Disneyhel Parijs

2 Mrt

geen

 

Disneyland Parijs, ‘where the magic happens’. Niets mooiers om je drie kinderen in de gordels te snoeren en om 5 uur ’s ochtends weg te rijden richting dat Paradijs. Om zo lang en zoveel mogelijk te genieten van alle magie!

Het feit dat mama er alles wil uithalen wat er in zit, wordt me niet altijd in dank afgenomen. Natuurlijk, onze drie prinsessen waren in extase toen ze hoorden dat we 4 dagen bij Micky Mouse op visite zouden gaan. Maar zo vroeg op pad? Waarom zou je?

Vomerend verzet
Om die gedachten kracht bij te zetten besloot één van mijn jongsten de nacht ervoor haar hele bed onder te spugen. Dat zou me leren! Van slapen kwam niet veel meer, dus ik ben met het zielige vogeltje maar naar beneden gegaan. Duidelijk een gevalletje buikgriep. En wat doe  je dan?

Zowel het zieke vogeltje als de andere twee kuikens piepten om het hardst dat ze WEL WILDEN GAAN! En zo reden we met een emmer op de achterbank richting Marne la Vallée. Ons kuikentje knapte onderweg ietsjes op (dat is wat magie met je doet!) en dus hebben we een dappere poging gewaagd in het Studiopark van Disneyland. Maar het mocht niet baten, smeekbedes van Goofy en Pluto ten spijt, mijn prinsesje wilde slapen.

Lang leve het vakantiehuisje
En dus vroeg ik in mijn beste Frans of we iets eerder ons huisje in mochten. Het werd een lange middag en avond zo met zijn vijfjes op 10 m2 , maar het was het waard. De volgende dag was iedereen fris en fruitig en vol goede Zippy Dee Do Da zin. Eén blik naar buiten leerde ons dat ons bungalowpark in één nacht ook in een magische wereld was veranderd: het was niet voorspeld, maar SURPRISE! Er lag een dik pak sneeuw. Een heel dik pak sneeuw.

Zo dik zelfs, dat we de schoenen van onze oudste dochter al om 11.00 uur luid soppende geluiden hoorde maken. Omdat je de rotste niet bent én om te voorkomen dat haar voeten er af zouden vallen (het was -5) hebben we ter plaatse sokken en kaplaarzen voor haar gekocht. Gelukkig zijn de Disneywinkeltjes niet zo duur…..

Viva Videopolis
Met lichaamstemperaturen van -10 (want het waaide) en wachtrijen van minimaal 60 minuten hebben we bijna de hele dag doorgebracht in Videopolis. Een soort overdekte picknick hal met verwarming en tekenfilms. Om 14.00 uur huilden 3 meisjes dat ze ‘heel graag weer naar het vakantiehuisje wilden’ en dus vertrokken we maar weer.  De volgende dag was het magische landschap nog niet verdwenen. Sterker nog, er was een laagje bijgekomen. We besloten pas tegen de lunch richting het park te gaan. Alwaar we weer vooral in de Videopolis hebben gewacht totdat de optocht begon om 17.00 uur. Daarna snel weer naar het huisje.

Kindermishandeling ten top
’s Avonds was er nog een spectaculaire licht-, laser en vuurwerkshow waar mijn oudste per sé heen wilde (nou vooruit, ik ook). En dus toog ik –slechte moeder als ik ben- door wind en weer terug richting park. De show (die 20 minuten duurde) was inderdaad fabeltastisch, de prijs die ik ervoor moest betalen was echter nog duurder als die vermaledijde kaplaarsjes.

Mijn oudste dochter was door het wachten buiten namelijk dusdanig onderkoeld geraakt, dat we de hele avond bezig zijn geweest om haar weer warm te krijgen. Hierbij braakte ze het hele huisje onder (leuk weetje, de woonkameroppervlakte van de blokhutten van Davy Crockett beslaat precies 2 kotsgolven). Ik kon mezelf wel voor de kop slaan.

Home sweet home
De volgende ochtend, de laatste dag. Drie gedesillusioneerde meisjes smeekten ons om vooral niet WEER naar het park toe te gaan. Ze wilden alleen nog een knuffel kopen (die bij de Bart Smit hier voor de helft verkrijgbaar zijn, maar dit terzijde) En dus zijn we maar teruggereden naar Nederland.  Het waren 4 dagen Disneyhel Parijs, door het weer, door de kou , de drukte en de zieke kinderen. En toch ben ik nu al aan het kijken wanneer ik weer kan gaan. Zonder kinderen dit keer, anders krijg ik jeugdzorg nog achter me aan.

Want alhoewel het één grote nachtmerrie was (met hier en daar een high light) blijft de magie van Disney onweerstaanbaar voor mij.

Het is moeilijk uit te leggen, het zit ‘m vooral tussen…eh in de oren!

Advertenties

2 Reacties to “Disneyhel Parijs”

Trackbacks/Pingbacks

  1. De macht van mama… | feetjeblogt - 2 juni 2013

    […] mag na mijn blog over Disneyland Parijs geen geheim meer zijn dat ik een pretparkminnend typje ben. Zo hebben wij -zogenaamd voor de […]

  2. Leedvermaak | feetjeblogt - 3 november 2013

    […] lottoprijsje mocht het hele gezin op voor een herkansing, na het debacle van vorige keer (lees: Disneyhel Parijs). Bij terugkomst heb ik al heel wat ‘vrienden’, collega’s en andere lezers moeten […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: