Piranha’s aaien

20 Aug

We zitten op de tribune in het Zotte Zeeleeuwentheater als de show ‘De piratenbende’ begint. Gebiologeerd kijken mijn drie dochters toe hoe de goed getrainde, glibberige zoogdieren de strijd aangaan met slecht mime-spelende piraten. Niveau Samson&Gert, dus leuk voor de kinderen en bij vlagen trekken ook de volwassen mondhoeken omhoog.

Halverwege  de show klinkt plotseling de vraag van mijn zesjarige dochter die bevestigt dat ik mijn gezin te vaak heb meegesleurd naar Disneyland Parijs. “Mama, zijn dat echte zeeleeuwen?”  Mijn eerste reactie (nee lieverd, dat zijn goedkope uitzendkrachten in een zeeleeuwpak die zich graag laten uitbetalen in een mootje zalm) kan ik nog net inslikken. De bevestiging dat het inderdaad échte dieren waren daar op het podium verhoogde uiteindelijk net iets meer de feestvreugde.

Dolfijn dagje uit
U raadt het al, we deden vandaag een dagje Dolfinarium. En daar waar ik dol ben op pretparken en ook graag menig dierenpark bezoek, loop ik voor dit openlucht aquarium toch net even iets minder warm. Maar ja, als je je op fietsafstand bevindt, drie smekende dochters in huis hebt én 50% korting krijgt voor het hele gezin, dan ga je uiteindelijk toch overstag. Zo’n haaibaai ben ik nou ook weer niet…

De dag begon al goed. Wij arriveerden namelijk in Hardewijk op exact hetzelfde moment als de lokale stortbui van half elf. Ons vastklampend aan het weerbericht van die dag negeerden wij als één van de weinigen heel stoer alle aanbiedingen op ponchogebied. In onze gewone kleding leek het heel even alsof wij het publiek waren bij de wedstrijd FC Hardewijk (thuistenue de groene poncho met dolfijn) en FC Toerisme (de blauwe poncho…ook met dolfijn). Wie de wedstrijd uiteindelijk won? Wij natuurlijk….want om half 12 brak de zon alweer door om niet meer weg te gaan die dag.

Geen viswijf te bekennen….
Op naar de nieuwe dolfijnenshow Aqua Bella. Wat hadden de meiden daar naar uitgekeken. Ze waren al compleet gehersenspoeld door de tv commercial en ook nu kregen ze bij de ingang een poster van die prachtige zeemeermin uit de reclame. Zal ik jullie eens een geheimpje vertellen? Er was helemaal geen zeemeermin!! Niet eens op film!!  Maar ja, zo werkt het niet bij kinderen….al na vijf minuten begon één van mijn dochters te informeren hoe lang het nog zou duren voordat Clarabella kwam (ze had de shownaam niet helemaal goed meegekregen). Want die dolfijnen had ze nou wel gezien.

Teleurgesteld verlieten we het DolfijnendoMijn. Dan maar op kraamvisite bij de twee nieuw geboren baby dolfijntjes. Overigens ook weer een leermomentje voor de directie: kinderen vinden het fantastisch om te lezen hoe pasgeboren diertjes heten. De volgende keer dat je 65 A4’tjes ophangt met ‘houd afstand, gun de dolfijnen rust en niet flitsen’ , hang er dan ook even één briefje bij met deze informatie. Vinden ze leuk. Gelukkig heeft het Dolfinarium ook een Facebookaccount, dus thuis hebben we alsnog het mysterie op kunnen lossen.

Absurde alliteraties…
Gelukkig viel er ook genoeg te lachen. De veredelde viswinkel grossiert namelijk in de woordspelingen en alliteraties. Zo heb je snackstands als het Zilte Zaagje, de Koele Kokkel en de Maffe Mossel. De fotograaf heet de Kiekendief en het toilet de W Zee.  Los even van het feit dat ik strontmelig werd van al dat spelen met taal, moet wel nog even de loftrompet uit voor de toiletten (oh sorry, de W Zee’s) in restaurant de Dageraad. Fantastisch ruime locatie met hele mooie aankleding: levensgrote fotowanden van zeeleeuwen, dolfijnen en aanverwante artikelen. Prachtig! Als je al niet moest plassen, dan zorgt het water op al die foto’s er wel voor.

Hoogtepunt voor mijn nageslacht was toch wel met stip het aaien van de roggen. Half voorover hangend met je hand in het water platvissen en kleine haaien aanraken….je moet er van houden. Even was er paniek toen mijn oudste las dat je de beestjes niet mocht aaien als je een wondje aan je hand hebt. En dat had ze helaas. Ik heb haar daarna kennis laten maken met haar linkerhand en verdomd, daar kon ze ook mee aaien. Probleem opgelost. Kleine tip voor al die wachtende ouders die het zat zijn en graag verder willen lopen: mijn jongste dochter merkte fijntjes op dat er ook piranha’s in het water zwommen, waarop haar zussen dit onderdeel voor gezien hielden. Werkte perfect.

Mijn helden
Wat ik zelf het leukst vond? Toch wel de walrussenshow aan het eind van de middag. Misschien komt het door de zelfreflectie (alhoewel, zo behaard is mijn bovenlip bij lange na niet) maar het was geweldig om te zien hoe deze grote, logge beesten de meest uiteenlopende kunsten lieten zien. De lillende vetrollen van een walrus terwijl hij buikspieroefeningen doet….geweldig! Alsof ik in de spiegel keek….

Advertenties

2 Reacties to “Piranha’s aaien”

  1. JoBrekhoff 21 augustus 2013 bij 09:59 #

    geweldige blog weer 🙂

Trackbacks/Pingbacks

  1. Bloginterview door @marysjabbens | feetjeblogt - 30 september 2013

    […] om mij heen en ontstaat er spontaan een verhaal in mijn hoofd. Zoals onlangs nog een bezoek aan het dolfinarium met het gezin…aan het eind van de dag wist ik niet hoe snel ik naar huis moest rijden omdat mijn […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: