WIDM: the ultimate mindfuck

6 Jan

geen

**  Hieronder mijn WIDM blog die zaterdag 5 januari 2013 is verschenen op www.viva.nl **

Zo zit je nog redelijk ontspannen en vol goede moed in het vliegtuig richting Zuid-Afrika en zo sta je volledig paranoïde op een kruispunt in Johannesburg met vijf enveloppes in je hand. En dan besef je het: het spel is begonnen!

Alle kandidaten zijn gedropt ergens in Johannesburg. Met één simpele opdracht: binnen 45 minuten de eindbestemming bereiken. Waar dat is? Dat moeten ze zelf maar uitvogelen. De eerder genoemde enveloppes bevatten aanwijzingen en iedere kandidaat mag er gratis eentje openen, alle andere enveloppes kosten geld: € 100,= per stuk om precies te zijn.

Kostbare enveloppes
Het is al snel duidelijk dat sommige aanwijzingen heel handig zijn, als je tenminste de goede enveloppe opent. Als je dat niet doet (zoals bijvoorbeeld Tim) en je bent er van overtuigd dat 20 ZAR (Zuid-Afrikaanse rand) een adres is waar je heen moet, dan wordt het nog een lange zoektocht. Maar al heb je wel een goed adres of, in het geval van Joep een kaartje met straatnamen, dan nog valt het niet mee.

Geografisch gehandicapt
Joep ging er waarschijnlijk van uit dat (zoals Paulien zichzelf zo mooi omschreef) alle vrouwen ‘geografisch gehandicapt’ zijn want hij vroeg de weg in eerste instantie alleen aan mannelijke voorbijgangers. De eerste vrouw op zijn pad wees hem echter feilloos de goede kant op waardoor hij als 2e kandidaat binnen was. Moest ik stiekem toch even om lachen. Maar goed, uiteindelijk waren slechts vijf kandidaten op tijd in de kerk om mee te genieten van een heerlijke, swingende kerkdienst.

Aftasten
In zo’n eerste aflevering zie je de kandidaten aan elkaar snuffelen: wie is te vertrouwen en wie niet? Het is een beetje ‘the ultimate mindfuck’ voor zowel kandidaat als voor mij als kijker. Na 10 minuten ben ik al compleet schizofreen op iedere slak zout aan het leggen, elke zin op een goudschaaltje te wegen en zie ik onder iedere grasspriet minstens 10 addertjes. Heerlijk spelletje dit!

Veel tijd voor het betere snuffelwerk is er voor de kandidaten helaas niet, want al snel dienen zich duivelse dillema’s aan, zoals bijvoorbeeld het kiezen van een penningmeester (in dit geval voorlopig Joep). En voor je het weet sta je alweer voor de tweede opdracht.

Een sprong in het diepe
De groep werd gesplitst, waarbij één helft mocht gaan bungeejumpen terwijl de groep beneden mocht voorspellen of hun medekandidaten ook daadwerkelijk de sprong durfden te wagen. De inzet bij een juiste voorspelling: een vrijstelling.

In de bus werd al flink gesproken over het fenomeen hoogtevrees. Iets waar onder andere Paulien last van heeft. Of, zoals zij het zo mooi omschreef: ‘ik voel dat in mijn kut’. Eerst moest iedereen hier vooral om lachen, maar later bekende Joep dat ook zijn antenne voor hoogtevrees zich in de omgeving van zijn ballen bevond.

Niets is wat het lijkt. Toch?
De eerste groep die mocht springen stond met lege handen. Niemand won een vrijstelling. Een verwarrende situatie, want waren zij nou genaaid door hun medekandidaten of is er onbewust gewoon heel slecht voorspeld? Je hoorde bijna de hersens kraken, want wat doe je dan als de rollen worden omgedraaid? Ook slecht voorspellen of echt je best doen voor de ander in de hoop er later voor te worden beloond? (niets is wat het lijkt toch?)

Er werd gekozen voor deze laatste optie waarmee de andere groep een vrijstelling won. Dat wil zeggen, allemaal behalve Ewout. En hij bleek hem achteraf het beste te kunnen gebruiken. Na het maken van dé test was hij degene die kon vertrekken.

Verdacht?
Terugkijkend op de eerste aflevering was het vooral Ewout die zich verdacht gedroeg (met het openen van de extra enveloppes die hij van Daniël had gekregen en het verkeerd voorspellen van de sprong van Kees) maar ja, hij is dus niet de mol. Ik blijf nog steeds bij mijn eerste ingeving, ik denk dat Paulien de mol is. Juist omdat ze zich niet zo verdacht gedraagt . Maar ook omdat ze op de eerste groepsfoto als enige los staat van de groep….zou zo maar iets kunnen betekenen.

 

geen

Maar ook de nummer twee op mijn lijstje, Kees Tol, sluit ik nog niet uit. Sterker nog, aan het einde kwam er af en toe een shot in beeld van de graffiti in de elektriciteitscentrale waar de test werd gemaakt. Waarbij bovenstaand shot ’82 eventjes in beeld verscheen. En laat 1982 nou precies het geboortejaar zijn van Kees Tol (en van Zarayda, maar dit even terzijde).

Sla ik nu compleet door of zit ik op het goede spoor? We gaan het zien volgende week!

 

Stand van de pot: € 800
Mijn mol: Paulien (met als goede 2e Kees)
Exit: Ewout

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: