Fulltime spookhuis

10 Mei

geenVroeger durfde ik nooit zo goed in het spookhuis. Het idee me te bevinden in een onbekende, donkere ruimte, omgeven door zombies en rondslingerende ledematen trok me eenvoudigweg niet zo.

Daarbij was er de angst voor te expliciete beelden (nachtmerriemateriaal) maar ook voor de schrikeffecten (enge geluiden, ‘live acts’).

Ik in een spookhuis? Mij niet gezien.

 

Dat was voordat ik kinderen kreeg. Inmiddels weet ik wel beter. Een gemiddelde kinderkamer, leeftijd tussen de 3 en 6 jaar, is vele malen angstaanjagender dan menig zichzelf respecterend spookhuis. Dat heb ik helaas aan den lijve mogen ondervinden.

Praktijkvoorbeeldje
Zomaar, een willekeurig zondag in mei. De kinderen zijn aan het buitenspelen en ik treed  –gewapend met een emmer sop en de stofzuiger– onverschrokken de kamer van onze tweeling van 5 binnen. Het is onheilspellend stil, zo ken ik deze ruimte helemaal niet. In opperste concentratie begin ik het rondslingerende speelgoed bij elkaar te rapen. Vanuit de hoek word ik gadegeslagen door een knuffelbeer met maar één oog.

Ik kijk langs hem heen en zie een monsterachtig wezen wat ooit een My Little Pony moet zijn geweest. Met behulp van een schaar en een zwart wascokrijtje is het arme beestje getransformeerd tot reïncarnatie van Black Beauty (de zombieversie dan hè).

Ik gooi het mutantje in de mand bij het andere speelgoed als ik plotseling vanuit mijn ooghoek een been onder het bed uit zie steken. Ik laat mezelf zakken en op handen en knieën tuur ik de donkere ruimte in. Het been blijkt slecht één onderdeel te zijn van een gigantisch massagraf. Of het moet een levensgrote 3D barbiepuzzel zijn, maar ik vrees het ergste. Deze ontdekking zal de boeken in gaan als de Mattel Moorden vermoed ik.

Hijgende Harry
Ik verzamel alle ledematen en leg ze in de kast. Terwijl ik me afvraag wat de poppen misdaan hebben om op zo’n gruwelijke wijze te moeten eindigen, worden mijn gedachten ruw verstoord door een zware, rokerige mannenstem.

“Hallo, ik ben Harry, ga je met me mee?”

Ik verstijf van schrik en mijn adem stokt in mijn keel. Wie is Harry en wat moet hij van me? Waar is deze indringer op uit? Moet ik nu ter plaatse een inbreker te lijf gaan of heeft hij andere plannen met me? Het angstzweet breekt me uit. Ik besluit niet om te kijken en een sprintje te trekken naar de deur.

Verrassing!
In mijn vlucht voel ik plotseling een helse pijn in mijn linkervoet. Geen tijd voor, wegwezen hier. Ik sla de deur achter me dicht en leun er nog nahijgend tegenaan. Ik bekijk mijn voetzool en pulk er de inhoud van een KinderSurprise ei uit. Ik weet nu waarom die krengen zo heten. Surprise! Er zit iets in je voetzool!

Vanuit de kamer hoor ik Harry nog steeds praten. Ik leg mijn oor tegen de deur en hoor hoe hij mij de meest oneerbare voorstellen doet.

De vissen willen niet erg bijten vandaag”

Pardon? Ik draai me om en doe voorzichtig de deur een klein stukje open. Ik scan de kamer af, waar is mijn belager gebleven?

 “Nou, nou…dat was een zware dobber hè?” klinkt de zware mannenstem.

Schichtig kijk ik rond en dan spot ik hem. Krijg nou wat. Daar ligt die Fisher Price eikel, op de bovenste plank van de kast. Harry de hengel, wie kent hem niet?

Boos (vooral op mezelf) loop ik terug naar binnen en ontdoe mijn kwelgeest van zijn batterijen. En ik besef dat ik geen enkele reden heb om bang te zijn voor het spookhuis. Ik woon er middenin.

Advertenties

Eén reactie to “Fulltime spookhuis”

Trackbacks/Pingbacks

  1. De liefde voor muziek | feetjeblogt - 7 augustus 2013

    […] horen zingen…bloedirritant. Ik ben totaal niet haatdragend, maar ik hoop dat ze snel richting het barbiekerkhof onder het bed verdwijnt. En als dat te lang duurt, dan slopen we de batterijen er wel […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: