs bij boer Johan uit Denemarken die tijdelijk bij zijn ouders Rinus en Fien logeerde. Had Johan mijn hart al gestolen bij het voorstelrondje (“ik kan me niet voorstellen dat er ooit iemand ‘ik hou van jou’ tegen mij zal zeggen”), deze week nam die gunfactor alleen nog maar met 1500% toe. Mede dankzij moeder Fien, wiens hart elke keer weer breekt als ze bij Johan op bezoek is geweest. “Je kunt toch maar twee dagen voor hem vooruit koken”, sprak zij met betraande ogen. Maar ze had er vertrouwen in dat het hem nu zou gaan lukken een leuke vrouw te vinden. Johan zelf had dat vertrouwen wat minder. Vijf brieven zou hij veel vinden, hij hoopte op ongeveer drie.

Maar nee, hij kreeg er maar liefst 45! De tafel moest er potdomme voor uitgetrokken worden! Johan dacht eerst dat Yvon een grapje maakte, kreeg het er vervolgens ‘werm’ van en moest ineens hersenfuncties inschakelen die hij nooit eerder nodig had, zo zei hij zelf. Ik gun deze man zo ontzettend een leuke vrouw en een dagelijkse fatsoenlijke maaltijd. Ik hoop echt dat hij het geluk zal vinden dit seizoen.

Speeddates
Bij een drietal boeren mochten we ook al meekijken tijdens de speeddates en dat ging er weer heerlijk ongemakkelijk aan toe. Zo grossierde boer Jan tijdens deze eerste kennismaking in oneliners als “goed zo” en “gaat best”, had vijf minuten durende gesprekken over noten in allerlei soorten en maten (ik hou ook enorm van pinda’s…) en had hij nog tijd over om aan één van de dames uit te leggen dat een kleiduif geen echte duif was. Niet heel slim, hoor ik u denken? Klopt, maar de dame in kwestie had ook een drie uur oud patatje oorlog meegenomen als cadeau, dus nadenken was sowieso niet één van haar sterkste punten. Uiteindelijk heeft Jan vijf leuke meiden uitgekozen, waarbij er twee bijna van verliefdheid van hun kruk afdonderden (Claire en ‘zij van die noten’). Volgende week neemt hij ze mee uit bowlen, ik ben benieuwd!

Bij de speeddates van Wim werd pijnlijk duidelijk hoe lang deze man wel niet is. Godskolere wat is die man groot. Ik denk dat ik met gemak tussen zijn benen door kan limbodansen. Niet normaal. Wim heeft een vlotte babbel dus het werd nergens echt ongemakkelijk. Ook hij selecteerde een vijftal vrouwen, waaronder tot mijn grote verbazing een dame die zo enthousiast was dat ze al ‘allerlei ideeën had over haar toekomstige leven in Tanzania. Want ja, je bent onderneemster of niet’. Volgende week gaat hij met de dames van een rondvaart genieten in Amsterdam, ik ben benieuwd wie hij overboord gooit aan het einde. (Ik kreeg overigens het idee dat hij vier dames voor de sier heeft uitgekozen, want hij gaf ondubbelzinnig aan dat hij ‘het eigenlijk al wist’).

Knuffelen!!
Tot slot Aletta. Verlegen, bescheiden, sympathieke Aletta. Wat een rare mannen waren daar op afgekomen. Ze had zich verheugd op de eerste kennismaking, want uit een handdruk kon je al heel veel afleiden. Jammer Aletta, deze mannen wilden gelijk knuffelen en zoenen. Waarbij er nog speciale knuffeltechnieken aan te pas kwamen ook; om meer energie te genereren moeten de harten namelijk zo dicht mogelijk tegen elkaar aan worden gedrukt. Tuurlijk joh, neem nog een pilsje….

Opvallend was dat een tweetal mannen een streepje voor hadden (letterlijk, op hun kin) en dat een aantal echt op zijn mooie blauwe ogen was uitgezocht. Waaronder Paul, die na een goed gesprek en zijn two minutes of fame al direct wist dat Aletta het niet was voor hem. (Het is overigens dat ik mijn droomprins al ben tegengekomen anders had ik zijn energielek graag zelf wel willen dichten, maar dit terzijde).

De leukste en meest suggestieve vraag tijdens de dates vond ik wel “waarom zoek je een man, ondanks je geiten?” Iets wat Aletta zich aan het eind van de speeddates waarschijnlijk ook afvroeg want ze voelde er eigenlijk niets bij, zo sprak zij enthousiast. Maar ondanks dat er geen één bij zat met wie ze graag nog wel eens een keer een pilsje wilde drinken heeft ze er toch vijf uitgezocht waarmee ze volgende week gaat beeldhouwen. Of houthakken. Nou ja, iets met een kettingzaag. Als dat maar goed gaat…..

Bron: KRO

Fotograaf: Liselore Chevalier

 

Advertenties

2 Reacties to “Ik heb het ‘r werm van!”

  1. margo vonk 9 december 2013 bij 00:41 #

    Je beschrijft het goed. Dit was de eerste keer dat ik bijna een hele aflevering heb gekeken. Als ik volgende keer twijfel, wacht ik gewoon op jou blog. Veeeeel leuker.

  2. feetjeblogt 15 december 2013 bij 11:34 #

    Hahaha thanks! Ik zit al weer helemaal klaar voor vanavond!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: