Wat de boer niet kent….

14 Mrt

geen

 

 

Het nieuws kwam hard aan vanochtend. Boer Aad is weer vrijgezel. Jeannet heeft haar koffers gepakt en die lieve, warme, zorgzame bloemenboer mét wapenvergunning verlaten. Althans, dat is de officiële lezing.

Ja, ik ben verrast. Natuurlijk heb ik ook gezien hoe afstandelijk Jeannet het avontuur met ‘haar’ Aad aanging, maar ik was (en ben) er nog steeds van overtuigd dat deze koele houding de enige juiste aanpak was.

Kleine stapjes
Een man die zijn leven lang nog nooit een vrouw heeft mogen behagen moet je gedoseerd met zo’n edel schepsel in aanraking brengen. Laat ik het anders uitleggen…iemand die al weken kapot gaat van de honger moet je ook niet in één keer een copieuze maaltijd voorzetten. Daar krijg je buikpijn en andere kwalen van. Jeannet had dat heel goed begrepen.

Gespreid bedje
Nee, ik kan het me haast niet voorstellen. Zou ze nou echt tussen al die bloemen ineens ontdekt hebben dat er één gladiool tussen zat? Ik had zelf verwacht dat het herinrichten van die rouwhuiskamer van Aad al genoeg uitdaging en bezigheidstherapie voor in ieder geval de komende 2 jaar zou zijn. Om nog maar te zwijgen over die hobbykelder van hem.

Daarbij, Aad adoreerde de grond waar zij op liep. Ze hoefde maar met haar vingers te knippen en hij kwam aangehuppeld. Opzitten en pootjes geven. Ze kwam letterlijk en figuurlijk in een gespreid bedje terecht. Alles voor dat ene kleine kusje. Want dat was eigenlijk het enige wat Aad echt wilde. Een vrouw proeven, al was het maar voor heel even.

Verandering van spijs
En eerlijk gezegd denk ik dat dát het keerpunt is geweest in de relatie. En dat niet Jeannet maar juist Aad er daarom een punt achter heeft gezet. Na een maandenlang dieet van saté in allerlei varianten (op brood, door de aardappelen, in de salade) was het moment suprême daar. Na al het geflirt en geflikflooi mocht Aad via wat experimenteel fingerfood ein-de-lijk overgaan tot het hoofdgerecht; de ambachtelijke visschotel van Jeannet.

En toen gebeurde het. In een flits zag hij een leven lang ‘vrijdag, visdag’ voor zich en hij besloot er een satéstokje voor te steken. Waarop hij haar met een vies gezicht de deur heeft gewezen.

Want tja, wat de boer niet kent dat eet hij niet.

Advertenties

Eén reactie to “Wat de boer niet kent….”

  1. Rick Evers 14 maart 2013 bij 22:51 #

    Heerlijk hè, zo’n aanleiding om weer eens over bzv te schrijven. Een cadeautje dat je mooi hebt uitgepakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: